حق جوار: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[حق جوار در قرآن]] - [[حق جوار در حدیث]] - [[حق جوار در فقه اسلامی]] - [[حق جوار در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط  = حق جوار (پرسش)}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[حق جوار در قرآن]] - [[حق جوار در حدیث]] - [[حق جوار در فقه اسلامی]] - [[حق جوار در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط  = حق جوار (پرسش)}}
==مقدمه==
==مقدمه==
خط ۱۴: خط ۱۳:


[[رده:حق جوار]]
[[رده:حق جوار]]
[[رده:مدخل]]
 
<onlyinclude>{{درجه‌بندی
<onlyinclude>{{درجه‌بندی
  | نویسنده اصلی=<!--جوکار،پورانزاب،واثق،امینی،بهمنی-->
  | نویسنده اصلی=<!--جوکار،پورانزاب،واثق،امینی،بهمنی-->

نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۲

مقدمه

حق جوار، از جمله حقوق سیاسی مربوط به اشراف و رؤسای قبایل بود که می‌توانستند در پناه نفوذ خود، به دیگران امان داده و آنان را تحت حفاظت خود قرار دهند. فرد حمایت‌شده، از تمامی حقوق قبیله حامی، برخوردار بود. در صدر اسلام، قبیله قریش، با برخورداری از میزبانی زایرین بیت الله الحرام و نگهبانی از بتان و عقاید مذهبی اعراب، مهم‌ترین قدرت سیاسی در جزیرة العرب به شمار می‌آمدند. بانی اصلی شکل‌گیری قریش "قصی بن کلاب" - از اجداد پیامبر(ص) - بود که لقب "مجمع القبایل" گرفت و تیره‌های مختلف قریش را، تحت ریاست خود، در مکه سکونت داد[۱]. حق جوار از اموری است که اسلام آن را امضا کرده است[۲].

منابع

پانویس

  1. الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۱-۱۵؛ تاریخ تحول دولت و خلافت، ص۱۹؛ المنمق فی اخبار قریش، ص۳۲؛ اخبار مکه، ج۱، ص۱۱۰؛ تاریخ التمدن الاسلامی، ج۲، ص۳۰۹.
  2. فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۸۳.