روح در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...)
خط ۱۹: خط ۱۹:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:امر به معروف و نهی از منکر]]
[[رده:مدخل]]
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۶

روایات مربوطه

  1. امام صادق(ع) فرمودند: "قلب را دو گوش است، هرگاه که بنده آهنگ گناهی کند روح ایمان به او می‌گوید: انجام نده، و شیطان می‌گوید: انجام بده؛ و چون بنده بر سینه زن گناهکار قرار گیرد، روح ایمان از او ستانده می‌شود"[۱].
  2. امام صادق(ع) فرمودند: "هیچ مؤمنی نیست مگر آن‌که باطن قلبش دو گوش دارد، گوشی که وسواس خنّاس در آن می‌دمد، و گوشی که فرشته در آن می‌دمد؛ خداوند مؤمن را به‌وسیله فرشته همراهی و کمک می‌کند؛ این است معنای آیه شریفه ﴿وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ[۲][۳][۴].

منابع

پانویس

  1. « عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(ع) قَالَ: إِنَّ لِلْقَلْبِ أُذُنَيْنِ‌ فَإِذَا هَمَّ الْعَبْدُ بِذَنْبٍ قَالَ لَهُ رُوحُ الْإِيمَانِ لَا تَفْعَلْ وَ قَالَ لَهُ الشَّيْطَانُ افْعَلْ وَ إِذَا كَانَ عَلَى بَطْنِهَا نُزِعَ مِنْهُ رُوحُ الْإِيمَانِ‌»؛ اصول کافی، ج ۲، ص ۲۶۷.
  2. «و با روحی از خویش تأییدشان کرده است» سوره مجادله، آیه ۲۲.
  3. « عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(ع) قَالَ: مَا مِنْ مُؤْمِنٍ إِلَّا وَ لِقَلْبِهِ أُذُنَانِ فِي جَوْفِهِ أُذُنٌ يَنْفُثُ فِيهَا الْوَسْوَاسُ الْخَنَّاسُ وَ أُذُنٌ يَنْفُثُ فِيهَا الْمَلَكُ فَيُؤَيِّدُ اللَّهُ الْمُؤْمِنَ بِالْمَلَكِ فَذَلِكَ قَوْلُهُ‌ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ»؛ اصول کافی، ج ۲، ص ۲۶۷.
  4. مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی، ج۳، ص ۷۹.