اسارت در قرآن: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'غالب' به 'غالب'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۲) |
جز (جایگزینی متن - 'غالب' به 'غالب') |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
[[اسارت]] و أسْر مصدر "أسَرَ"، بهمعنای محکم بستن چیزی با قید و طناب است و [[اسیر]] را از آن جهت که او را بسته، محصور میساختند اسیر نامیدهاند؛ سپس این مفهوم به هر کس که در بند یا [[حبس]] درآید، هرچند با چیزی بسته نشده باشد، توسعه یافته است.<ref>مفردات، ص۷۶؛ لسانالعرب، ج۱، ص۱۴۰، "أسر".</ref> | [[اسارت]] و أسْر مصدر "أسَرَ"، بهمعنای محکم بستن چیزی با قید و طناب است و [[اسیر]] را از آن جهت که او را بسته، محصور میساختند اسیر نامیدهاند؛ سپس این مفهوم به هر کس که در بند یا [[حبس]] درآید، هرچند با چیزی بسته نشده باشد، توسعه یافته است.<ref>مفردات، ص۷۶؛ لسانالعرب، ج۱، ص۱۴۰، "أسر".</ref> | ||
برخی معنای این ماده را حبس دانسته، گفتهاند: اسیر کسی است که محبوس و تحت [[سلطه]] باشد؛ چه با قیود ظاهری و چه با تعهدات عرفی و الزامات قانونی؛ ازاینرو بر [[عبد]]، زندانی و کسی که تحت نظر باشد نیز اطلاق میشود.<ref>التحقیق، ج۱، ص۸۳، "أسر".</ref> اطلاق اسیر بر بدهکار در برخی استعمالات و [[احادیث]] نیز میتواند از همین جهت باشد؛ بر همین اساس | برخی معنای این ماده را حبس دانسته، گفتهاند: اسیر کسی است که محبوس و تحت [[سلطه]] باشد؛ چه با قیود ظاهری و چه با تعهدات عرفی و الزامات قانونی؛ ازاینرو بر [[عبد]]، زندانی و کسی که تحت نظر باشد نیز اطلاق میشود.<ref>التحقیق، ج۱، ص۸۳، "أسر".</ref> اطلاق اسیر بر بدهکار در برخی استعمالات و [[احادیث]] نیز میتواند از همین جهت باشد؛ بر همین اساس غالب [[مفسران]] در [[تفسیر]] واژه اسیر در آیه {{متن قرآن|وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا}}<ref>«و خوراک را با دوست داشتنش به بینوا و یتیم و اسیر میدهند» سوره انسان، آیه ۸.</ref> همه وجوه معنایی فوق را بیان کردهاند؛<ref>جامعالبیان، مج۱۴، ج۲۹، ص۲۶۱؛ مجمعالبیان، ج۱۰، ص۶۱۷.</ref> اما تفسیر آن به برده، زندانی و اسیر [[جنگی]] <ref>جامعالبیان، مج۱۴، ج۲۹، ص۲۶۰ـ۲۶۱؛ الکشاف، ج۴، ص۶۶۸؛ التحریروالتنویر، ج۲۶، ص۳۸۴ـ۳۸۵.</ref> مقبولتر و مورد اخیر از [[شهرت]] بیشتری برخوردار است. | ||
اسیر در اصطلاح [[فقه]] بر مردان کافری اطلاق میشود که در [[جنگ]] با [[مسلمانان]] دستگیر شوند و درباره [[کودکان]] و [[زنان]] واژه "سَبْی" بهکارمیرود.<ref>الفقهالاسلامی، ج۸، ص۵۹۱۰؛ کتابالجهاد، ص۳۰۴.</ref> از کلمات عدهای از [[فقها]] استفاده میشود که اصطلاح اسیر بر مردان، زنان و اطفال [[کافر]] یا [[مسلمانی]] که در جنگ یا غیر جنگ بهدست مسلمانان یا غیر مسلمانان گرفتار شوند اطلاق میشود؛ گرچه درباره زنان و کودکان واژه "[[سبی]]" نیز بهکار میرود <ref> الموسوعة الفقهیه، ج۲، ص۱۵۴ـ۱۵۵.</ref>. | اسیر در اصطلاح [[فقه]] بر مردان کافری اطلاق میشود که در [[جنگ]] با [[مسلمانان]] دستگیر شوند و درباره [[کودکان]] و [[زنان]] واژه "سَبْی" بهکارمیرود.<ref>الفقهالاسلامی، ج۸، ص۵۹۱۰؛ کتابالجهاد، ص۳۰۴.</ref> از کلمات عدهای از [[فقها]] استفاده میشود که اصطلاح اسیر بر مردان، زنان و اطفال [[کافر]] یا [[مسلمانی]] که در جنگ یا غیر جنگ بهدست مسلمانان یا غیر مسلمانان گرفتار شوند اطلاق میشود؛ گرچه درباره زنان و کودکان واژه "[[سبی]]" نیز بهکار میرود <ref> الموسوعة الفقهیه، ج۲، ص۱۵۴ـ۱۵۵.</ref>. | ||