جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
(←پانویس) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = خلافت پیامبر خاتم | | موضوع مرتبط = خلافت پیامبر خاتم | ||
| خط ۲۲: | خط ۲۱: | ||
#به هنگام [[نزول]] [[آیه مباهله]]، علی{{ع}}، [[جان]] پیامبر{{صل}} معرفی شده است: {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}}<ref>«بنابراین، پس از دست یافتن تو به دانش، به هر کس که با تو به چالش برخیزد؛ بگو: بیایید تا فرزندان خود و فرزندان شما و زنان خود و زنان شما و خودیهای خویش و خودیهای شما را فرا خوانیم آنگاه (به درگاه خداوند) زاری کنیم تا لعنت خداوند را بر دروغگویان نهیم» سوره آل عمران، آیه ۶۱.</ref>. مصداق {{متن قرآن|أَنْفُسَنَا}} در این [[آیه]]، جز علی{{ع}} شخصی دیگری نیست<ref>این مطلب حتی در منابع اهلسنت نیز به آن اعتراف شده است: ابنحنبل، ابوعبدالله احمد بن محمد الشیبانی، مسند، ج۱، ص۱۸۵ و ابیمحمد جعفر بن محمد جریر طبری، جامعالبیان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۱۹۲؛ امینالاسلام بن علی فضل بن حسن طبرسی، مجمعالبیان، ذیل آیه ۶۱ سوره آل عمران.</ref>. [[امام رضا]]{{ع}} نیز در پاسخ [[مأمون]]، به همین نکته [[استدلال]] میکند<ref>علاءالدین بن حسام هندی، کنزالعمال، ج۱۱، ص۶۰۷.</ref>. | #به هنگام [[نزول]] [[آیه مباهله]]، علی{{ع}}، [[جان]] پیامبر{{صل}} معرفی شده است: {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}}<ref>«بنابراین، پس از دست یافتن تو به دانش، به هر کس که با تو به چالش برخیزد؛ بگو: بیایید تا فرزندان خود و فرزندان شما و زنان خود و زنان شما و خودیهای خویش و خودیهای شما را فرا خوانیم آنگاه (به درگاه خداوند) زاری کنیم تا لعنت خداوند را بر دروغگویان نهیم» سوره آل عمران، آیه ۶۱.</ref>. مصداق {{متن قرآن|أَنْفُسَنَا}} در این [[آیه]]، جز علی{{ع}} شخصی دیگری نیست<ref>این مطلب حتی در منابع اهلسنت نیز به آن اعتراف شده است: ابنحنبل، ابوعبدالله احمد بن محمد الشیبانی، مسند، ج۱، ص۱۸۵ و ابیمحمد جعفر بن محمد جریر طبری، جامعالبیان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۱۹۲؛ امینالاسلام بن علی فضل بن حسن طبرسی، مجمعالبیان، ذیل آیه ۶۱ سوره آل عمران.</ref>. [[امام رضا]]{{ع}} نیز در پاسخ [[مأمون]]، به همین نکته [[استدلال]] میکند<ref>علاءالدین بن حسام هندی، کنزالعمال، ج۱۱، ص۶۰۷.</ref>. | ||
#به موجب [[آیه تطهیر]] که در مورد [[امام علی]]{{ع}}، [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} و [[حضرت فاطمه]]{{س}} نازل شده، [[علی]]{{ع}} مصداق [[اهلبیت]]{{عم}} معرفی شده است<ref>{{متن قرآن|وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}} سوره احزاب، آیه ۳۳. (ر.ک: مسند ابیداود، ج۸، ص۲۷۴؛ ابیمحمد جعفر بن محمد جربر طبری، جامعالبیان فی تفسیر القرآن، ج۲۲، ص۵؛ ابوبکر احمد بن الحسین بیهقی، السنن الکبری، ج۲، ص۱۴۹).</ref>. | #به موجب [[آیه تطهیر]] که در مورد [[امام علی]]{{ع}}، [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} و [[حضرت فاطمه]]{{س}} نازل شده، [[علی]]{{ع}} مصداق [[اهلبیت]]{{عم}} معرفی شده است<ref>{{متن قرآن|وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}} سوره احزاب، آیه ۳۳. (ر.ک: مسند ابیداود، ج۸، ص۲۷۴؛ ابیمحمد جعفر بن محمد جربر طبری، جامعالبیان فی تفسیر القرآن، ج۲۲، ص۵؛ ابوبکر احمد بن الحسین بیهقی، السنن الکبری، ج۲، ص۱۴۹).</ref>. | ||
#[[آیه ولایت]] که در آن ولی و [[سرپرست]] [[مسلمانان]] را فقط [[خدا]] و [[رسول]] و کسانی که [[ایمان]] آورده، [[نماز]] به پا داشته و در حال [[رکوع]] [[زکات]] میدهند معرفی نموده است، در مورد امام علی{{ع}} نازل شد<ref>{{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ}} «سرور شما تنها خداوند است و پیامبر او و (نیز) آنانند که ایمان آوردهاند، همان کسان که نماز برپا میدارند و در حال رکوع زکات میدهند» سوره مائده، آیه ۵۵. (ر.ک: نورالله حسینی مرعشی تستری، احقاقالحق و ازهاق الباطل، ج۲، ص۳۹۹).</ref>. | # [[آیه ولایت]] که در آن ولی و [[سرپرست]] [[مسلمانان]] را فقط [[خدا]] و [[رسول]] و کسانی که [[ایمان]] آورده، [[نماز]] به پا داشته و در حال [[رکوع]] [[زکات]] میدهند معرفی نموده است، در مورد امام علی{{ع}} نازل شد<ref>{{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ}} «سرور شما تنها خداوند است و پیامبر او و (نیز) آنانند که ایمان آوردهاند، همان کسان که نماز برپا میدارند و در حال رکوع زکات میدهند» سوره مائده، آیه ۵۵. (ر.ک: نورالله حسینی مرعشی تستری، احقاقالحق و ازهاق الباطل، ج۲، ص۳۹۹).</ref>. | ||
#[[اقدام]] [[پیامبر]]{{صل}} در [[حجةالوداع]] و در مکان [[غدیر خم]] که علی{{ع}} را در برابر انبوه مسلمانان، [[مهاجران]] و [[انصار]] به [[امامت]] و [[رهبری]] [[منصوب]] کرد<ref>الغدیر در این باره به کتب فراوانی از اهلسنت به عنوان منبع این واقعه اشاره کرده است: ابوالحسن احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۱۰۷-۱۱۲؛ ابنحنبل، ابوعبدالله احمد بن محمد الشیبانی، مسند، ج۴، ص۲۸۱ و....</ref>. | # [[اقدام]] [[پیامبر]]{{صل}} در [[حجةالوداع]] و در مکان [[غدیر خم]] که علی{{ع}} را در برابر انبوه مسلمانان، [[مهاجران]] و [[انصار]] به [[امامت]] و [[رهبری]] [[منصوب]] کرد<ref>الغدیر در این باره به کتب فراوانی از اهلسنت به عنوان منبع این واقعه اشاره کرده است: ابوالحسن احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۱۰۷-۱۱۲؛ ابنحنبل، ابوعبدالله احمد بن محمد الشیبانی، مسند، ج۴، ص۲۸۱ و....</ref>. | ||
#در [[حدیث سفینه]] که پیامبر، اهلبیت{{عم}} خود را به عنوان عاملی برای [[نجات]] [[امت]] از غرقاب حوادث و طوفانهای [[سیاسی]] معرفی کرده است<ref>{{متن حدیث|أَلَا إِنَّ مَثَلَ أَهْلِ بَيْتِي كَمَثَلِ سَفِينَةِ نُوحٍ مَنْ رَكِبَهَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ}}؛ آگاه باشید مثل خاندان من مانند مثل کشتی نوح است هرکس به آن توسل جوید نجات مییابد و هر کس از آن تخلف ورزد غرق میشود. این حدیث در مصادر شیعی و سنی مشهور است (ر.ک: مستدرک حاکم، ج۳، ص۱۵۱).</ref>. | #در [[حدیث سفینه]] که پیامبر، اهلبیت{{عم}} خود را به عنوان عاملی برای [[نجات]] [[امت]] از غرقاب حوادث و طوفانهای [[سیاسی]] معرفی کرده است<ref>{{متن حدیث|أَلَا إِنَّ مَثَلَ أَهْلِ بَيْتِي كَمَثَلِ سَفِينَةِ نُوحٍ مَنْ رَكِبَهَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ}}؛ آگاه باشید مثل خاندان من مانند مثل کشتی نوح است هرکس به آن توسل جوید نجات مییابد و هر کس از آن تخلف ورزد غرق میشود. این حدیث در مصادر شیعی و سنی مشهور است (ر.ک: مستدرک حاکم، ج۳، ص۱۵۱).</ref>. | ||
#[[حدیث ثقلین]] که [[پیامبر]] در روزهای آخر [[عمر]] خود با حالت تب و [[بیماری]] به [[مسجد]] آمد و پس از ایراد خطبهای، بار دیگر بر حدیث ثقلین تأکید ورزید: {{متن حدیث|إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِي أَبَداً وَ لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ}}<ref>همانا من دو چیز گرانبها در میان شما میگذارم. کتاب خدا و عترتم و اهلبیتم. تا زمانی که به این دو تمسک بجویید هرگز گمراه نخواهید شد و این دو از هم جدا نمیشوند تا در حوض کوثر بر من وارد شوند (ر.ک: مستدرک حاکم، ج۳، ص۱۴۸؛ علی بن محمد بن احمد ماکلی مکی ابنصباغ؛ الفصول المهمة فی معرفة الأئمة، ص۴۰؛ سنن ترمزی، ج۲، ص۲۰۸؛ ابوالحسین مسلم بن حجاج القشیری، صحیح مسلم، ج۷، ص۱۳۲؛ ابوالحسن احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۱۱۱).</ref>.<ref>[[محمد ملکزاده|ملکزاده، محمد]]، [[سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور (کتاب)|سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور]]، ص ۸۴.</ref> | # [[حدیث ثقلین]] که [[پیامبر]] در روزهای آخر [[عمر]] خود با حالت تب و [[بیماری]] به [[مسجد]] آمد و پس از ایراد خطبهای، بار دیگر بر حدیث ثقلین تأکید ورزید: {{متن حدیث|إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِي أَبَداً وَ لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ}}<ref>همانا من دو چیز گرانبها در میان شما میگذارم. کتاب خدا و عترتم و اهلبیتم. تا زمانی که به این دو تمسک بجویید هرگز گمراه نخواهید شد و این دو از هم جدا نمیشوند تا در حوض کوثر بر من وارد شوند (ر.ک: مستدرک حاکم، ج۳، ص۱۴۸؛ علی بن محمد بن احمد ماکلی مکی ابنصباغ؛ الفصول المهمة فی معرفة الأئمة، ص۴۰؛ سنن ترمزی، ج۲، ص۲۰۸؛ ابوالحسین مسلم بن حجاج القشیری، صحیح مسلم، ج۷، ص۱۳۲؛ ابوالحسن احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۱۱۱).</ref>.<ref>[[محمد ملکزاده|ملکزاده، محمد]]، [[سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور (کتاب)|سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور]]، ص ۸۴.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۳۶: | خط ۳۵: | ||
[[رده:خلافت]] | [[رده:خلافت]] | ||