جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۱) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
معتزله در تفسیر قرآن همه آرای خود را صحیح میدانستند و بنا به دیدگاه [[اجتهادی]] خود آنجا که از یک [[آیه]] احتمالهای مختلفی به [[ذهن]] میرسید، همه آنها را موافق [[اجتهاد]] صحیح میشمردند. در [[حقیقت]]، [[رسالت]] [[تفسیر]] در پپشگاه معتزله، [[تأویل]] آیاتی از [[قرآن]] است که با عقاید آنان سازگار نیست. | معتزله در تفسیر قرآن همه آرای خود را صحیح میدانستند و بنا به دیدگاه [[اجتهادی]] خود آنجا که از یک [[آیه]] احتمالهای مختلفی به [[ذهن]] میرسید، همه آنها را موافق [[اجتهاد]] صحیح میشمردند. در [[حقیقت]]، [[رسالت]] [[تفسیر]] در پپشگاه معتزله، [[تأویل]] آیاتی از [[قرآن]] است که با عقاید آنان سازگار نیست. | ||
معتزله گاهی برای توجیه عقایدشان قرائت مشهور را رها کرده، به قرائت شاذ روی آوردند، چنان که در قول [[خداوند]] {{متن قرآن|وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى تَكْلِيمًا}}<ref> | معتزله گاهی برای توجیه عقایدشان قرائت مشهور را رها کرده، به قرائت شاذ روی آوردند، چنان که در قول [[خداوند]] {{متن قرآن|وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى تَكْلِيمًا}}<ref>«موسی با خداوند بیمیانجی سخن گفت» سوره نساء، آیه ۱۶۴.</ref> برای [[تنزیه]] [[خدا]] [[الله]] را به [[فتح]] میخوانند و [[موسی]] را، با تقدیر ضمه، فاعل تلقی میکردند تا فاعل تکلم موسی باشد، نه الله<ref>گلدتسیهر، ایگناتس، مذاهب التفسیر الاسلامی، صفحه (۱۲۱-۱۹۹)؛ ذهبی، محمد حسین، التفسیر والمفسرون، جلد۱، صفحه ۳۶۷؛ جوینی، مصطفی الصاوی، مناهج فی التفسیر،صفحه ۱۰۷؛ کمالی دزفولی، علی، شناخت قرآن،صفحه (۴۳۳-۴۴۷)؛ صالح، صبحی، مباحث فی علوم القرآن،صفحه ۲۹۴؛ جلالیان، حبیب الله، تاریخ تفسیر قرآن کریم، صفحه (۱۵۶-۱۶۴).</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۱۸۳۴.</ref> | ||
==مفسّران معتزله== | ==مفسّران معتزله== | ||
«معتزله» فرقهای از مسلمانان پیرو واصل بن عطا هستند که به آزادی اراده و اختیار یا تفویض معتقدند. برخی از معتزله که به تفسیر قرآن همت گماشتهاند عبارتند از: | «معتزله» فرقهای از مسلمانان پیرو واصل بن عطا هستند که به آزادی اراده و اختیار یا تفویض معتقدند. برخی از معتزله که به تفسیر قرآن همت گماشتهاند عبارتند از: | ||
#[[ابوبکر احمد بن علی رازی جصاص]]، از علمای حنفی مذهب صاحب [[تفسیر احکام القرآن (کتاب)|تفسیر احکام القرآن]]؛ | # [[ابوبکر احمد بن علی رازی جصاص]]، از علمای حنفی مذهب صاحب [[تفسیر احکام القرآن (کتاب)|تفسیر احکام القرآن]]؛ | ||
#قاضی [[عبدالجبار همدانی معتزلی]] از علمای شافعی مذهب و صاحب تفسیر [[تنزیه القرآن عن المطاعن (کتاب)|تنزیه القرآن عن المطاعن]]؛ | #قاضی [[عبدالجبار همدانی معتزلی]] از علمای شافعی مذهب و صاحب تفسیر [[تنزیه القرآن عن المطاعن (کتاب)|تنزیه القرآن عن المطاعن]]؛ | ||
#[[محمود بن عمر بن محمد بن احمد خوارزمی زمخشری]] مشهور به [[زمخشری]]، از علمای حنفی مذهب و نگارنده [[الکشاف عن حقایق غوامض التنزیل و عیون الاقاویل فی وجوه التاویل (کتاب)|الکشاف عن حقایق غوامض التنزیل و عیون الاقاویل فی وجوه التاویل]] | # [[محمود بن عمر بن محمد بن احمد خوارزمی زمخشری]] مشهور به [[زمخشری]]، از علمای حنفی مذهب و نگارنده [[الکشاف عن حقایق غوامض التنزیل و عیون الاقاویل فی وجوه التاویل (کتاب)|الکشاف عن حقایق غوامض التنزیل و عیون الاقاویل فی وجوه التاویل]] | ||
#[[ابوالحسن علی بن محمد بن حبیب ماوردی بصری]]، از علمای شافعی مذهب معتزله، صاحب تفسیر [[النکت و العیون (کتاب)|النکت و العیون]] معروف به «[[تفسیر ماوردی]]»؛ | # [[ابوالحسن علی بن محمد بن حبیب ماوردی بصری]]، از علمای شافعی مذهب معتزله، صاحب تفسیر [[النکت و العیون (کتاب)|النکت و العیون]] معروف به «[[تفسیر ماوردی]]»؛ | ||
#[[قاسم بن خلیل دمشقی]]، صاحب کتاب [[تفسیر القرآن (کتاب)|تفسیر القرآن]]؛ | # [[قاسم بن خلیل دمشقی]]، صاحب کتاب [[تفسیر القرآن (کتاب)|تفسیر القرآن]]؛ | ||
#[[ابوسعید محسن بن محمد بن کرامه جشمی]] معروف به «[[حاکم جشمی]]»، صاحب تفسیر [[التهذیب فی تفسیر القرآن (کتاب)|التهذیب فی تفسیر القرآن]]<ref>ایازی، محمد علی، المفسرون حیاتهم و منهجهم، صفحه ۸۳۴؛ جلالیان، حبیب الله، تاریخ تفسیر قرآن کریم، صفحه ۱۶۴.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۴۵۴۱.</ref> | # [[ابوسعید محسن بن محمد بن کرامه جشمی]] معروف به «[[حاکم جشمی]]»، صاحب تفسیر [[التهذیب فی تفسیر القرآن (کتاب)|التهذیب فی تفسیر القرآن]]<ref>ایازی، محمد علی، المفسرون حیاتهم و منهجهم، صفحه ۸۳۴؛ جلالیان، حبیب الله، تاریخ تفسیر قرآن کریم، صفحه ۱۶۴.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۴۵۴۱.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||