دوازده امام در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

#[[جابر بن سمرة]] می‌گوید: شنیدم [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "تعداد [[امیران]] ([[امّت]]) [[دوازده تن]] است. سپس [[پیامبر خدا]]{{صل}} کلمه‌ای گفت که آن را نشنیدم. پدرم گفت: [[رسول خدا]] فرموده که آن [[دوازده امیر]] و [[امام]]، همگی از قریشند"<ref>{{متن حدیث|يَكُونُ اثْنَا عَشَرَ أَمِيراً.... فَقَالَ كَلِمَةً لَمْ أَسْمَعْهَا فَقَالَ أَبِي إِنَّه‏ قَالَ: كُلُّهُمْ مِنْ قُرَيْشٍ}}؛ صحیح بخاری، جزء ۹، ص۱۰۱.</ref>.

#[[مسروق]] می‌گوید: شبی در [[خدمت]] [[عبدالله بن مسعود]] نشسته بودیم او برای ما [[قرآن]] می‌خواند. مردی از ایشان پرسید: ای ابا عبدالرحمن! آیا از [[پیامبر]]{{صل}} پرسیدید که چند نفر [[خلیفه]]، [[رهبری]] [[امت]] را بر عهده می‌گیرند؟ [[عبدالله]] گفت: از آن روز که به [[عراق]] آمده‌ام تا حال غیر از تو کسی این سؤال را از من نکرده بود؛ آری از [[پیامبر]]{{صل}} سؤال کردیم. فرمود: [[دوازده تن]] [[خلافت]] را بر عهده می‌گیرند که تعدادشان به عدد [[نقباء بنی اسرائیل]] است<ref>المستدرک علی الصحیحین، ج۴، ص۱ – ۵.</ref>.

#[[جابر بن سمره]] می‌گوید: شنیدم [[رسول خدا]]{{صل}} می‌فرماید: "[[اسلام]] همواره تا (سرانجام [[امارت]] و [[امامت]]) [[دوازده خلیفه]] [[عزیز]] و [[استوار]] است"<ref>{{متن حدیث|لَا يَزَالُ الْإِسْلَامُ عَزِيزاً إِلَى اثْنَيْ عَشَرَ خَلِيفَةً...}}؛ مسند احمد بن حنبل، ج۵، ص۱۰۶.</ref>، [[سیوطی]] در [[تاریخ]] خود دارد که: [[خلافت]] [[دوازده خلیفه]] پس از [[رسول خدا]]{{صل}} مطلبی است اجماعی<ref>تاریخ الخلفاء، سیوطی، ص۶۱.</ref>.

#[[شیخ سلیمان قندوزی]] در [[روایت]] دیگری آورده است که [[پیامبر خدا]] در جواب سؤال از [[وصی]] خود فرمود:[[وصیّ]] من [[علی بن ابی‌طالب]] و پس از او دو [[سبط]] من، [[حسن]] و [[حسین]] هستند که بعد از او نُه [[امام]] از [[نسل حسین]] میآیند... پس از [[حسین]]{{ع}} فرزندش [[علی]]{{ع}}، پس از [[علی]]{{ع}}، فرزندش [[محمّد]]{{ع}}، پس از [[محمّد]]{{ع}} فرزندش [[جعفر]]{{ع}}، پس از [[جعفر]] فرزندش [[موسی]]{{ع}}، پس از [[موسی]]{{ع}} فرزندش [[علی]]{{ع}}، پس از [[علی]]{{ع}} فرزندش [[محمّد]]، پس از [[محمّد]] فرزندش [[علی]]{{ع}}، پس از [[علی]]{{ع}} فرزندش [[حسن]]{{ع}} و پس از [[حسن]]{{ع}} فرزندش [[حجت]]، محمّدِ [[مهدی]]{{ع}} می‌باشد<ref>ینابیع الموده، ص۴۴۱.</ref>.

*گفتنی است با توجه به روایاتی که دلالت داشتند که [[خلیفه]] و [[امیر]] بعد از [[رسول خدا]]{{صل}} [[دوازده نفر]] میباشند، گرچه این [[روایات]] مطلق هستند و تعیّن و تعیینی در آنها نیامده است ولی اوصافی برای آنها ذکر شده که بر غیر از [[دوازده]] نفری که در [[روایات]] پنجم و ششم نامشان ذکر شده منطبق نمی‌شود و نیز [[روایات]] اول و دوم دلالت دارند که این [[دوازده نفر]] از [[قریش]] و از آن محدودتر، از [[بنی‌هاشم]] می‌باشند و این خصوصیات جز بر آن کسانی که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[روایات]] پنجم و ششم [[تعیین]] فرموده منطبق نمی‌شود، زیرا عده‌ای از کسانی را که بعضی از علمای [[اهل سنت]] به طور احتمال نام آنها را برده‌اند از [[بنی‌هاشم]] نبوده‌اند، علاوه بر اینکه آن کسانی را که آنان نام برده‌اند تعدادشان به [[دوازده نفر]] نمی‌رسد و تنها چهار نفر را شامل می‌شود ([[ابوبکر]]، [[عمر]]، [[عثمان]] و [[علی]]) و بر خلفای [[بنی‌امیه]] و [[بنی‌عباس]] نیز منطبق نمی‌شود زیرا تعدادشان بیش از [[دوازده نفر]] است پس باید آن [[دوازده نفر]] بر [[اهل بیت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} که اولشان [[حضرت علی]]{{ع}} و آخرشان [[حضرت مهدی]]{{ع}} است منطبق شود. شبیه این مطالب را [[سلیمان قندوزی]] [[حنفی]] نیز، بیان کرده است<ref>ینابیع المودة، ص۴۴۶.</ref><ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[ امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)| امامت و رهبری]]، ص:۱۲۷-۱۲۹.</ref>

*[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: "[[امامان]] پس از من [[دوازده تن]] می‌باشند" <ref>{{متن حدیث|الْأَئِمَّةُ مِنْ بَعْدِي اثْنَا عَشَرَ...}}.</ref>

*[[روایات]] [[ائمه]] [[اثنا عشر]]، از نظر [[شیعه]]<ref>لوامع الالهیه، ص۲۸۵.</ref> و [[اهل سنت]] [[متواتر]] است<ref>برای آگاهی بیشتر از این گونه روایات به این کتاب رجوع کنید: امامان این امت دوازده نفرند، علامه سید مرتضی عسکری، ترجمه محمد جواد کرمی.</ref>.

#[[جابر بن عبدالله انصاری]] می‌گوید: "وقتی که [[خداوند]] [[آیه]] {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref> را بر [[رسول خدا]]{{صل}} نازل کرد، گفتم: ای [[پیامبر]]! [[خدا]] و [[پیامبر]] را شناختیم، [[اولی‌الامر]] که [[اطاعت]] آنها مقرون [[اطاعت]] شما شده، چه کسانی هستند؟ فرمود: آنان [[جانشینان]] من هستند و پس از من [[امامان]] [[مسلمانان]] می‌باشند. اولشان [[علی بن ابی‌طالب]]، سپس [[حسن]]، [[حسین]]، [[علی بن حسین]]، [[محمد بن علی]] - که در [[تورات]] معروف به [[باقر]] است و تو او را میبینی و وقتی او را دیدی [[سلام]] مرا به او برسان - سپس [[جعفر بن محمد الصادق]]، [[موسی بن جعفر]]، [[علی بن موسی]]، [[محمد بن علی]]، [[علی بن محمد]]، [[حسن بن علی]] سپس همنام و هم‌کنيه من [[حجت خدا در زمین]]، [[ذخیره]] [[خدا]] در بین [[مردم]]، [[فرزند]] [[حسن بن علی]]؛ این همان است که [[خداوند]] به دست او [[مشرق]] و [[مغرب زمین]] را [[فتح]] خواهد کرد"<ref>بحارالانوار، ج۳۶، ص۲۵۰.</ref>.

#همچنین در [[حدیث معراج]]، [[ولایت]] و [[امامت]] [[دوازده امام]]{{ع}} به [[پیامبر]] [[ابلاغ]] شده و از تک تک آنان و بخصوص از [[حضرت علی]]{{ع}} و [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[تمجید]] و اکرام ویژه به عمل آمده است<ref> بحارالانوار، ج۳۶، ص۲۸۰- ۲۸۱.</ref>. با توجه به این [[روایات]] روشن است که آن [[دوازده خلیفه]] و [[جانشین]] که [[وصف]] [[نقیب]] بودن را دارند و امر [[امت]] در صورت [[پیروی]] از ایشان، بالا خواهد بود که کنایه از [[عزت اسلام]] است، جز افرادی که اولشان [[علی بن ابی طالب]] و آخر آنها [[حضرت مهدی]]{{ع}} باشد، نخواهد بود؛ زیرا افرادی که بعد از [[رسول خدا]]{{صل}} زمام امور را به‌دست گرفتند - غیر از این [[خاندان]] - این اوصاف را نداشتند و برخلاف این اوصاف عمل می‌کردند<ref>[[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[ امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)| امامت و رهبری]]، ص:۱۳۰-۱۳۱.</ref>

* [[پرونده:1100439.jpg|22px]] [[عبدالله ابراهیم‌زاده آملی|ابراهیم‌زاده آملی، عبدالله]]، [[ امامت و رهبری - ابراهیم‌زاده آملی (کتاب)| '''امامت و رهبری''']]