مقام امانت الهی به چه معناست؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۵:۵۱
، ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «{{پرسش غیرنهایی}} {{جعبه اطلاعات پرسش | موضوع اصلی = مقام معصوم (پرسش)|بانک...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
::::::حفظ حضرات ائمه {{عم}} در این زمان به این است که: | ::::::حفظ حضرات ائمه {{عم}} در این زمان به این است که: | ||
::::# ولایت محافظت بشود، ولایت ائمه {{عم}} نزد ما امانت و گرانمایهترین ودیعه است، که گذشتگان برای حفظش از جان و مال گذشتند تا محفوظ ماند و در اختیار ما قرار گرفت. | |||
::::# محافظت بر شئونات ائمه و شخصیّت آن حضرات، در افعال، اقوال، صفات و مبانی اعتقادی به گونهای باشد که موجب خدشه بر آنان نشود. از این رو در روایتی [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: {{عربی|اندازه=155%|"کونوا لنا زیناً و لا تکونوا علینا شیناً"}}<ref>الأمالی، شیخ صدوق: ۴۸۴، حدیث ۶۵۷، بحار الأنوار: ۶۵ / ۱۵۱، حدیث ۶.</ref> برای ما زینت و مایۀ افتخار ما باشید، نه این که باعث سرافکندگی ما نزد دشمنان ما باشید. و در روایت دیگری زید شحّام گوید: [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: ای زید! با مردم (اهل سنت) با آداب آنان معاشرت کنید، در مساجد آنان نماز بخوانید، از بیمارانشان عیادت کنید، بر جنازههایشان حاضر شوید. اگر توانستید که پیش نماز آنان باشید و اذان گوی ایشان شوید، پس این کار را انجام دهید؛ زیرا وقتی شما چنین رفتار کنید آنان میگویند: اینان شیعیان جعفری مذهباند، رحمت خداوند بر جعفر بن محمّد باد که چه نیکو اصحاب خود را تربیت میکند و چون این رفتارهای شایسته را ترک گویید با خود میگویند: اینان شیعیان جعفریاند، خداوند او را جزا دهد که اصحاب خود را چه بد پرورش داده است.<ref>{{عربی|اندازه=155%|یا زید! خالقوا الناس بأخلاقهم، صلّوا فی مساجدهم، و عودوا مرضاهم، و اشهدوا جنائزهم، و إن استطعتم أن تکونوا الأئمّة و المؤذنین فافعلوا، فإنّکم إذا فعلتم ذلک قالوا: هؤلاء الجعفریة، رحم الله جعفراً، ما کان أحسن ما یؤدّب أصحابه، و إذا ترکتم ذلک قالوا: هؤلاء الجعفریة، فعل الله بجعفر، ما کان أسوأ ما یؤدّب أصحابه}}؛ من لا یحضره الفقیه: ۱ / ۳۸۳، حدیث ۱۱۲۸، وسائل الشیعه: ۸ / ۴۳۰، حدیث ۱.</ref> | |||
::::::آری خداوند متعال تضمین کرده که [[ائمه]] {{عم}} را از نظر شخصیت حفظ کند؛ همچنانی که قرآن محفوظ است و هیچ کسی نتوانسته نسبت به قرآن مجید ایراد منطقی قابل بحث بگیرد. نخستین کسی که در تاریخ اسلام شخصیت [[پیامبر خاتم|پیامبر اکرم]] {{صل}} را قبل از ائمه {{عم}} هدف قرار دد و خواست شخصیت آن بزرگواران را از بین ببرد، معاویه بود. او دستور داد [[امام علی|امیرالمؤمنین]] {{ع}} را لعن کنند و نسبتهای دروغ به [[ائمه]] {{عم}} در زمان امویان توسط معاویه باب شد. امّا بزرگان امویان تصریح کردهاند که هر چه ما به اینان بد گفتیم اینها بیشتر عزیز و بزرگ شدند. از این رو معاویه تصمیم گرفت آن بزرگواران را به شهادت برساند، و این بود که حضرت امیر {{ع}} را با همکاری خوارج به شهادت رساندند. همین طور برای به شهادت رساندن [[امام حسن|امام حسن مجتبی]] و [[امام حسین|سیّد الشهداء]] {{عم}} هر کدام جداگانه طرحی ریخت و هر دو فرقۀ خوارج و امویان با هم همکاری کردند. خلاصه، خداوند متعال شخصیت [[ائمه]] اطهار {{عم}} را چنان حفظ کرده که احدی نمیتواند تا روز قیامت کمترین خدشهای وارد کند. البتّه حضرت امیر، [[امام حسن|امام حسن مجتبی]] و [[امام حسین|سیّد الشهداء]] {{عم}} امویان را مفتضح و رسوا کردند که عمل هر سه بزرگوار مکمّل هم دیگر بود و نه تنها در کیان بنی امیه؛ بلکه در کیان قبل از بنی امیه که آنان را سرکار آورده بودند، تزلزل شد. از این رو دشمنان [[اهل بیت]] {{عم}} هم اکنون نیز با عزاداری سیّد الشهداء مبارزه میکنند و میگویند: اقامۀ عزا بر سیّد الشهداء {{ع}} موجب لعن بنی امیه و معاویه میگردد و اگر باب لعن معاویه باز شد، لعن، به ما فوق وی نیز سرایت میکند. پس حفظ عزاداری [[امام حسین]] {{ع}} جزء وظایف ماست. | ::::::آری خداوند متعال تضمین کرده که [[ائمه]] {{عم}} را از نظر شخصیت حفظ کند؛ همچنانی که قرآن محفوظ است و هیچ کسی نتوانسته نسبت به قرآن مجید ایراد منطقی قابل بحث بگیرد. نخستین کسی که در تاریخ اسلام شخصیت [[پیامبر خاتم|پیامبر اکرم]] {{صل}} را قبل از ائمه {{عم}} هدف قرار دد و خواست شخصیت آن بزرگواران را از بین ببرد، معاویه بود. او دستور داد [[امام علی|امیرالمؤمنین]] {{ع}} را لعن کنند و نسبتهای دروغ به [[ائمه]] {{عم}} در زمان امویان توسط معاویه باب شد. امّا بزرگان امویان تصریح کردهاند که هر چه ما به اینان بد گفتیم اینها بیشتر عزیز و بزرگ شدند. از این رو معاویه تصمیم گرفت آن بزرگواران را به شهادت برساند، و این بود که حضرت امیر {{ع}} را با همکاری خوارج به شهادت رساندند. همین طور برای به شهادت رساندن [[امام حسن|امام حسن مجتبی]] و [[امام حسین|سیّد الشهداء]] {{عم}} هر کدام جداگانه طرحی ریخت و هر دو فرقۀ خوارج و امویان با هم همکاری کردند. خلاصه، خداوند متعال شخصیت [[ائمه]] اطهار {{عم}} را چنان حفظ کرده که احدی نمیتواند تا روز قیامت کمترین خدشهای وارد کند. البتّه حضرت امیر، [[امام حسن|امام حسن مجتبی]] و [[امام حسین|سیّد الشهداء]] {{عم}} امویان را مفتضح و رسوا کردند که عمل هر سه بزرگوار مکمّل هم دیگر بود و نه تنها در کیان بنی امیه؛ بلکه در کیان قبل از بنی امیه که آنان را سرکار آورده بودند، تزلزل شد. از این رو دشمنان [[اهل بیت]] {{عم}} هم اکنون نیز با عزاداری سیّد الشهداء مبارزه میکنند و میگویند: اقامۀ عزا بر سیّد الشهداء {{ع}} موجب لعن بنی امیه و معاویه میگردد و اگر باب لعن معاویه باز شد، لعن، به ما فوق وی نیز سرایت میکند. پس حفظ عزاداری [[امام حسین]] {{ع}} جزء وظایف ماست. | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
::::::آیت الله '''[[سید احمد خاتمی|سید احمد خاتمی]]''' در کتاب ''«[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]»'' در اینباره گفته است: | ::::::آیت الله '''[[سید احمد خاتمی|سید احمد خاتمی]]''' در کتاب ''«[[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]»'' در اینباره گفته است: | ||
::::::«واژه "امانت" و واژه "محفوظ" کلماتی روشن و بینیاز از تفسیراند. آنچه باید مورد بحث قرار گیرد، معنای ترکیبی آن است؛ یعنی باید دید مراد از "امانت محفوظه" چیست؟ شارحان [[زیارت جامعه کبیره]] چند معنا برای این جمله ذکر کردهاند: | ::::::«واژه "امانت" و واژه "محفوظ" کلماتی روشن و بینیاز از تفسیراند. آنچه باید مورد بحث قرار گیرد، معنای ترکیبی آن است؛ یعنی باید دید مراد از "امانت محفوظه" چیست؟ شارحان [[زیارت جامعه کبیره]] چند معنا برای این جمله ذکر کردهاند: | ||
::::#. [[امامان معصوم]]{{عم}} امانتهای الهی در دست مردم هستند. آنان {{عربی|اندازه=150%|" وَدِيعَةُ اللَّهِ وَ وَدِيعَةُ رَسُولِهِ "}} هستند. بر مردم است که امانتدار شایستهای باشند و وظیفه خود را در قبال آنان انجام دهند. | |||
::::##مودّت آنان، هم در قلب باشد و هم در بیرون ابراز شود. | |||
::::##به سیره قولی و فعلی آنان تمسّک شود. | |||
::::##ولایت آنان در عمل پذیرفته شود. | |||
::::##آنان الگوی عملی انسان در زندگی باشند. | |||
::::## بر آنان صلوات فرستاده شود. | |||
::::##به یاد آنان باشند. | |||
::::##در شادی آنان شاد و در اندوه آنان اندوهگین باشند. اینها بخشی از وظایفی است که ما در پیشگاه [[اهل بیت ]]{{عم}} داریم<ref>اهل البیت فی الکتاب والسنّه، ص:۳۸۱ - ۳۵۱.</ref>. | |||
::::#. شما همان امانتی هستید که بر آسمانها و زمین عرضه شد، آنان از پذیرش آن امانت سرباز زدند و انسان آن را پذیرفت<ref>سوره احزاب، آیه:۷۲.</ref>. مرحوم [[علامه مجلسی]] بعید نمیداند که در نسخه اصل {{عربی|اندازه=150%|" الْأَمَانَةِ الْمَعْرُوضَةِ "}} باشد. روایات فراوانی از [[اهل بیت]]{{عم}} گویای آن است که مقصود از این امانت، ولایت معصومین{{عم}} است<ref>بحارالأنوار، ج۱۰۲، ص:۱۴۱.</ref>. | |||
::::#. مراد این است که: شما [[امامان معصوم]]{{عم}} امانتی هستید که در کنار کتاب خدا حفظ شدهاند و تا دامنه قیامت در کنار قرآن خواهید بود. | |||
::::#. آنکه [[اهل بیت]]{{عم}} امانتداران شایسته امانت امامتاند که آن را در هر شرایطی حفظ کردند و از آسیب، در امان نگهداشتند؛ هر امامی با تمام توان خویش کیان [[امامت]] را حفظ کرده آن را به [[امام]] بعدی خود سپرده است. در روایتی که در ذیل آیه ۵۸ از سوره نساء از حضرت [[امام صادق]]{{ع}} رسیده حضرت فرمود:"خداوند، [[امام]] را امر کرده که آنچه را نزد اوست، به امام بعد از خودش داده و به [[ائمه]]{{عم}} امر کرده که به عدالت حکم کنند و به مردم امر کرده تا از آنان اطاعت کنند"<ref>{{عربی|اندازه=120%|" أَمَرَ اللَّهُ الْإِمَامَ أَنْ يَدْفَعَ مَا عِنْدَهُ إِلَى الْإِمَامِ الَّذِي بَعْدَهُ وَ أَمَرَ الْأَئِمَّةَ أَنْ يَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ وَ أَمَرَ النَّاسَ أَنْ يُطِيعُوهُم "}}؛ بحارالأنوار، ج۲۳، ص:۲۷۸.</ref>. آنان در سختترین شرایط با مایه گذاشتن از جان و تمامی سرمایههای در اختیار خود، به پاسداری از "[[ولایت]]" (که روح و جان اسلام است) پرداختهاند. سلام بر [[امامان معصوم]]{{عم}} که امانت "[[امامت]] و [[ولایت]] را پاسداری و حفظ کردند»<ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۵۴۳تا ۵۴۵.</ref>. | |||
{{پایان جمع شدن}} | {{پایان جمع شدن}} | ||