ذبح در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = ذبح
| موضوع مرتبط = ذبح
خط ۱۰: خط ۹:
شقّ (جدا کردن)<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۶۹.</ref>، بریدن حلقوم (از زیر گلو)<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۲۰۲.</ref>، جدا کردن سر از [[بدن]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۳۰۱.</ref>.
شقّ (جدا کردن)<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۶۹.</ref>، بریدن حلقوم (از زیر گلو)<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۲۰۲.</ref>، جدا کردن سر از [[بدن]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۳۰۱.</ref>.


{{متن قرآن|يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند » سوره بقره، آیه ۴۹.</ref>.
{{متن قرآن|يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref>.


[[قرآن کریم]] به جنایتکاری‌های [[آل فرعون]] نسبت به [[بنی‌اسرائیل]] به عنوان نسل‌کشی اشاره کرده است که مردان [[بنی‌اسرائیل]] کشته و سر بریده می‌شدند و [[زنان]] آنان به [[اسارت]] گرفته می‌شدند و مورد [[استثمار]] و [[لذت‌جویی]] قرار می‌گرفتند.
[[قرآن کریم]] به جنایتکاری‌های [[آل فرعون]] نسبت به [[بنی‌اسرائیل]] به عنوان نسل‌کشی اشاره کرده است که مردان [[بنی‌اسرائیل]] کشته و سر بریده می‌شدند و [[زنان]] آنان به [[اسارت]] گرفته می‌شدند و مورد [[استثمار]] و [[لذت‌جویی]] قرار می‌گرفتند.


[[قرآن کریم]] این حادثه را [[عذاب]] دردناک برای [[بنی‌اسرائیل]] بر می‌شمارد: {{متن قرآن|يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را  که شما را از فرعونیان رهانیدیم که به شما عذابی سخت می‌چشاندند، پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند » سوره بقره، آیه ۴۹.</ref> که به [[قدرت الهی]] [[نجات]] یافتند. امروزه قتل‌ عام، کشتار جمعی و نسل‌کشی، به کشتن افراد بی‌دفاع اطلاق می‌شود که عامل آن، طبق [[قوانین]] بین‌المللی [[جنایتکار]] [[جنگی]] شمرده می‌شود<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۲۸۸.</ref>
[[قرآن کریم]] این حادثه را [[عذاب]] دردناک برای [[بنی‌اسرائیل]] بر می‌شمارد: {{متن قرآن|يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را  که شما را از فرعونیان رهانیدیم که به شما عذابی سخت می‌چشاندند، پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref> که به [[قدرت الهی]] [[نجات]] یافتند. امروزه قتل‌ عام، کشتار جمعی و نسل‌کشی، به کشتن افراد بی‌دفاع اطلاق می‌شود که عامل آن، طبق [[قوانین]] بین‌المللی [[جنایتکار]] [[جنگی]] شمرده می‌شود<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۲۸۸.</ref>


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۷

مقدمه

شقّ (جدا کردن)[۱]، بریدن حلقوم (از زیر گلو)[۲]، جدا کردن سر از بدن[۳].

﴿يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ[۴].

قرآن کریم به جنایتکاری‌های آل فرعون نسبت به بنی‌اسرائیل به عنوان نسل‌کشی اشاره کرده است که مردان بنی‌اسرائیل کشته و سر بریده می‌شدند و زنان آنان به اسارت گرفته می‌شدند و مورد استثمار و لذت‌جویی قرار می‌گرفتند.

قرآن کریم این حادثه را عذاب دردناک برای بنی‌اسرائیل بر می‌شمارد: ﴿يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ[۵] که به قدرت الهی نجات یافتند. امروزه قتل‌ عام، کشتار جمعی و نسل‌کشی، به کشتن افراد بی‌دفاع اطلاق می‌شود که عامل آن، طبق قوانین بین‌المللی جنایتکار جنگی شمرده می‌شود[۶].[۷]

منابع

پانویس

  1. ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۶۹.
  2. خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۲۰۲.
  3. حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۳۰۱.
  4. «پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.
  5. «و (یاد کنید) آنگاه را که شما را از فرعونیان رهانیدیم که به شما عذابی سخت می‌چشاندند، پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.
  6. علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۴۹.
  7. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۲۸۸.