سوره مسد: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۴ بایت حذف‌شده ،  ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲
جز
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[سوره مسد در علوم قرآنی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[سوره مسد در علوم قرآنی]]| پرسش مرتبط  = }}


خط ۱۷: خط ۱۶:
[[قرآن کریم]] در مورد این که چرا او را {{متن قرآن|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> (زنی که هیزم بر دوش میکشد) توصیف کرده، تفسیرهای متعددی بیان شده است:
[[قرآن کریم]] در مورد این که چرا او را {{متن قرآن|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> (زنی که هیزم بر دوش میکشد) توصیف کرده، تفسیرهای متعددی بیان شده است:
#این [[آیه]] عطف به [[ضمیر]] در جمله {{متن قرآن|سَيَصْلَى}}<ref>«زودا که در آتشی زبانه‌دار درآید» سوره مسد، آیه ۳.</ref> و تقدیر آن چنین است که {{عربی|"سَيَصْلَى امْرَأَتُهُ"}}. یعنی [[همسر ابولهب]] نیز همچنین شعله‌های [[دوزخ]] او را فراخواهد گرفت. چون امّ جمیل خار و خاشاک و علف تیغ‌دار را از بیابان جمع می‌کرد و شب‌ها بر سر راه رسول اللّه{{صل}} می‌افکند.
#این [[آیه]] عطف به [[ضمیر]] در جمله {{متن قرآن|سَيَصْلَى}}<ref>«زودا که در آتشی زبانه‌دار درآید» سوره مسد، آیه ۳.</ref> و تقدیر آن چنین است که {{عربی|"سَيَصْلَى امْرَأَتُهُ"}}. یعنی [[همسر ابولهب]] نیز همچنین شعله‌های [[دوزخ]] او را فراخواهد گرفت. چون امّ جمیل خار و خاشاک و علف تیغ‌دار را از بیابان جمع می‌کرد و شب‌ها بر سر راه رسول اللّه{{صل}} می‌افکند.
#[[قتاده]] گفته است با این که [[عوراء]] [[مال]] و [[ثروت]] بسیار داشت از [[بخل]] و خساست چوب و هیزم از بیابان جمع می‌کرد، خود به دوش گرفته آن را حمل می‌کرد و به [[شهر]] می‌آورد و از روی عنادی که با [[دین اسلام]] داشت، خار و خاشاک را از بیابان جمع کرده و به دوش می‌کشید و آنها را بر سر راه [[پیغمبر اسلام]]{{صل}} می‌ریخت تا پاهای مبارکش آزرده شود<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.
# [[قتاده]] گفته است با این که [[عوراء]] [[مال]] و [[ثروت]] بسیار داشت از [[بخل]] و خساست چوب و هیزم از بیابان جمع می‌کرد، خود به دوش گرفته آن را حمل می‌کرد و به [[شهر]] می‌آورد و از روی عنادی که با [[دین اسلام]] داشت، خار و خاشاک را از بیابان جمع کرده و به دوش می‌کشید و آنها را بر سر راه [[پیغمبر اسلام]]{{صل}} می‌ریخت تا پاهای مبارکش آزرده شود<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.
#گفته شده این آیه او را [[توبیخ]] نموده از نظر اینکه او در فتنه‌انگیزی تمام بود و پیوسته [[آتش فتنه]] میان [[مردم]] برمی‌انگیخت بدین نظر او را آیه {{متن قرآن|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> خوانده است<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.
#گفته شده این آیه او را [[توبیخ]] نموده از نظر اینکه او در فتنه‌انگیزی تمام بود و پیوسته [[آتش فتنه]] میان [[مردم]] برمی‌انگیخت بدین نظر او را آیه {{متن قرآن|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> خوانده است<ref>ترجمه جوامع الجامع، ج۶، ص۷۳.</ref>.
#{{متن قرآن|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> کنایه از [[زن]] سخن چین و فتنه‌انگیزی است که آلت فعل و تحریک شود، چنانکه هر سخن چین و آلت [[فتنه]] را {{متن قرآن|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}} گویند. [[ابولهب]] خود آتش افروز بود و زنش هیزم بیار و فتنه‌انگیز. این تعبیر کنایه از سخن چینی و [[نمّامی]] او است.
#{{متن قرآن|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}}<ref>«هیزم‌کش (دوزخ) است،» سوره مسد، آیه ۴.</ref> کنایه از [[زن]] سخن چین و فتنه‌انگیزی است که آلت فعل و تحریک شود، چنانکه هر سخن چین و آلت [[فتنه]] را {{متن قرآن|حَمَّالَةَ الْحَطَبِ}} گویند. [[ابولهب]] خود آتش افروز بود و زنش هیزم بیار و فتنه‌انگیز. این تعبیر کنایه از سخن چینی و [[نمّامی]] او است.
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش