جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
# [[خداوند]] سه [[نعمت]] مراقبتی حمایتی را به [[پیامبر]] یادآور میشود و میفرماید: آیا او - [[خدا]] - تو را [[یتیم]] نیافت و [[پناه]] داد {{متن قرآن|أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى}} و تو را گمشده یافت و [[هدایت]] کرد {{متن قرآن|وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى}} منظور از “ضلالت” در اینجا [[نفی]] [[ایمان]] و [[توحید]] و [[پاکی]] و [[تقوا]] نیست، بلکه [[نفی]] [[آگاهی]] از [[اسرار]] [[نبوت]]، و [[قوانین اسلام]]، و عدم آشنایی با این حقایق بود، ولی بعد از [[بعثت]] به کمک [[پروردگار]] بر همه این امور واقف شد و [[هدایت]] یافت. چنانکه در [[آیه]] دیگر میفرماید: تو نه کتاب را میدانستی و نه [[ایمان]] را از محتوای [[قرآن]] و [[اسلام]] قبل از [[نزول وحی]] [[آگاه]] نبودی ولی ما آن را نوری قرار دادیم که به وسیله آن هر کس از بندگانمان را بخواهیم [[هدایت]] میکنیم {{متن قرآن|مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَكِنْ جَعَلْنَاهُ نُورًا نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشَاءُ مِنْ عِبَادِنَا}}<ref>«تو نمیدانستی کتاب و ایمان چیست ولی ما آن را نوری قرار دادیم که بدان از بندگان خویش هر که را بخواهیم راهنمایی میکنیم» سوره شوری، آیه ۵۲.</ref>. و تو را [[فقیر]] یافت و بینیاز کرد {{متن قرآن|وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى}}؛ | # [[خداوند]] سه [[نعمت]] مراقبتی حمایتی را به [[پیامبر]] یادآور میشود و میفرماید: آیا او - [[خدا]] - تو را [[یتیم]] نیافت و [[پناه]] داد {{متن قرآن|أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى}} و تو را گمشده یافت و [[هدایت]] کرد {{متن قرآن|وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى}} منظور از “ضلالت” در اینجا [[نفی]] [[ایمان]] و [[توحید]] و [[پاکی]] و [[تقوا]] نیست، بلکه [[نفی]] [[آگاهی]] از [[اسرار]] [[نبوت]]، و [[قوانین اسلام]]، و عدم آشنایی با این حقایق بود، ولی بعد از [[بعثت]] به کمک [[پروردگار]] بر همه این امور واقف شد و [[هدایت]] یافت. چنانکه در [[آیه]] دیگر میفرماید: تو نه کتاب را میدانستی و نه [[ایمان]] را از محتوای [[قرآن]] و [[اسلام]] قبل از [[نزول وحی]] [[آگاه]] نبودی ولی ما آن را نوری قرار دادیم که به وسیله آن هر کس از بندگانمان را بخواهیم [[هدایت]] میکنیم {{متن قرآن|مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَكِنْ جَعَلْنَاهُ نُورًا نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشَاءُ مِنْ عِبَادِنَا}}<ref>«تو نمیدانستی کتاب و ایمان چیست ولی ما آن را نوری قرار دادیم که بدان از بندگان خویش هر که را بخواهیم راهنمایی میکنیم» سوره شوری، آیه ۵۲.</ref>. و تو را [[فقیر]] یافت و بینیاز کرد {{متن قرآن|وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى}}؛ | ||
# [[دستور خداوند]] به [[پیامبر]] مبنی بر مراقبتهای [[تربیتی]] عبادتی ویژه در [[شب]] و [[عبادت]] و ذکر [[سحرگاهان]] {{متن قرآن|وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ}} که مایه فزونی {{متن قرآن|نَافِلَةً لَكَ}} و رسیدن به [[جایگاه]] ستوده - [[مقام محمود]] - نتیجه آن است {{متن قرآن|عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۶۷۱.</ref>. | # [[دستور خداوند]] به [[پیامبر]] مبنی بر مراقبتهای [[تربیتی]] عبادتی ویژه در [[شب]] و [[عبادت]] و ذکر [[سحرگاهان]] {{متن قرآن|وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ}} که مایه فزونی {{متن قرآن|نَافِلَةً لَكَ}} و رسیدن به [[جایگاه]] ستوده - [[مقام محمود]] - نتیجه آن است {{متن قرآن|عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۶۷۱.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۷: | ||
[[رده:مراقبه در قرآن]] | [[رده:مراقبه در قرآن]] | ||