مسلم بن زیمر: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '\[\[رده\:مدخل\]\]↵\[\[رده\:امام علی\]\]↵\[\[رده\:(.*)\]\]↵\[\[رده\:اعلام\]\]' به 'رده:مدخل رده:اصحاب امام علی رده:اعلام')
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط =  [[مسلم بن زیمر در تاریخ اسلامی]] - [[مسلم بن زیمر در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط =  [[مسلم بن زیمر در تاریخ اسلامی]] - [[مسلم بن زیمر در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}


==مقدمه==
==مقدمه==
وی از [[شیعیان]] و ارادتمندان [[مخلص]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[کوفه]] و از [[قبیله]] حضرمی‌ها بود. او و [[عبدالله بن نجی بن سلمه حضرمی]] به [[جرم]] ارادت و [[عشق]] به [[امیرالمؤمنین]] و [[خاندان پیامبر]]{{عم}} به دست [[زیاد بن ابیه]] بالای منزلشان به دار آویخته شدند، و این فاجعه به قدری دردناک بود که [[حضرت]] [[ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} نامه‌ای به [[معاویه]] نوشت و [[اعتراض]] خود را به کشتن این [[پاکان]] و نیز [[حجر بن عدی]] و یارانش صریحاً اعلام نمود<ref>الغدیر، ج۱۱، ص۶۱.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۹۶.</ref>
وی از [[شیعیان]] و ارادتمندان [[مخلص]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[کوفه]] و از [[قبیله]] حضرمی‌ها بود. او و [[عبدالله بن نجی بن سلمه حضرمی]] به [[جرم]] ارادت و [[عشق]] به [[امیرالمؤمنین]] و [[خاندان پیامبر]]{{عم}} به دست [[زیاد بن ابیه]] بالای منزلشان به دار آویخته شدند، و این فاجعه به قدری دردناک بود که [[حضرت]] [[ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} نامه‌ای به [[معاویه]] نوشت و [[اعتراض]] خود را به کشتن این [[پاکان]] و نیز [[حجر بن عدی]] و یارانش صریحاً اعلام نمود<ref>الغدیر، ج۱۱، ص۶۱.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۹۶.</ref>
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==
خط ۱۵: خط ۱۲:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:مدخل]]
[[رده:اصحاب امام علی]]
[[رده:اصحاب امام علی]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:اعلام]]

نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۶

مقدمه

وی از شیعیان و ارادتمندان مخلص امیرالمؤمنین(ع) در کوفه و از قبیله حضرمی‌ها بود. او و عبدالله بن نجی بن سلمه حضرمی به جرم ارادت و عشق به امیرالمؤمنین و خاندان پیامبر(ع) به دست زیاد بن ابیه بالای منزلشان به دار آویخته شدند، و این فاجعه به قدری دردناک بود که حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) نامه‌ای به معاویه نوشت و اعتراض خود را به کشتن این پاکان و نیز حجر بن عدی و یارانش صریحاً اعلام نمود[۱].[۲]

منابع

پانویس

  1. الغدیر، ج۱۱، ص۶۱.
  2. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۲۹۶.