نیایش سی و چهارم: تفاوت میان نسخه‌ها

«بارخدایا، [[درود]] بفرست بر آن [[برگزیدگان]] از میان آفریدگانت: [[محمد]] و [[عترت]] او، آن [[پاکان]] و گزیدگان، و چنان که خود [[فرمان]] داده‌ای ما را نیوشنده سخن ایشان و [[فرمانبردار]] [[حکم]] ایشان قرار ده».

چنان‌که ملاحظه می‌شود خاتمه دعای حضرت که در واقع [[آموزش]] [[رفتار]] صحیح پس از ابتلای به [[گناه]] است، [[توسل]] به [[ساحت]] [[آبرومند]] [[محمد]]{{صل}} و [[عترت]] [[پاک]] اوست، که دوای هر دردی و چاره هر مشکلی است.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش سی و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۶.</ref>

== منابع ==

[[رده:نیایش سی و چهارم]]