جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمیشود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = | | موضوع مرتبط = | ||
| خط ۹: | خط ۸: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*یعنی [[امام علی|علی]]{{ع}} [[بشر]] است، امّا چه بشری! [[مقام]] والا و [[شخصیّت]] [[عظیم]] و ابعاد شگفتانگیز وجود آن [[مظهر]] العجائب، آنچنان حیرتانگیز و والاست که تصوّر "[[بشر]]" بودن او برای برخی غیرقابل هضم شده و بعضی از [[غالیان]] افراطی نیز به الوهیّت و خدایی او [[معتقد]] شده و [[علی اللهی]] گشتهاند که این [[غلو]] است و [[انحراف]]. امّا آنان که راه [[اعتدال]] پیمودهاند، [[حیرت]] خویش را از [[عظمت]] او به این صورت ابراز کردهاند که او را نه [[خدا]] دانستهاند، نه جدا از [[خدا]]، نه [[بشر]] توانستهاند بخوانند، که فوق [[بشر]] عادی است و نه خدایش نامیدهاند که عقیدهای شرکآلود است و میان این دو مرتبه، به [[حیرت]] دچار شدهاند. [[شاعران]] [[عرب]] و [[عجم]]، از این «مرتبۀ» ویژه در سرودههای خویش سخن گفتهاند. [[امام علی|امیر مؤمنان]]، پیوسته میکوشید گرایشهای غلوّآمیز را نسبت به خود از بین ببرد. وقتی آن [[حضرت]] از [[مدائن]] [[دیدار]] کرد و [[مردم]] آنجا سخنان و کارهای شگفت و [[معجزهآسا]] از [[حضرت]] شنیدند و دیدند، در بازگشت به [[ساباط]]، بعضی او را [[خدا]] پنداشته و گفتند: اگر [[خدا]] نیست، چگونه [[مردگان]] را زنده میکند؟ [[حضرت]] به آنان [[اعتراض]] کرد و خود را بندۀ [[خدا]] دانست که [[افتخار]] [[ولایت]] و [[وصایت]] [[پیامبر]] را دارد و افزود: {{عربی|إِنْ نَحْنُ إِلاّٰ بَشَرٌ مِثْلُکُمْ...}}<ref> بحارالأنوار، ج ۴۱ ص ۲۱۵</ref> عدّهای از [[کفر]] برگشتند و عدّهای بر آن عقیدۀ [[غلوّ]] باقی ماندند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۶۰۴.</ref> | *یعنی [[امام علی|علی]]{{ع}} [[بشر]] است، امّا چه بشری! [[مقام]] والا و [[شخصیّت]] [[عظیم]] و ابعاد شگفتانگیز وجود آن [[مظهر]] العجائب، آنچنان حیرتانگیز و والاست که تصوّر "[[بشر]]" بودن او برای برخی غیرقابل هضم شده و بعضی از [[غالیان]] افراطی نیز به الوهیّت و خدایی او [[معتقد]] شده و [[علی اللهی]] گشتهاند که این [[غلو]] است و [[انحراف]]. امّا آنان که راه [[اعتدال]] پیمودهاند، [[حیرت]] خویش را از [[عظمت]] او به این صورت ابراز کردهاند که او را نه [[خدا]] دانستهاند، نه جدا از [[خدا]]، نه [[بشر]] توانستهاند بخوانند، که فوق [[بشر]] عادی است و نه خدایش نامیدهاند که عقیدهای شرکآلود است و میان این دو مرتبه، به [[حیرت]] دچار شدهاند. [[شاعران]] [[عرب]] و [[عجم]]، از این «مرتبۀ» ویژه در سرودههای خویش سخن گفتهاند. [[امام علی|امیر مؤمنان]]، پیوسته میکوشید گرایشهای غلوّآمیز را نسبت به خود از بین ببرد. وقتی آن [[حضرت]] از [[مدائن]] [[دیدار]] کرد و [[مردم]] آنجا سخنان و کارهای شگفت و [[معجزهآسا]] از [[حضرت]] شنیدند و دیدند، در بازگشت به [[ساباط]]، بعضی او را [[خدا]] پنداشته و گفتند: اگر [[خدا]] نیست، چگونه [[مردگان]] را زنده میکند؟ [[حضرت]] به آنان [[اعتراض]] کرد و خود را بندۀ [[خدا]] دانست که [[افتخار]] [[ولایت]] و [[وصایت]] [[پیامبر]] را دارد و افزود: {{عربی|إِنْ نَحْنُ إِلاّٰ بَشَرٌ مِثْلُکُمْ...}}<ref> بحارالأنوار، ج ۴۱ ص ۲۱۵</ref> عدّهای از [[کفر]] برگشتند و عدّهای بر آن عقیدۀ [[غلوّ]] باقی ماندند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۶۰۴.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||