جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
بدون خلاصۀ ویرایش |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = کفر | | موضوع مرتبط = کفر | ||
| خط ۳۸: | خط ۳۷: | ||
# [[تفکر]] ارتجاعی [[کافران]] عصر [[بعثت]] مایه روگردانی از [[قرآن]] و [[دعوت پیامبر]] و تهمتهای آنها به ایشان و یکی از شگردهای مهم [[کافران]] در طول [[تاریخ]] در مقابل [[پیامبران پیشین]] و [[دلیل]] این امر این است که [[پیامبران]] با آیاتی روشن و [[دلایل]]، [[معجزات]] و [[منطق]] [[دعوت]] [[توحیدی]] خود را اعلام کردند و از یک سو [[شخصیت]] [[پیامبران]] به ویژه [[پیامبر اسلام]] که از سوابقی روشن، [[راستگو]] و [[امانتدار]] در میان [[مردم]] شناخته شده بودند باعث تأثیرگذاری ایشان و گسترش [[دعوت الهی]] به ویژه بر تودههای حقطلب شده و [[کافران]] برای جلوگیری از این تأثیرگذاری و ایجاد فاصله میان [[شخصیت]] تأثیرگذار [[پیامبر]] با فضای عمومی عصر [[بعثت]] به اتهامزنی به [[پیامبر]] روی آوردند. تهمتهایی از قبیل [[دروغگویی]]، [[جنون]] و دیوانگی، [[سحر]] افسون [[اسطوره]] بودن [[قرآن]] و شاعر بودن [[پیامبر]]: {{متن قرآن|وَعَجِبُوا أَنْ جَاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ وَقَالَ الْكَافِرُونَ هَذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌ}}، {{متن قرآن|وَإِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ}}، {{متن قرآن|وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ}}، {{متن قرآن|وَقَالُوا يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ}}، {{متن قرآن|فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ}}،{{متن قرآن|قَالَ الْكَافِرُونَ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ مُبِينٌ}}، {{متن قرآن|لَقَالُوا إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ}}، {{متن قرآن|إِذَا جَاءُوكَ يُجَادِلُونَكَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ}}، {{متن قرآن|أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ}}؛ | # [[تفکر]] ارتجاعی [[کافران]] عصر [[بعثت]] مایه روگردانی از [[قرآن]] و [[دعوت پیامبر]] و تهمتهای آنها به ایشان و یکی از شگردهای مهم [[کافران]] در طول [[تاریخ]] در مقابل [[پیامبران پیشین]] و [[دلیل]] این امر این است که [[پیامبران]] با آیاتی روشن و [[دلایل]]، [[معجزات]] و [[منطق]] [[دعوت]] [[توحیدی]] خود را اعلام کردند و از یک سو [[شخصیت]] [[پیامبران]] به ویژه [[پیامبر اسلام]] که از سوابقی روشن، [[راستگو]] و [[امانتدار]] در میان [[مردم]] شناخته شده بودند باعث تأثیرگذاری ایشان و گسترش [[دعوت الهی]] به ویژه بر تودههای حقطلب شده و [[کافران]] برای جلوگیری از این تأثیرگذاری و ایجاد فاصله میان [[شخصیت]] تأثیرگذار [[پیامبر]] با فضای عمومی عصر [[بعثت]] به اتهامزنی به [[پیامبر]] روی آوردند. تهمتهایی از قبیل [[دروغگویی]]، [[جنون]] و دیوانگی، [[سحر]] افسون [[اسطوره]] بودن [[قرآن]] و شاعر بودن [[پیامبر]]: {{متن قرآن|وَعَجِبُوا أَنْ جَاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ وَقَالَ الْكَافِرُونَ هَذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌ}}، {{متن قرآن|وَإِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ}}، {{متن قرآن|وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ}}، {{متن قرآن|وَقَالُوا يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ}}، {{متن قرآن|فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ}}،{{متن قرآن|قَالَ الْكَافِرُونَ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ مُبِينٌ}}، {{متن قرآن|لَقَالُوا إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ}}، {{متن قرآن|إِذَا جَاءُوكَ يُجَادِلُونَكَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ}}، {{متن قرآن|أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ}}؛ | ||
# [[کافران]] [[اتهام]] ساختگی بودن [[دین]] را مطرح میکردند و برای [[اغفال]] [[مردم]] و یا قانع ساختن خویش گفتند: ما هرگز چنین چیزی در آخرین [[آیین]] نشنیدهایم {{متن قرآن|مَا سَمِعْنَا بِهَذَا فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ}} این تنها یک [[آیین]] ساختگی است {{متن قرآن|إِنْ هَذَا إِلَّا اخْتِلَاقٌ}} اگر ادعای [[توحید]] و [[نفی]] [[بتها]] واقعیتی داشت باید [[پدران]] ما با آن [[عظمت]] و [[شخصیت]]! آن را [[درک]] کرده باشند، و ما از آنها شنیده باشیم، اما این یک گفتار دروغین و بیسابقه است؛ | # [[کافران]] [[اتهام]] ساختگی بودن [[دین]] را مطرح میکردند و برای [[اغفال]] [[مردم]] و یا قانع ساختن خویش گفتند: ما هرگز چنین چیزی در آخرین [[آیین]] نشنیدهایم {{متن قرآن|مَا سَمِعْنَا بِهَذَا فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ}} این تنها یک [[آیین]] ساختگی است {{متن قرآن|إِنْ هَذَا إِلَّا اخْتِلَاقٌ}} اگر ادعای [[توحید]] و [[نفی]] [[بتها]] واقعیتی داشت باید [[پدران]] ما با آن [[عظمت]] و [[شخصیت]]! آن را [[درک]] کرده باشند، و ما از آنها شنیده باشیم، اما این یک گفتار دروغین و بیسابقه است؛ | ||
# [[اتهام]] جعلی بودن [[رسالت]] و اینکه [[پیامبر]] [[فرستاده خدا]] نیست {{متن قرآن|وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا}} و متهم کردن [[پیامبر]] به این که [[قرآن]] را از دیگران میآموزد و [[کلام خدا]] نیست و پاسخ [[خداوند]] به هر دو [[اتهام]] که میگوید: به آنها بگو [[خدا]] کافی است [[گواه]] بر [[رسالت]] میان من و شما و دانایان به [[کتاب ]]: {{متن قرآن|قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ}} و بگو آن کس که شما ادعا میکنید [[قرآن]] را به من میآموزد [[غیر عرب]] است و این کتاب به [[زبان عربی]] [[فصیح]] وروشن است {{متن قرآن|وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّمَا يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِسَانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهَذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ}}؛ | # [[اتهام]] جعلی بودن [[رسالت]] و اینکه [[پیامبر]] [[فرستاده خدا]] نیست {{متن قرآن|وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا}} و متهم کردن [[پیامبر]] به این که [[قرآن]] را از دیگران میآموزد و [[کلام خدا]] نیست و پاسخ [[خداوند]] به هر دو [[اتهام]] که میگوید: به آنها بگو [[خدا]] کافی است [[گواه]] بر [[رسالت]] میان من و شما و دانایان به [[کتاب]]: {{متن قرآن|قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ}} و بگو آن کس که شما ادعا میکنید [[قرآن]] را به من میآموزد [[غیر عرب]] است و این کتاب به [[زبان عربی]] [[فصیح]] وروشن است {{متن قرآن|وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّمَا يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِسَانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهَذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ}}؛ | ||
# [[حقستیزی]] [[کافران]]، عامل متهم کردن [[پیامبر]] به [[جنون]]: {{متن قرآن|أَمْ يَقُولُونَ بِهِ جِنَّةٌ بَلْ جَاءَهُمْ بِالْحَقِّ وَأَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ}}. | # [[حقستیزی]] [[کافران]]، عامل متهم کردن [[پیامبر]] به [[جنون]]: {{متن قرآن|أَمْ يَقُولُونَ بِهِ جِنَّةٌ بَلْ جَاءَهُمْ بِالْحَقِّ وَأَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ}}. | ||
| خط ۱۵۲: | خط ۱۵۱: | ||
# [[خداوند]] یکی دیگر از [[صفات ناپسند]] [[یهود]] را منعکس میکند که آنها برای پیشبرد اهدافشان آن چنان سازشکاری با هر جمعیتی نشان میدادند که حتی برای جلب نظر [[بتپرستان]] در برابر بتهای آنها [[سجده]] میکردند و آنچه را که درباره [[عظمت]] [[اسلام]] و [[صفات پیامبر]] دیده یا خوانده بودند زیر پا میگذاشتند، و حتی برای خوشایند [[بتپرستان]] [[آیین]] [[خرافی]] و مملو از ننگ آنها را بر [[اسلام]] ترجیح میدادند، با این که [[اهل کتاب]] بودند و [[قدر]] مشترکشان با [[اسلام]] به مراتب بیش از [[بتپرستان]] بود، لذا [[آیه]] به عنوان تعجب میگوید: آیا ندیدی کسانی را که سهمی از [[کتاب خدا]] داشتند {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ}} اما در برابر [[بت]] [[سجده]] کردند و به طغیانگران اظهار [[ایمان]] نمودند {{متن قرآن|يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ}} به این هم [[قناعت]] نکردند؛ و درباره [[مشرکان]] میگویند: آنان از کسانی که [[ایمان]] آوردهاند هدایتیافتهترند {{متن قرآن|وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هَؤُلَاءِ أَهْدَى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا}}؛ | # [[خداوند]] یکی دیگر از [[صفات ناپسند]] [[یهود]] را منعکس میکند که آنها برای پیشبرد اهدافشان آن چنان سازشکاری با هر جمعیتی نشان میدادند که حتی برای جلب نظر [[بتپرستان]] در برابر بتهای آنها [[سجده]] میکردند و آنچه را که درباره [[عظمت]] [[اسلام]] و [[صفات پیامبر]] دیده یا خوانده بودند زیر پا میگذاشتند، و حتی برای خوشایند [[بتپرستان]] [[آیین]] [[خرافی]] و مملو از ننگ آنها را بر [[اسلام]] ترجیح میدادند، با این که [[اهل کتاب]] بودند و [[قدر]] مشترکشان با [[اسلام]] به مراتب بیش از [[بتپرستان]] بود، لذا [[آیه]] به عنوان تعجب میگوید: آیا ندیدی کسانی را که سهمی از [[کتاب خدا]] داشتند {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ}} اما در برابر [[بت]] [[سجده]] کردند و به طغیانگران اظهار [[ایمان]] نمودند {{متن قرآن|يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ}} به این هم [[قناعت]] نکردند؛ و درباره [[مشرکان]] میگویند: آنان از کسانی که [[ایمان]] آوردهاند هدایتیافتهترند {{متن قرآن|وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هَؤُلَاءِ أَهْدَى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا}}؛ | ||
# [[نهی]] شدن [[پیامبر]] از [[تعاون]] و [[همکاری]] با [[کافران]]: {{متن قرآن|... فَلَا تَكُونَنَّ ظَهِيرًا لِلْكَافِرِينَ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۳۰.</ref>. | # [[نهی]] شدن [[پیامبر]] از [[تعاون]] و [[همکاری]] با [[کافران]]: {{متن قرآن|... فَلَا تَكُونَنَّ ظَهِيرًا لِلْكَافِرِينَ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۳۰.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۱۶۴: | خط ۱۶۱: | ||
[[رده:کفر در قرآن]] | [[رده:کفر در قرآن]] | ||