یحیی بن مهلب بجلی کوفی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط =  [[یحیی بن مهلب بجلی کوفی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط =  [[یحیی بن مهلب بجلی کوفی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}


خط ۸: خط ۷:


یحیی دارای [[راویان]] و شاگردانی بود که از آن میان افرادی چون [[ابراهیم بن بشیر بن سلمان]]، [[بکر بن عبدالرحمان قاضی]] و [[اسحاق بن منصور]] را می‌‌توان نام برد.<ref>تهذیب الکمال ۳۲/۵.</ref> الندیم کتابی را در [[تفسیر قرآن]] به یحیی نسبت داده<ref>الفهرست (الندیم) ۳۶.</ref> که حاکی از [[آگاهی]] وی به [[تفسیر]] می‌‌باشد.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص ۸۳۶.</ref>
یحیی دارای [[راویان]] و شاگردانی بود که از آن میان افرادی چون [[ابراهیم بن بشیر بن سلمان]]، [[بکر بن عبدالرحمان قاضی]] و [[اسحاق بن منصور]] را می‌‌توان نام برد.<ref>تهذیب الکمال ۳۲/۵.</ref> الندیم کتابی را در [[تفسیر قرآن]] به یحیی نسبت داده<ref>الفهرست (الندیم) ۳۶.</ref> که حاکی از [[آگاهی]] وی به [[تفسیر]] می‌‌باشد.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص ۸۳۶.</ref>
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۱۹

مقدمه

ابوکدینه یحیی بن مهلب بجلی کوفی از مردمان کوفه[۱] و از طایفه بنی ربعه بود.[۲] تمامی منابع، کنیه یحیی را «ابوکُدینه» دانسته‌اند، تنها الندیم آن را «ابوکریمه» آورده است.[۳] از بزرگان اتباع تابعین هم طبقۀ مالک بن انس و سفیان ثوری، صدوق به گواهی ابن حجر[۴].[۵]

وی حدیث را از بزرگانی چون عطاء بن سائب، حصین بن عبدالرحمان و قابوس بن ظبیان فرا گرفته و از ایشان روایت کرده است.[۶] عجلی و ابن حبان از رجال‌شناسان اهل سنت بر وثاقت ابوکدینه تأکید کرده‌اند، گرچه ابن حبّان از اشتباه وی پرده برداشته است.[۷] ابن حجر نیز به نقل از ابن سعد، ابن معین، نسائی و ابوداود وی را موثق دانسته است.[۸]

یحیی دارای راویان و شاگردانی بود که از آن میان افرادی چون ابراهیم بن بشیر بن سلمان، بکر بن عبدالرحمان قاضی و اسحاق بن منصور را می‌‌توان نام برد.[۹] الندیم کتابی را در تفسیر قرآن به یحیی نسبت داده[۱۰] که حاکی از آگاهی وی به تفسیر می‌‌باشد.[۱۱]

منابع

پانویس

  1. الثقات ۷/۶۰۳.
  2. الطبقات الکبری ۶/۳۸۲.
  3. الفهرست (الندیم) ۳۶.
  4. ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۲، ص۳۵۹، رقم ۱۸۴.
  5. بابایی، علی اکبر، تاریخ تفسیر قرآن، ص ۲۳۹.
  6. التاریخ الکبیر ۸/۳۰۵.
  7. تاریخ الثقات ۴۷۵ الثقات ۷/۶۰۳.
  8. خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۱۱/۲۸۹.
  9. تهذیب الکمال ۳۲/۵.
  10. الفهرست (الندیم) ۳۶.
  11. فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی، ج۱ ص ۸۳۶.