اشعر: تفاوت میان نسخه‌ها

اشعریان قم پیوسته با [[خلفا]] و حاکمان [[ظالم]] [[مخالفت]] می‌کردند<ref>عباس فیض، گنجینه آثار قم، ص۱۵۱؛ علی اصغر فقیهی، تاریخ مذهبی قم، ص۱۲۵.</ref>. [[مردم]] قم و در رأس آنان اشعریان، به جهت [[پیروی از اهل بیت]]{{ع}} و [[مخالفت]] با [[دشمنان]] آنها، به مخالفت با [[خلفا]] برخاسته، از پرداختن مالیات به آنان [[امتناع]] کردند و از این‌رو، [[قمی‌ها]] [[کارگزاران]] خلیفه را به داخل شهر راه نمی‌دادند و [[حاکمان]] و [[قضات]] را از میان مردم خودشان تعیین می‌کردند<ref>حسن بن محمد، تاریخ قدیم قم، ص۱۷، ۳۹، ۱۰۲و ۲۴۱؛ فرهنگ کوثر، مقاله آغاز تشیع در قم، «حسین فقیهی».</ref>. به گفتۀ اشعری قمی، اشعریان ۲۸۰ سال در قم بودند و سالیانی را با [[عزت]] و [[اقتدار]] زیستند، اما پس از چندی میانشان [[اختلاف]] افتاد و بر [[ضد]] هم برخاستند و لاجرم به سُستی‌ گراییدند و سرانجام [[قدرت]] و [[شوکت]] خود را در [[قم]] از دست دادند<ref> اشعری قمی، تاریخ قم، ص۲۴۰-۲۴۱.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

این [[طایفه]] ایفاگر نقش برجسته‌ای در [[تحولات اجتماعی]]، [[سیاسی]] و فرهنگی [[عراق]] و پس از آن در تحولات [[جهان اسلام]] بودند؛ لکن بنا بر [[طبیعت]] حوادث و رخدادها، دچار دسته‌بندی سیاسی آن دوران شدند و به دو [[جبهه]] مخالف تقسیم گردیدند. [[ابوموسی اشعری]]، عموزاده [[مالک بن عامر]]، به جبهه [[خلفا]] پیوست و در دوره [[خلافت عمر بن خطاب]]، [[فرماندهی]] [[سپاهیان]] او را به عهده گرفت و بخشی از نواحی [[ایران]] را [[فتح]] کرد و بعدها پس از معزول شدن [[ولید بن عقبه]] از [[امارت کوفه]]، به جای او به [[امارت]] نشست. او در دوران [[خلافت]] [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} تنها شخص از منصوبان [[عثمان]] بود که به پیشنهاد [[مالک اشتر]] در [[مسئولیت]] خود باقی ماند، ولی بعدها با [[مواضع سیاسی]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} [[مخالفت]] کرد و از آن حضرت در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] دوری جست، [[مردم]] را از شرکت در این [[نبردها]] [[نهی]] کرد و در جریان [[حکمیت]] بر خلاف نظر صریح [[امام]]{{ع}}، به [[نمایندگی]] از [[سپاه عراق]] [[برگزیده]] شد و [[عاقبت]] با [[نیرنگ]] [[عمرو بن عاص]] [[امام علی]]{{ع}} را از خلافت [[خلع]] و معاویه را به جای آن حضرت [[نصب]] کرد<ref> یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۸۹-۱۹۰.</ref>. این شاخه از اشعریان که [[ابوموسی]] و اطرافیان او را در بر می‌گیرد، بیشتر در [[کوفه]] و [[بصره]] استقرار یافتند و پست‌ها و مناصبی را در آن نواحی به دست گرفتند و بیشتر شخصیت‌های این تیره، از [[مشایخ حدیث]] شناخته‌ شده‌اند.