←اشعریان و شرکت در فتوحات اسلامی
| خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
در بیان چگونگی این واقعه گفته شده چون [[مردم]] عک از درگذشت [[رسول خدا]]{{صل}} باخبر شدند جمعی از آنان فراهم آمدند و پس از [[پیوستن]] گروهی از اشعریان به آنان<ref> سرزمینی از آن قبیله عک بین مکه و ساحل. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۲۲۲.</ref> بر راه ساحل مستقر شدند. در آنجا جمعی دیگر نیز به آنان پیوستند اما سالاری نداشتند. طاهر بن ابی هاله پس از اطلاع از این خبر، ماجرا را به [[خلیفه]] نوشت و سپس سوی آنها روان شد. در [[جنگی]] که بین او و یارانش با [[شورشیان]] در گرفت، [[سپاه]] [[عک]] و اشعر [[شکست]] خوردند و بسیاری از آنان کشته شدند<ref> محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۱، ص۵۳۳؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ص۱۲۵۹.</ref>.<ref> نشریه پژوهشهای تاریخی اسلام و ایران، مقاله «نقش سیاسی اجتماعی قبیله اشعر در ابتدای گسترش اسلام»، اصغرمنتظر القائم و قاسم خردمندی، ص۲۱؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>. | در بیان چگونگی این واقعه گفته شده چون [[مردم]] عک از درگذشت [[رسول خدا]]{{صل}} باخبر شدند جمعی از آنان فراهم آمدند و پس از [[پیوستن]] گروهی از اشعریان به آنان<ref> سرزمینی از آن قبیله عک بین مکه و ساحل. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۲۲۲.</ref> بر راه ساحل مستقر شدند. در آنجا جمعی دیگر نیز به آنان پیوستند اما سالاری نداشتند. طاهر بن ابی هاله پس از اطلاع از این خبر، ماجرا را به [[خلیفه]] نوشت و سپس سوی آنها روان شد. در [[جنگی]] که بین او و یارانش با [[شورشیان]] در گرفت، [[سپاه]] [[عک]] و اشعر [[شکست]] خوردند و بسیاری از آنان کشته شدند<ref> محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۱، ص۵۳۳؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ص۱۲۵۹.</ref>.<ref> نشریه پژوهشهای تاریخی اسلام و ایران، مقاله «نقش سیاسی اجتماعی قبیله اشعر در ابتدای گسترش اسلام»، اصغرمنتظر القائم و قاسم خردمندی، ص۲۱؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>. | ||
== | === شرکت در فتوحات اسلامی === | ||
{{همچنین|فتوحات اسلامی}} | |||
اشعریان در دوره [[فتوحات]] از ارکان [[سپاه اسلام]] به شمار میرفتند. یکی از [[سرداران سپاه]] [[سعد بن ابی وقاص]] در [[نبرد قادسیه]] و [[فتح]] [[مدائن]]، [[مالک بن عامر اشعری]] بود<ref> اشعری قمی، تاریخ قم، ص۲۷۰؛ همدانی، فتوح البلدان، ج۸، ص۳۰۴.</ref>. [[ابوموسی اشعری]] از دیگر [[سرداران]] [[قبیله]] اشعری بود<ref>خلیفه بن خیّاط، تاریخ، ص۷۴.</ref> او در امر [[فتوحات]] همتی مضاعف به [[خرج]] داد چندان که بخشی از نواحی مرکزی [[ایران]]<ref>حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۴۵۰، همدانی، فتوح البلدان، ج۸، ص۳۰۴.</ref> و نیز بخشهایی از [[فارس]]، جبال و کرمان و حرّان و نصیبین<ref> اشعری قمی، تاریخ قم، ص۸۲۰-۸۲۱.</ref> به وسیله او [[فتح]] شد. علاوه بر آن، شهرهایی چون [[نهاوند]]<ref>فسوی، المعرفة و التاریخ، ج۵، ص۱۹۴.</ref> رامهرمز، شوشتر<ref>خلیفه بن خیّاط، تاریخ، ص۷۸؛ ذهبی، تاریخ اسلام، ج۳، ص۱۶۹.</ref>، رها، شمشاط<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۷، ص۹۳.</ref> و [[ری]]<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۷، ص۱۵۰؛ ذهبی، تاریخ اسلام، ج۳، ص۳۰۷.</ref> نیز از جمله مناطقی بودند که فتح آن را به او منسوب کردهاند. مالک بن عامر اشعری هم که یکی از [[فرماندهان سپاه]] او در این مناطق بود، در فتح نواحی شمالی [[ساوه]] تا مرز [[دیلم]]، به همراه فرزندش سائب نقشآفرینی کرد<ref> حسن بن محمد، تاریخ قدیم قم، ص۲۶۰ و ۲۸۱.</ref>.<ref> جعفریان، تاریخ تشیع، ج۲، ص۱۶۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | اشعریان در دوره [[فتوحات]] از ارکان [[سپاه اسلام]] به شمار میرفتند. یکی از [[سرداران سپاه]] [[سعد بن ابی وقاص]] در [[نبرد قادسیه]] و [[فتح]] [[مدائن]]، [[مالک بن عامر اشعری]] بود<ref> اشعری قمی، تاریخ قم، ص۲۷۰؛ همدانی، فتوح البلدان، ج۸، ص۳۰۴.</ref>. [[ابوموسی اشعری]] از دیگر [[سرداران]] [[قبیله]] اشعری بود<ref>خلیفه بن خیّاط، تاریخ، ص۷۴.</ref> او در امر [[فتوحات]] همتی مضاعف به [[خرج]] داد چندان که بخشی از نواحی مرکزی [[ایران]]<ref>حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۴۵۰، همدانی، فتوح البلدان، ج۸، ص۳۰۴.</ref> و نیز بخشهایی از [[فارس]]، جبال و کرمان و حرّان و نصیبین<ref> اشعری قمی، تاریخ قم، ص۸۲۰-۸۲۱.</ref> به وسیله او [[فتح]] شد. علاوه بر آن، شهرهایی چون [[نهاوند]]<ref>فسوی، المعرفة و التاریخ، ج۵، ص۱۹۴.</ref> رامهرمز، شوشتر<ref>خلیفه بن خیّاط، تاریخ، ص۷۸؛ ذهبی، تاریخ اسلام، ج۳، ص۱۶۹.</ref>، رها، شمشاط<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۷، ص۹۳.</ref> و [[ری]]<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۷، ص۱۵۰؛ ذهبی، تاریخ اسلام، ج۳، ص۳۰۷.</ref> نیز از جمله مناطقی بودند که فتح آن را به او منسوب کردهاند. مالک بن عامر اشعری هم که یکی از [[فرماندهان سپاه]] او در این مناطق بود، در فتح نواحی شمالی [[ساوه]] تا مرز [[دیلم]]، به همراه فرزندش سائب نقشآفرینی کرد<ref> حسن بن محمد، تاریخ قدیم قم، ص۲۶۰ و ۲۸۱.</ref>.<ref> جعفریان، تاریخ تشیع، ج۲، ص۱۶۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | ||