استغاثه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[استغاثه در قرآن]] - [[استغاثه در حدیث]] - [[استغاثه در کلام اسلامی]] - [[استغاثه در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[استغاثه در قرآن]] - [[استغاثه در فقه اسلامی]] - [[استغاثه در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط  = }}


== مقدمه ==
== مقدمه ==

نسخهٔ ‏۲۲ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۸

مقدمه

واژه استغاثه، مصدر باب استفعال از ریشه «غ ـ و ـ ث» به‌معنای طلب نصرت و فریاد رس خواهی [۱] و استمداد در حال شدّت و محنت است.[۲]

این واژه از ریشه «غ ـ ی ـ ث» به معنای طلب باران،[۳] مورد بحث نیست. به گفته برخی، «غوث» در اصل نجات دادن از ابتلا و محنت و قرار دادن شخص در پناه خود است. از این دیدگاه با دو قید «نجات دادن و در پناه خود قرار دادن» فرق میان اغاثه و انقاذ، تخلیص، اعانه، نصر، انجاء و تفریج روشن می‌شود.[۴] حقیقت استغاثه که شرط بندگی است،[۵] استمداد از خداست؛ زیرا یگانه تأثیرگذار در عالم اوست و اگر از غیر وی (اولیای الهی) کاری ساخته است، به اذن او و به این جهت است که آنان مجاری فیض وی هستند،[۶] بر این اساس، رسول‌خدا(ص)‌ فرمود: یگانه حقیقتی که بدان‌استغاثه می‌شود، خداوند است [۷] البتّه این به معنای روا نبودن استغاثه به اولیای الهی نیست؛ زیرا انسان‌های کامل با توجه به مقام خلافت الهی خویش، در حکم «مستخلفٌ عنه» بوده و می‌توانند مورد استغاثه واقع شوند، ازاین‌رو در منابع دینی دعاهایی وارد شده که در آنها از اولیای الهی، چون حضرت زهرا(س) [۸] و امام‌ عصر[۹] استغاثه می‌شود، پس شرک پنداشتن استغاثه به ارواح مقدّس، نادرست بوده، از عدم فهم صحیح توحید افعالی ناشی می‌شود.[۱۰] نمونه آشکار استغاثه هنگامی است که انسان به بیماری سختی مبتلا می‌شود یا در امواج توفان دریا گرفتار می‌آید و دست خود را از همه جا کوتاه می‌بیند و به اقتضای فطرت توحیدی، این حقیقت را درمی‌یابد که در عالم، قدرتی هست که بتواند وی را در هر شرایطی که باشد نجات دهد. در این حالت، انسان با تضرّع و زاری، فقط به خدا استغاثه می‌کند[۱۱].[۱۲]

استغاثه در قرآن

استغاثه و اجابت

استغاثه کنندگان

استغاثه نوح(ع)

استغاثه ایوب(ع)

استغاثه یونس(ع)

منابع

پانویس

  1. مفردات، ص۶۱۷، «غوث»؛ فرهنگ معارف اسلامی، ص۱۷۷؛ الموسوعة الذهبیه، ص۲۷۵.
  2. مقاییس اللغه، ج ۴، ص۴۰۰.
  3. مفردات، ص۶۱۷، «غوث».
  4. التحقیق، ج ۷، ص۲۷۸، «غوث».
  5. کشف‌الاسرار، ج ۴، ص۲۳.
  6. الغدیر، ج ۳، ص۲۹۲.
  7. کنزالعمال، ج ۱۰، ص۳۷۳؛ سنن ابن‌ماجه، ج ۲، ص۱۳۶۰.
  8. بحارالانوار، ج ۹۹، ص۲۵۴؛ مکارم‌الاخلاق، ص۳۳۰.
  9. بحارالانوار، ج ۹۹، ص۲۴۳ ـ ۲۴۷.
  10. الملل والنحل، ج ۴، ص۷۸ ـ ۸۴.
  11. مجمع‌البیان، ج ۶، ص۵۶۴.
  12. ربیع‌نیا، ابوطالب، مقاله «استغاثه»، فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم، ج۳، ص ۱۳۰-۱۳۱.