ابوالبجیر: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

نامش دانسته نیست. [[ابن سعد]] او را در شمار [[صحابه]] ساکن [[شام]] آورده و با تعبیر "صاحب النبی" از او یاد کرده است<ref>ابن سعد، ج۷، ص۲۹۶.</ref>. [[ابن ابی عاصم]]، [[حدیث]] نقل شده از وی را در الطبقات، با همان [[سند]] ذیل عنوان "ابن البجیر" آورده است<ref>ابن ابی عاصم، ج۵، ص۱۶۵ و نیز ر. ک: ذهبی، ج۲، ص۲۱۲.</ref>.[[ابونعیم]] و [[ابن اثیر]] نیز با شامی دانستن وی، شرح حال او را با عنوان "ابن البجیر" در بخش مربوط به کسانی آورده‌اند که به نام پدرشان شناخته می‌شوند، و همان [[روایت]] یاد شده در الطبقات را برای وی ثبت کرده‌اند <ref>ابونعیم، ج۶، ص۳۰۵۵؛ ابن اثیر، ج۶، ص۳۲۹.</ref>. [[ابن حجر]]، احتمال یکی بودن "ابوالبجیر" را با "ابن البجیر" داده و شرح حالش را به بخش مبهمات موکول کرده است<ref>ابن حجر، ج۷، ص۲۹.</ref> که متأسفانه به دلیل فقدان چنین بخشی در الاصابه، امکان بررسی بیشتر نیست. ابن حجر بار دیگر در قسم چهارم کتاب، به نام وی اشاره کرده و گفته صحیح این است که از او در مبهمات یاد شود<ref>ابن حجر، ج۷، ص۴۱.</ref>. [[ابن ابی حاتم]]<ref>ابن ابی حاتم، ج۹، ص۳۱۶.</ref> نیز وی را ابن البحیر (با حاء) نوشته که تصحیف ابن البجیر است؛ چنان که برخی او را به [[اشتباه]] ابوالنجیره نوشته‌اند<ref>ابن حجر، ج۴، ص۴۲۳.</ref>.

ابوالبجیر نقل کرد که روزی [[رسول خدا]]{{صل}} گرسنه شد. پس بر شکم خود سنگی بست و فرمود: "چه افرادی که در این [[دنیا]] متنعم، ولی در [[آخرت]] گرسنه‌اند؛ چه افرادی که [[گمان]] می‌کنند نفس خود را بزرگ داشته‌اند، ولی آن را [[تحقیر]] کرده‌اند؛ چه افرادی که در نعمات [[الهی]] غرق‌اند، ولی از آن بهره‌ای در [[روز واپسین]] ندارند. بسا [[شهوت]] ساعتی که [[اندوه]] بسیاری به دنبال دارد»<ref>ابن سعد، ج۷، ص۲۹۶؛ ابن ابی عاصم، ج۵، ص۱۶۵؛ ابونعیم، ج۶، ص۳۰۵۵؛ قضاعی، ج۲، ص۳۰۸؛ ابن عساکر، ج۴، ص۱۲۳؛ ابن اثیر، ج۶، ص۳۲۹.</ref>. این [[روایت]] را [[جبیر بن نفیر]] از او نقل کرده که معمولا [[راوی]] [[روایات]] پدرش ابوالجبیر (نه ابوالبجیر) است<ref>ر. ک: مدخل ابوجبیر.</ref>. بنابراین، احتمال یکی بودن این دو و تصحیف وجود دارد.<ref>[[منصور داداش نژاد|داداش نژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوالبجیر»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۱۳۹.</ref>