تحریف در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

*{{متن قرآن|وَقَدْ كَانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ مَا عَقَلُوهُ}}<ref>«دسته‌ای از آنان سخن خداوند را می‌شنیدند و آن را پس از آنکه در می‌یافتند آگاهانه دگرگون می‌کردند» سوره بقره، آیه ۷۵.</ref>.

* [[تحریف]] و تبدیل [[کلام]] [[وحی]]، خواه به [[تأویل]] [[فاسد]] باشد یا به [[تغییر]] لفظ و تبدیل [[کلام]]، از شدیدترین [[محرمات الهی]] است که [[احبار]] [[یهود]] به هر دو صورت یادشده، [[تورات]] را [[تحریف]] کردند: {{متن قرآن|فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَوَيْلٌ لَهُمْ}}<ref>«بنابراین، وای بر کسانی که (یک) نوشته را با دست‌های خود می‌نویسند آنگاه می‌گویند که این از سوی خداوند است تا با آن بهایی کم به دست آورند؛ و وای بر آنان از آنچه دست‌هایشان نگاشت و وای بر آنان از آنچه به دست می‌آورند» سوره بقره، آیه ۷۹.</ref> و در عصر تنزیل نیز با [[تحریف تورات]]، مصادره، [[غصب]] و دزدی [[مال]] [[اعراب]] را برای [[یهود]] [[حلال]] کرده بودند<ref>وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۱، ص۲۰۰-۲۰۱.</ref> که [[قرآن کریم]] به آن اشاره می‌کند: {{متن قرآن|وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ... ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ}}<ref>«و از اهل کتاب کسی هست که اگر دارایی فراوانی بدو بسپاری به تو باز پس می‌دهد و از ایشان کسی نیز هست که چون دیناری بدو بسپاری به تو باز نخواهد داد مگر آنکه پیوسته بر سرش ایستاده باشی؛ این بدان روی است که آنان می‌گویند: درباره بی‌سوادان راهی (برای بازخواست) بر ما نیست و بر خداوند دروغ می‌بندند با آنکه خود می‌دانند» سوره آل عمران، آیه ۷۵.</ref>.

* [[تحریف در قرآن]] [[کریم]] به [[تأویل]] [[باطل]] از سوی [[ملاحده]] و جهال انجام شده است؛ ولی [[تحریف قرآن]] به [[تغییر]] لفظی [[کلام الهی]] و کاهش یا افزایش آن واقع نشده است<ref>بهاءالدین خرمشاهی، «تحریف‌ناپذیری قرآن کریم»، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۱، ص۴۸۱.</ref>: {{متن قرآن|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}<ref>«بی‌گمان ما خود قرآن را فرو فرستاده‌ایم و به یقین ما نگهبان آن خواهیم بود» سوره حجر، آیه ۹.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۶۴.</ref>.