تفسیر کلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[تفسیر کلامی در علوم قرآنی]]| پرسش مرتبط  = }}

واژه «[[کلام]]» در [[عربی]] به معنای [[سخن]] و در اصطلاح عبارت است از شرح و بیان [[استدلال]] در [[معارف دین]] که غالباً برای ردّ [[شبهات]] [[مخالفان]] ایراد می‌شود. [[علم کلام]]، [[علمی]] است که با ایراد [[ادله]] و [[حجت‌ها]] [[آدمی]] را بر [[اثبات]] [[عقاید دینی]] و ردّ شبهات مخالفان توانا می‌سازد.

ممکن است در این‌گونه [[تفسیرها]] مفسر در مباحث کلامی، بدون [[تکفیر]] دیگران و بدون [[تعصب]] از عقیده خود [[دفاع]] کند؛ [[ولی]] غالباً جهت سلبی و تعصب را می‌توان در [[تفاسیر]] کلامی یافت<ref>اسماعیلی قوچانی، علی اکبر، پژوهشی در سیر تطور تفسیر و روش‌های تفسیری، صفحه (۶۱-۶۲)؛ ایازی، محمد علی، المفسرون حیاتهم ومنهجهم، صفحه ۵۶</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۱۸۲۶.</ref>

مفسّرانی که [[تفسیر]] خود را با [[عنایت خاص]] به بررسی مسائل کلامی و [[اعتقادی]] نگاشته‌اند، مفسّران کلامی خوانده شده‌اند. اسامی عده‌ای از آنان به این شرح است:

# [[محمد امین بن محمد مختار جکنی شنقیطی]] از مفسّران [[اهل‌سنّت]] و صاحب تفسیر [[اضواء البیان فی ایضاح القرآن بالقرآن (کتاب)|اضواء البیان فی ایضاح القرآن بالقرآن]]؛

# [[علامه سید محمد حسین طباطبایی]] صاحب تفسیر [[شریف]] [[تفسیر المیزان (کتاب)|تفسیر المیزان]]<ref>ایازی، محمد علی، آشنایی با تفاسیر قرآن، صفحه (۱۰۹-۱۱۰) و (۸۱-۸۲) و ۵۲ و ۱۸؛ ایازی، محمد علی، المفسرون حیاتهم ومنهجهم، صفحه (۷۰۳-۸۲) و (۶۵۰-۳۳) و ۱۵۸ و ۱۳۸.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۴۵۳۲.</ref>

منظور از [[تفاسیر]] [[کلامی]]، آثاری است که [[مفسر]] با استناد به [[آیات]] [[قرآن‌ کریم]] به [[اثبات]] [[عقاید]] کلامی خود یا [[دفاع]] از آن بپردازد.