جعونة بن زیاد شنی: تفاوت میان نسخه‌ها

| مداخل مرتبط =  

وی منسوب به شَنّ، تیره‌ای از [[عبدالقیس]]<ref>سمعانی، الأنساب، ج۳، ص۴۶۳.</ref>، از [[ربیعة بن نزار]]<ref>ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۲۹۹.</ref> است. او را جعفر نیز گفته‌اند <ref>مناوی، فیض القدیر، ج۶، ص۴۹۷.</ref>. تنها براساس روایتی که از وی از [[رسول خدا]] {{صل}} نقل شده است، او را در شمار [[صحابه]] آورده‌اند. در این [[روایت]] رسول خدا {{صل}} فرمود: «از داشتن [[عریف]] ([[راهنما]]) چاره‌ای نیست و جایگاه عریف، [[دوزخ]] است» <ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۶۴۲؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج ۴، ص۵۰۶؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۵۴۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۹۵؛ برای توضیح روایت، ر. ک: مناوی، فیض القدیر، ج۶، ص۴۹۶.</ref>. [[ذهبی]]<ref>ذهبی، تجرید أسماء الصحابه، ج۱، ص۸۶.</ref> سند این روایت را [[تضعیف]] کرده و [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۹۵.</ref> نیز سلسله [[رجال]] سند این روایت را ناشناخته می‌داند. البته این روایت از برخی دیگر نیز نقل شده است<ref>ر. ک: ابن ابی شیبه، المصنف، ج۶، ص۲۶۶؛ ابویعلی موصلی، احمد بن علی، مسند، ص۳۵۷؛ ابن عدی، الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۵، ص۳۷۴.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «جعونة بن زیاد شنی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص ۴۰۵.</ref>