جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
==[[غیرتورزی]] و [[تعصب]] بیجا== | == [[غیرتورزی]] و [[تعصب]] بیجا == | ||
[[غیرت]] در [[خانواده]] به معنای [[مراقبت]] از [[حریم]] خانواده و پاسداشت [[سلامت]] اعضای آن و فراهم کردن مقدمات و موجبات این امور و [[پرهیز]] از [[تدارک]] زمینههای آسیب دیدن [[حرمت]] و سلامت اعضای خانواده و اجتناب از اقداماتی است که موجب شکسته شدن این امور میشود<ref>نک: جامع السعادات، ج۱، ص۲۶۶.</ref>؛ و چنین گرایشی از لوازم [[زندگی]] سالم و از [[نشانههای ایمان]] است، چنانکه [[رسول خدا]]{{صل}} فرموده است: {{متن حدیث|إِنَّ الْغَيْرَةَ مِنَ الْإِيمَانِ}}<ref>«بیگمان که غیرت از ایمان است». کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۴۴۴؛ دعائم الاسلام، ج۲، ص۲۱۷؛ وسائل الشیعة، ج۱۴، ص۱۰۹؛ جامع أحادیث الشیعة، ج۲۰، ص۲۶۸.</ref>. | [[غیرت]] در [[خانواده]] به معنای [[مراقبت]] از [[حریم]] خانواده و پاسداشت [[سلامت]] اعضای آن و فراهم کردن مقدمات و موجبات این امور و [[پرهیز]] از [[تدارک]] زمینههای آسیب دیدن [[حرمت]] و سلامت اعضای خانواده و اجتناب از اقداماتی است که موجب شکسته شدن این امور میشود<ref>نک: جامع السعادات، ج۱، ص۲۶۶.</ref>؛ و چنین گرایشی از لوازم [[زندگی]] سالم و از [[نشانههای ایمان]] است، چنانکه [[رسول خدا]] {{صل}} فرموده است: {{متن حدیث|إِنَّ الْغَيْرَةَ مِنَ الْإِيمَانِ}}<ref>«بیگمان که غیرت از ایمان است». کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۴۴۴؛ دعائم الاسلام، ج۲، ص۲۱۷؛ وسائل الشیعة، ج۱۴، ص۱۰۹؛ جامع أحادیث الشیعة، ج۲۰، ص۲۶۸.</ref>. | ||
و نیز فرموده است: {{متن حدیث|إِنِّي لَغَيُورٌ، وَاللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَغْيَرُ مِنِّي، وَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی يُحِبُّ مِنْ عِبَادِهِ الْغَيُورَ}}<ref>«من غیرتمندم و خدای عز و جل از من غیرتمندتر است و خدای متعال بندگان غیرتمند خود را دوست میدارد». المعجم الاوسط، ج۸، ص۲۱۵؛ کنز العمال، ج۳، ص۳۸۶.</ref>. | و نیز فرموده است: {{متن حدیث|إِنِّي لَغَيُورٌ، وَاللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَغْيَرُ مِنِّي، وَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی يُحِبُّ مِنْ عِبَادِهِ الْغَيُورَ}}<ref>«من غیرتمندم و خدای عز و جل از من غیرتمندتر است و خدای متعال بندگان غیرتمند خود را دوست میدارد». المعجم الاوسط، ج۸، ص۲۱۵؛ کنز العمال، ج۳، ص۳۸۶.</ref>. | ||
اما اگر همین ویژگی به [[افراط]] کشیده شود و تا سرحدّ [[وسواس]] پیش رود و با [[بدگمانی]] آمیخته گردد و به [[سختگیری]] منجر شود، غیرتورزی و تعصب بیجا [[ظهور]] میکند که خود [[بدرفتاری]] است و موجب بدرفتاریهای گوناگون میشود و اعضای خانواده را به واکنشهای مختلف میکشاند. رسول خدا{{صل}} دراینباره فرموده است: {{متن حدیث|مِنْ الْغَيْرَةِ مَا يُحِبُّ اللَّهُ وَمِنْهَا مَا يَكْرَهُ اللَّهُ، فَأَمَّا مَا يُحِبُّ الله فَالْغَيْرَةُ فِي الرِّيبَةِ، وَأَمَّا مَا يَكْرَهُ، فَالْغَيْرَةُ فِي غَيْرِ رِيبَةِ}}<ref>«غیرتی هست که خدا دوست دارد و غیرتی هست که دوست ندارد. غیرتی که آن را دوست دارد غیرتورزی بجا و هنگام شک است، و غیرتی که دوست ندارد، غیرت نشان دادن نابجا و در جایی است که شکی در بین نباشد». سنن ابن ماجة، ج۱، ص۶۴۳؛ کنز العمال، ج۳، ص۳۸۵.</ref>. | اما اگر همین ویژگی به [[افراط]] کشیده شود و تا سرحدّ [[وسواس]] پیش رود و با [[بدگمانی]] آمیخته گردد و به [[سختگیری]] منجر شود، غیرتورزی و تعصب بیجا [[ظهور]] میکند که خود [[بدرفتاری]] است و موجب بدرفتاریهای گوناگون میشود و اعضای خانواده را به واکنشهای مختلف میکشاند. رسول خدا {{صل}} دراینباره فرموده است: {{متن حدیث|مِنْ الْغَيْرَةِ مَا يُحِبُّ اللَّهُ وَمِنْهَا مَا يَكْرَهُ اللَّهُ، فَأَمَّا مَا يُحِبُّ الله فَالْغَيْرَةُ فِي الرِّيبَةِ، وَأَمَّا مَا يَكْرَهُ، فَالْغَيْرَةُ فِي غَيْرِ رِيبَةِ}}<ref>«غیرتی هست که خدا دوست دارد و غیرتی هست که دوست ندارد. غیرتی که آن را دوست دارد غیرتورزی بجا و هنگام شک است، و غیرتی که دوست ندارد، غیرت نشان دادن نابجا و در جایی است که شکی در بین نباشد». سنن ابن ماجة، ج۱، ص۶۴۳؛ کنز العمال، ج۳، ص۳۸۵.</ref>. | ||
[[شکّ]] بیمورد و [[تجسس]] در کارهای اعضای [[خانواده]] و [[اعمال]] باید و نبایدهای بیمورد از اموری است که خود منشأ آسیب و [[نادرستی]] میگردد. [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} در سفارشهای خود به فرزندش [[حسن]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|إِيَّاكَ وَ التَّغَايُرَ فِي غَيْرِ مَوْضِعِ غَيْرَةٍ فَإِنَّ ذَلِكَ يَدْعُو الصَّحِيحَةَ إِلَى السَّقَمِ، وَ الْبَرِیئَةَ إِلَی الرَّیْبِ}}<ref>«از غیرت نابجا بپرهیز که آن، درستکار را به نادرستی کشاند، و پاکدامن را به بدگمانی (اندیشه گنهکاری) خوانَد». نهج البلاغه، نامه ۳۱.</ref>.<ref>[[مصطفی دلشاد تهرانی|دلشاد تهرانی، مصطفی]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)|سیره نبوی]]، ج۴ ص ۳۶۴.</ref> | [[شکّ]] بیمورد و [[تجسس]] در کارهای اعضای [[خانواده]] و [[اعمال]] باید و نبایدهای بیمورد از اموری است که خود منشأ آسیب و [[نادرستی]] میگردد. [[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} در سفارشهای خود به فرزندش [[حسن]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث|إِيَّاكَ وَ التَّغَايُرَ فِي غَيْرِ مَوْضِعِ غَيْرَةٍ فَإِنَّ ذَلِكَ يَدْعُو الصَّحِيحَةَ إِلَى السَّقَمِ، وَ الْبَرِیئَةَ إِلَی الرَّیْبِ}}<ref>«از غیرت نابجا بپرهیز که آن، درستکار را به نادرستی کشاند، و پاکدامن را به بدگمانی (اندیشه گنهکاری) خوانَد». نهج البلاغه، نامه ۳۱.</ref>.<ref>[[مصطفی دلشاد تهرانی|دلشاد تهرانی، مصطفی]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)|سیره نبوی]]، ج۴ ص ۳۶۴.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||