نیایش بیستم: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

[[پیامبران الهی]] برای [[تربیت]] [[انسان‌ها]] برانگیخته شدند: {{متن قرآن|لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}}<ref>«بی‌گمان خداوند بر مؤمنان منّت نهاد که از خودشان فرستاده‌ای در میان آنان برانگیخت که آیات وی را بر آنان می‌خواند و آنها را پاکیزه می‌گرداند و به آنها کتاب و فرزانگی می‌آموزد و به راستی پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند» سوره آل عمران، آیه ۱۶۴.</ref>. از [[پیامبر]] بزرگ [[اسلام]] {{صل}} [[نقل]] شده که فرمود: {{متن حدیث|إِنَّمَا بُعِثْتُ‏ لِأُتَمِّمَ‏ مَكَارِمَ‏ الْأَخْلَاقِ‏}}<ref>بحارالانوار، ج۲، ص۲۷۲.</ref>؛ «برانگیخته شدم تا بزرگی‌های [[اخلاق]] را کامل کنم».

ارمغان بزرگ [[رسالت پیامبر اسلام]] {{صل}} برای [[جامعه بشری]] [[مکارم اخلاقی]] است، دعای مکارم‌الاخلاق یکی از طولانی‌ترین [[دعاهای صحیفه]] و شرح و بسط [[فضایل اخلاقی]] است. این [[دعا]] آنقدر اهمیت دارد که [[عالمان]] بزرگی به صورت مبسوط شرح بر آن نوشته‌اند.

این دعا جلوه [[زیبا]] و کاملی از خلقیّات [[نیکو]] و مکرمت‌های والای [[انسانی]] و خداپسندانه است که [[امام سجاد]] {{ع}} به [[زیبایی]] آنها را به تصویر کشیده است. ویژگی‌ها و خصلت‌هایی که در کلمات حضرت وجود دارد ابعاد مختلفی را شامل می‌شود؛ ابعادی که [[ارتباط انسان با خدا]]، با خویشتن، با [[خانواده]] و [[خویشان]] و عموم انسان‌ها را در برمی‌گیرد. این دعای [[ارزشمند]] در مجموع ۱۷۳ مکرمت [[اخلاقی]] و فعل پسندیده و درخواست والا را در بردارد. در این دعا [[امام]] {{ع}} ۱۹ بار بر [[محمد و آل او]] [[درود]] می‌فرستد و در لابه لای آنها خواسته‌های خویش را مطرح می‌سازد. در زیر به برخی از این موارد اشاره می‌کنیم.

یکی از کرامت‌های مهم [[اخلاقی]] که [[امام]] {{ع}} مطرح می‌کند آن است که در مقابل [[بدی]] خوبی کنیم و آن کسی را که ما را [[محروم]] ساخته مورد [[بذل و بخشش]] قرار دهیم و با کسی که از ما [[بریده]] پیوند برقرار کنیم و از [[بدی‌ها]] [[چشم‌پوشی]] نماییم. سپس چنین [[دعا]] می‌کند: «ای [[خداوند]]، مرا سیمای [[صالحان]] ده و [[جامه]] [[پرهیزگاران]] در [[گسترش عدل]]، و [[فروخوردن خشم]] و خاموش کردن [[آتش]] دشمنی و به‌هم [[پیوستن]] تفرقه‌جویان و آشتی‌دادن خصمان و فاش کردن [[نیکی]] و [[پوشیدن]] [[عیب‌ها]] و [[نرم‌خویی]] و [[فروتنی]] و نیک‌سیرتی و بیرون راندن باد [[غرور]] از سر و [[خوش‌خویی]] و [[سبقت]] در [[فضیلت]] و [[ایثار]] در [[بخشش]] و دم فروبستن از [[عیب]] دیگران و ترک افضال در [[حق]] کسی که در خور افضال نباشد و گفتن سخنحق، هرچند دشوار بود، و اندک‌شمردن نیکی‌های خود در [[کردار]] و گفتار، هرچند بسیار بود، و بسیار شمردن بدی‌های خود در کردار و گفتار، هرچند اندک بود. ای خداوند، این صفات را در من به کمال رسان به دوام [[طاعت]] خود و هم‌سویی با [[جماعت]] مقبول و دوری از بدعت‌جویان و [[پیروان]] باورهای مجعول».