نیایش سی و نهم: تفاوت میان نسخه‌ها

این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است در [[طلب]] [[عفو]] و [[رحمت]] از درگاه [[خداوند]] [[کریم]].

طلب عفو و [[بخشش]] از خدای [[مهربان]] از دعاهای [[قرآنی]] است: {{متن قرآن|رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا}}<ref>«خداوند به هیچ کس جز (برابر با) توانش تکلیف نمی‌کند: هر کس آنچه نیکی ورزیده به سود خود و آنچه بدی کرده است به زیان خویش است؛ پروردگارا! اگر فراموش کردیم یا لغزیدیم بر ما مگیر، پروردگارا! بر دوش ما بار گران مگذار چنان که بر دوش پیشینیان ما نهادی؛ پروردگارا! چیزی که در توان ما نیست بر گرده ما منه و از ما درگذر و ما را بیامرز و بر ما ببخشای؛ تو سرور مایی» سوره بقره، آیه ۲۸۶.</ref>. آری خدای [[اسلام]] خدای [[بخشنده]] و [[آمرزنده]] است: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا}}<ref>«خداوند، در گذرنده‌ای آمرزنده است» سوره نساء، آیه ۴۳.</ref>؛ به چنین خدایی باید [[امید]] بست و طلب بخشش و رحمت کرد.

و بلافاصله درخواست عفو و بخشش برای کسانی می‌کند که در [[حق]] وی [[بدی]] کرده‌اند: «بارخدایا، هر بنده‌ای که درباره من مرتکب عملی شده که تو آن را [[نهی]] کرده‌ای، یا در آنچه تو منع فرموده‌ای پرده [[حرمت]] من دریده، و اینک که [[حق]] مرا ضایع کرده در گذشته، یا هنوز زنده است و حقی از من بر گردن اوست، او را در این ستمی که بر من روا داشته و اکنون گریبانگیر اوست، بیامرز و در حقی که از من تباه کرده [[عفو]] نمای».

[[امام]] با این دعای خویش جلوه‌ای از [[کرامت]] و [[جوانمردی]] را به نمایش می‌گذارد و پس از آن با کمال [[تواضع]] از [[خدا]] درخواست [[بخشش]] می‌کند: «ای خدا! آن‌سان که من از آنان درگذشته‌ام، تو نیز از من درگذر و آن‌سان که من در حق آنان [[دعای خیر]] کرده‌ام تو نیز [[رحمت]] خود از من دریغ مدار، تا هم من و هم ایشان به [[برکت]] [[فضل]] و [[احسان]] تو به [[سعادت]] رسیم و [[رهایی]] یابیم».

و در بخش پایانی، در کمال [[فروتنی]] و با شمردن [[صفات جمال]] [[خدا]] عاجزانه [[طلب رحمت]] می‌کند: «ای [[خداوند]] من، از تو چیزی را می‌طلبم که عطای آن از تو هیچ نکاهد و بر گرفتن باری را درخواست می‌کنم که بر تو گران نمی‌آید. از تو می‌طلبم [[بخشایش]] نفسم را نفسی که او را نیافریدی تا از خود زیانی را دور‌سازی یا به سودی دست یابی، بلکه او را آفریده‌ای تا [[قدرت]] خویش را در [[آفرینش]] چنان چیزها به [[اثبات]] رسانی و آن را [[دلیل]] [[توانایی]] خود بر [[خلقت]] همانندان آن قرار دهی.