پامنبری: تفاوت میان نسخه‌ها

پامنبری (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۴

۷ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲

جز

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

دیداریویکی‌متن

HeydariBot

۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش

@@ خط ۶: / خط ۶: @@
 }}
-==مقدمه==
+== مقدمه ==
-*از اصطلاحات مرثیه خوانی و [[عزاداری]]. دهخدا می‌نویسد: [[شاگرد]] [[روضه]] خوان که پیش از استاد، به پای [[منبر]] ابیاتی در [[مصائب]] [[اهل بیت]] خواند. روضه‌خوان که پای [[منبر]] ایستد و اشعار صیبت خواند. آنکه... در فاصله فرود آمدن آخوندی از [[منبر]] و بر شدن آخوند دیگر، پای [[منبر]] [[ایستاده]] یا نشسته [[نوحه]] و اشعار مرثیه به آواز خواند<ref>لغت نامه، دهخدا</ref> به [[جوان]] یا [[نوجوانی]] که شبکلاهی بر سر نهاده، در پای [[منبر]] می‌نشست و گاه‌گاهی صدا در صدای [[واعظ]] انداخته، یا سخنان او را زمزمه می‌کرد، پامنبری گفته می‌شد. این افراد غالبا از [[فرزندان]] یا [[خویشان]] [[واعظ]] بودند که جهت [[آمادگی]] فن [[سخنرانی]] به مجلس آورده می‌شدند<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، مهدی عباسی، ص ۱۷</ref><ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۹۲.</ref>.
+* از اصطلاحات مرثیه خوانی و [[عزاداری]]. دهخدا می‌نویسد: [[شاگرد]] [[روضه]] خوان که پیش از استاد، به پای [[منبر]] ابیاتی در [[مصائب]] [[اهل بیت]] خواند. روضه‌خوان که پای [[منبر]] ایستد و اشعار صیبت خواند. آنکه... در فاصله فرود آمدن آخوندی از [[منبر]] و بر شدن آخوند دیگر، پای [[منبر]] [[ایستاده]] یا نشسته [[نوحه]] و اشعار مرثیه به آواز خواند<ref>لغت نامه، دهخدا</ref> به [[جوان]] یا [[نوجوانی]] که شبکلاهی بر سر نهاده، در پای [[منبر]] می‌نشست و گاه‌گاهی صدا در صدای [[واعظ]] انداخته، یا سخنان او را زمزمه می‌کرد، پامنبری گفته می‌شد. این افراد غالبا از [[فرزندان]] یا [[خویشان]] [[واعظ]] بودند که جهت [[آمادگی]] فن [[سخنرانی]] به مجلس آورده می‌شدند<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، مهدی عباسی، ص ۱۷</ref><ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۹۲.</ref>.
-==مخاطب ثابت یا کمک‌رسان به [[واعظ]] و [[مداح]]==
+== مخاطب ثابت یا کمک‌رسان به [[واعظ]] و [[مداح]] ==
 «پامنبری» از اصطلاحات [[مجالس عزاداری]] است و به فرد یا افرادی گفته می‌شود که در مجالس عزاداری همراه واعظ یا مداح حاضر می‌شوند و هنگام [[سخنرانی]] یا [[مداحی]] پایین [[منبر]] می‌نشینند و [[وظیفه]] کمک‌رسانی به واعظ و روضه‌خوان در «گرم کردن» و اداره بهتر مجلس و برقراری [[ارتباط]] با مستمعان را برعهده دارند. این افراد بنابر تجربه در فواصل مختلف، در صدای واعظ و روضه‌خوان صدا می‌اندازند یا عبارت مرتبطی را زمزمه می‌کنند یا ابتدا و انتهای نوحه‌ها را تکرار می‌کنند یا با صدای بلند جملاتی تعریض‌گونه می‌گویند یا مستمعان را به فرستادن [[صلوات]] [[تشویق]] می‌کنند. معمولاً پامنبری‌ها از پیش‌کسوت‌ها و افراد سرشناس [[هیئت]] یا از آشنایان، [[نزدیکان]] و [[شاگردان]] واعظ و روضه‌خوان‌اند. به مخاطبان ثابت و همیشگی یک مداح یا واعظ هم پامنبری گفته می‌شود. در [[گرگان]]، پامنبری نام [[مراسم]] [[چهل]] منبر است. این اصطلاح، از [[ادبیات]] مجالس عزاداری به ادبیات عمومی هم راه یافته است و به کسانی که از یک فرد [[دنباله‌روی]] می‌کنند و [[مرید]] او هستند، پامنبری‌های او می‌گویند.<ref>[[فرهنگ سوگ شیعی (کتاب)|مقاله «پامنبری»، فرهنگ سوگ شیعی]]، ص ۸۹.</ref>
-==پامنبری خوانی==
+== پامنبری خوانی ==
 [[نوحه‌خوانی]] غیررسمی در فواصل بخش‌های [[مراسم عزاداری]]