احمد بن نجم: تفاوت میان نسخه‌ها

از [[اصحاب]] و [[راویان امام رضا]] {{ع}}. بر اساس برخی منابع وی از اصحاب آن [[حضرت]] شمرده شده است<ref>عوالم العلوم، ج۲۲، ص۵۶۵؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۴۹۸.</ref>. در پاره‌ای از [[منابع روایی]]، از او روایتی ذکر شده که نشان از [[ملاقات]] وی با [[امام رضا]] {{ع}} دارد؛ در این [[روایت]]، وی از [[امام]] پرسشی کرده و آن حضرت در پاسخ بیاناتی فرموده است. از ظاهر روایت بر می‌آید که وی در دیداری حضوری و به صورت شفاهی از آن حضرت سؤال کرده است. در عین حال، مطلبی درباره [[احمد بن نجم]] در منابع کهن و مآخذ بعدی دیده نمی‌شود. در این روایت که نخستین‌بار در تحف‌العقول [[ابن‌شعبه حرانی]] در [[قرن چهارم هجری]] آمده، [[احمد]] از امام رضا {{ع}} درباره عُجبی که عمل را [[فاسد]] می‌کند، سؤال کرده و امام در پاسخ برای [[عُجب]] سلسله مراتبی قائل شده و فرموده است: عُجب درجاتی دارد: یکی آنکه کارهای بد و نامناسب [[بنده]] در نظرش خوب جلوه کند، به گونه‌ای که آن را خوب انگاشته و [[گمان]] برد که کار خوبی کرده است. و دیگر آنکه بنده‌ای به [[خدا]] [[ایمان]] آورد و بر خدا منّت نهد، به آن [[تصور]] که برای خدا کاری کرده است، در حالی‌که این [[خداوند]] است که باید در این‌باره بر او منّت گذارد<ref>تحف العقول، ص۴۴۴.</ref>. این روایت بعدها در متون دیگر آمده است<ref>بحار الأنوار، ج۷۵، ص۳۳۶؛ مستدرک سفینة البحار، ج۷، ص۸۶؛ مسند الإمام الرضا {{ع}}، ج۱، ص۲۸۵.</ref>. البته باید دانست که همین روایت در پاره‌ای منابع از [[علی بن سوید]] نقل شده است<ref>الکافی، ج۲، ص۳۱۳؛ معانی الأخبار، ص۲۴۳.</ref>؛ همچنین مامقانی در تنقیح‌المقال گفته احتمال دارد که در ذکر نام احمد بن نجم اشتباهی صورت گرفته باشد؛ چراکه در برخی منابع این روایت از ناحیه [[احمد بن عمر حلال]] نقل شده و از حیث متن هم تفاوتی ندارند. از آنجا که در منابع رجالی نیز از وی سخنی به میان نیامده، [[حکم]] به مهمل‌بودن او می‌شود<ref>تنقیح المقال، ج۸ ص۱۸۱؛ الکافی، ج۲، ص۳۱۳؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۴۹۸.</ref><ref>[[معصومه اخلاقی|اخلاقی، معصومه]]، [[احمد بن نجم - اخلاقی (مقاله)|مقاله «احمد بن نجم»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۵.</ref>