عزاداری در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

بی‌تردید، اظهار [[محبّت]] نسبت به [[خاندان پیامبر]] {{صل}} از طریق [[سوگواری]] برای [[سالار شهیدان]]، همان طور که اشاره شده، [[پسندیده]] و در جهت [[بزرگداشت]] [[شعائر الهی]] است؛ لیکن [[تأمّل]] در روایاتی که توصیه و تأکید بر تداوم [[اقامه ماتم]] بر سید الشهدا {{ع}} دارند، ایجاب می‌کند که عزاداری برای ایشان، دلیلی بسیار فراتر از اظهار [[محبّت به اهل بیت]] {{عم}} داشته باشد؛ بلکه از نگاه [[سید بن طاووس]]، اگر [[لزوم]] [[پیروی]] از [[فرمان]] [[قرآن]] و سنّت نیز نبود، اظهار محبّت نسبت به اهل بیت {{عم}} ایجاب می‌کرد که به دلیل [[منزلت]] والایی که [[امام حسین]] {{ع}} و یارانش به واسطه [[شهادت]] بِدان دست یافتند، اظهار مسرّت و [[شادمانی]] کنیم<ref>ر. ک: الملهوف، ص۸۳.</ref>.بنا بر این، باید دید حکمتِ آن همه تأکید بر عزاداری و [[گریه]] برای ابا عبداللّه {{ع}} چیست؟ حکمت شهادت او، هر چه باشد، حکمت عزاداری برای او نیز هست.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۷۵.</ref>