ابوشبل: تفاوت میان نسخه‌ها

[[دولابی]]<ref>دولابی، ج۱، ص۶۹.</ref> وی را از تیره مخزوم و از [[صحابه]] مشهور به [[کنیه]] می‌داند و [[حدیث]] وی را از جدش نقل می‌کند: [[رسول خدا]] {{صل}} به [[معاذ بن جبل]]، کلمات و [[اذکار]] مختصری آموخت که می‌توانست جایگزین اذکار بی‌شمار دیگر شود. اما [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، ج۷، ص۱۸۱.</ref>، شرح حال او را در بخش چهارم الاصابه (توهمات) آورده و نظر دولابی را درباره [[صحابی]] بودن وی، موهوم پنداشته و حدیث وی را از رسول خدا یه با واسطه. نه مستقیم - دانسته است. ابن حجر چون دلیلی بر صحابی بودن وی نیافته و اطلاعات کافی برای [[شناسایی]] وی در دست نداشته، [[وعده]] [[نوشتن]] شرح حال او را در بخش مبهمات کتاب الاصابه داده است که متأسفانه این بخش در الاصابه موجود نیست. [[سند]] [[حدیثی]] که دولابی برای ابوشبل آورده کاملا معلوم می‌کند که وی، [[حدیث]] را از طریق جدش نقل می‌کند، ولی آنچه موجب پدید آمدن [[اشتباه]] شده، جمله {{عربی|"وكان من اصحاب النبي"}}؛ است که در [[سند حدیث]] پس از عبارت {{عربی|"حدثني رجل من بني مخزوم يکنی أباشبل عن جده"}}؛ آمده است. به همین دلیل، دولابی به اشتباه، [[گمان]] کرده این وصف درباره ابوشبل است، اما ابن حجر آن را درباره جد ابوشبل می‌داند؛ چنانکه [[طبرانی]]<ref>طبرانی، ص۴۶۶.</ref> در همین سند تصریح کرده که جد ابو شبل، صحابی است. در میان [[محدثان]] و [[راویان]] [[شیعی]]، سه نفر با کنیه ابوشبل شناخته‌اند که هیچ کدام با ابوشبل غیر منسوب مورد نظر ما اشتراک ندارند. یکی با نام [[علقمة بن قیس بن عبدالله نخعی]] از [[اصحاب]] [[وفادار]] [[امام علی]] {{ع}} است<ref>بخاری، ج۴، ص۴۱؛ ابن عساکر، ج۲۱، ص۱۶۱.</ref> و دو نفر دیگر، با نام‌های [[احمد بن عبدالعزیز کوفی]]<ref>طوسی، ص۱۵۳.</ref> و [[عبدالله بن سعید اسدی]]<ref>نجاشی، ص۲۲۳.</ref> از [[اصحاب امام صادق]] {{ع}} هستند.<ref>[[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوشبل»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۳۶۸-۳۶۹.</ref>