ویژگی‌های علم غیب خدا چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

'''[[علم غیب]] خداوند در قرآن:''' بر حسب اعتقاد علما و اندیشمندان اسلام، [[علم غیب]] ذاتی و مطلق که برای آن حد و مرزی نیست، منحصر به فرد و مخصوص ذات اقدس پروردگار است، زیرا غیر از خدا آنچه در عالم آفرینش وجود دارد، فقیر بالذّات بوده و دانش و توانایی خودشان را از خدا می‌گیرند؛ حتی برخی علمای [[اهل سنت]]، به خصوص گروه وهابیت پا را فراتر گذاشته، بر این باورند که [[علم غیب]] صفتی از صفات اختصاصی خداوند است و احدی از مخلوقات، هر چند به [[علم غیب]] تبعی، متصف به آن نمی‌شوند،<ref>ابن عبدالوهاب، مجموعة المؤلفات، ص۴۱</ref>. چون این امر با تنزیه باری تعالی منافات دارد. چیزی که مختص به خداست، محال است موجودی در آن راه پیدا کند<ref>قمیصی، الصراع بين الاسلام و الوثنية، ۱ :ب</ref>. و بر این اساس، اعتقاد به [[علم غیب]] را برای غیر ذات حق تعالی موجب کفر، شرک و طاغوت می‌دانند<ref>ابن عبدالوهاب، مجموعة المؤلفات، ج۱،ص :۱۹۵</ref>. عمده دلیل بر [[علم غیب]] مطلق خداوند در اسلام، آیات قرآن کریم است که گاهی خداوند را دانای غیب آسمانها و زمین و افکار شمرده است. در سوره فاطر می‌فرماید: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ}} <ref> بی‌گمان خداوند دانای نهان آسمان‌ها و زمین است؛ او به اندیشه‌ها داناست؛ سوره فاطر، آیه: ۳۸.</ref> و گاهی خداوند با صفات و نامهای {{متن قرآن|عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ}} <ref> دانای نهان و آشکار است؛ سوره انعام، آیه:۷۳.</ref>، {{متن قرآن|عَالِمِ الْغَيْبِ}} <ref>سوره سبأ، آیه: ۳.</ref> و {{متن قرآن|عَلاَّمُ الْغُيُوبِ}} <ref> سوره مائده، آیه: ۱۰۹.</ref> دانسته شده است. و در جای دیگر، کلیدهای خزانه‌های غیب را نزد او دانسته و می‌فرماید: {{متن قرآن|[[با توجه به آیه ۵۹ سوره انعام چگونه علم غیب غیر از خدا ثابت می‌شود؟ (پرسش)|وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا وَلاَ حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الأَرْضِ وَلاَ رَطْبٍ وَلاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ]]}} <ref> و کلیدهای (چیزهای) نهان نزد اوست؛ (هیچ کس) جز او آنها را نمی‌داند؛ و او آنچه را در خشکی و دریاست می‌داند و هیچ برگی فرو نمی‌افتد مگر که او آن را می‌داند و هیچ دانه‌ای در تاریکی‌های زمین و هیچ تر و خشکی نیست جز آنکه در کتابی روشن آمده است؛ سوره انعام، آیه: ۵۹.</ref>»<ref>[[گستره علم غیب از دیدگاه عهدین و قرآن (مقاله)|گستره علم غیب از دیدگاه عهدین و قرآن]]؛ ص: ۴۹ - ۵۱.</ref>.