افضلیت امام حسین: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'الإرشاد' به 'الارشاد'
(←منابع) |
جز (جایگزینی متن - 'الإرشاد' به 'الارشاد') |
||
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
از بین [[روایات]] فراوانی که در منابع [[فریقین]] درباره [[محبوبیت]] و [[مقام]] و [[منزلت]] ویژه [[سید الشهداء]] نزد [[رسول خدا]] {{صل}} صادر شده است به [[سخنان]] [[رسول خدا]] {{صل}} در اظهار [[محبت]] شدید و کمال [[اتصال روحی]] نسبت به [[امام حسین]] {{ع}} اشاره میکنیم: [[حاکم نیشابوری]] در المستدرک [[علی]] الصحیحین در [[نقلی]] که مورد [[تأیید]] و تصحیح دیگر [[حدیث]] شناسان [[اهل سنت]] قرار گرفته است از یکی از [[اصحاب پیامبر]] {{صل}} [[نقل]] میکند: {{عربی|"رأیت رسول الله {{صل}} و هو حامل الحسین بن علی و هو یقول: اللهم إنی أحبه فأحبه"}}<ref>حاکم نیشابوری ذیل حدیث مینویسد: {{عربی|"هذا حدیث صحیح الإسناد، و لم یخرجاه و قد روی بإسناد فی الحسن مثله، و کلا هما محفوظان"}}. المستدرک علی الصحیحین، ج ۳، ص ۱۷۷.</ref>. [[احمد حنبل]] هم در [[مسند]] و هم در [[فضائل]] الصحابه به [[حدیث]] معروف [[حسین منی]] و انا من [[حسین]] را [[نقل]] کرده است که [[پیامبر]] {{صل}} در جمع [[اصحاب]] که با هم به یک مهمانی میرفتند، [[حسین]] {{ع}} را که [[کودکی]] بود در آغوش [[محبت]] خود گرفته و بوسید و فرمود: {{متن حدیث|حُسَيْنٌ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْناً حُسَيْنٌ سِبْطٌ مِنَ الْأَسْبَاطِ}}<ref>مسند احمد، ج ۴، ص ۱۷۲.</ref>. | از بین [[روایات]] فراوانی که در منابع [[فریقین]] درباره [[محبوبیت]] و [[مقام]] و [[منزلت]] ویژه [[سید الشهداء]] نزد [[رسول خدا]] {{صل}} صادر شده است به [[سخنان]] [[رسول خدا]] {{صل}} در اظهار [[محبت]] شدید و کمال [[اتصال روحی]] نسبت به [[امام حسین]] {{ع}} اشاره میکنیم: [[حاکم نیشابوری]] در المستدرک [[علی]] الصحیحین در [[نقلی]] که مورد [[تأیید]] و تصحیح دیگر [[حدیث]] شناسان [[اهل سنت]] قرار گرفته است از یکی از [[اصحاب پیامبر]] {{صل}} [[نقل]] میکند: {{عربی|"رأیت رسول الله {{صل}} و هو حامل الحسین بن علی و هو یقول: اللهم إنی أحبه فأحبه"}}<ref>حاکم نیشابوری ذیل حدیث مینویسد: {{عربی|"هذا حدیث صحیح الإسناد، و لم یخرجاه و قد روی بإسناد فی الحسن مثله، و کلا هما محفوظان"}}. المستدرک علی الصحیحین، ج ۳، ص ۱۷۷.</ref>. [[احمد حنبل]] هم در [[مسند]] و هم در [[فضائل]] الصحابه به [[حدیث]] معروف [[حسین منی]] و انا من [[حسین]] را [[نقل]] کرده است که [[پیامبر]] {{صل}} در جمع [[اصحاب]] که با هم به یک مهمانی میرفتند، [[حسین]] {{ع}} را که [[کودکی]] بود در آغوش [[محبت]] خود گرفته و بوسید و فرمود: {{متن حدیث|حُسَيْنٌ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْناً حُسَيْنٌ سِبْطٌ مِنَ الْأَسْبَاطِ}}<ref>مسند احمد، ج ۴، ص ۱۷۲.</ref>. | ||
این [[حدیث]] را ـ که نهایت [[اتصال روحی]] و [[معنوی]] بین [[امام حسین]] {{ع}} و [[رسول خدا]] {{صل}} را میرساند ـ [[بخاری]] در دو کتاب خود<ref>الادب المفرد، ص ۸۸ و التاریخ الکبیر، ج ۸، ص ۴۱۴.</ref> و [[ترمذی]]<ref>سنن ترمذی، ج ۵، ص ۳۲۴.</ref> و [[ابن ماجه]]<ref>سنن ابن ماجه، ج ۱، ص ۵۱.</ref> و [[حاکم نیشابوری]]<ref>مستدرک، ج ۳، ص ۱۷۷.</ref> و دیگر نویسندگان معتبر [[اهل سنت]]<ref>ر. ک: احقاق الحق و إزهاق الباطل، ج ۱۱، ص ۲۶۵ و منابع شیعی مانند: | این [[حدیث]] را ـ که نهایت [[اتصال روحی]] و [[معنوی]] بین [[امام حسین]] {{ع}} و [[رسول خدا]] {{صل}} را میرساند ـ [[بخاری]] در دو کتاب خود<ref>الادب المفرد، ص ۸۸ و التاریخ الکبیر، ج ۸، ص ۴۱۴.</ref> و [[ترمذی]]<ref>سنن ترمذی، ج ۵، ص ۳۲۴.</ref> و [[ابن ماجه]]<ref>سنن ابن ماجه، ج ۱، ص ۵۱.</ref> و [[حاکم نیشابوری]]<ref>مستدرک، ج ۳، ص ۱۷۷.</ref> و دیگر نویسندگان معتبر [[اهل سنت]]<ref>ر. ک: احقاق الحق و إزهاق الباطل، ج ۱۱، ص ۲۶۵ و منابع شیعی مانند: الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج ۲، ص ۱۲۷ و بحار الأنوار، ج ۳۷، ص ۷۴.</ref> [[نقل]] کرده و مورد نظر و دقت شارحان نیز قرار گرفته است. [[پیام]] روشن این [[رفتار]] [[رسول خدا]] که حاکی از [[آینده نگری]] و دور اندیشی آن [[حضرت]] {{صل}} نسبت به [[امت اسلامی]] و [[رفتار]] آنان با [[امام حسین]] {{ع}} است، از دید آنان نیز مخفی نمانده است. | ||
==== معنای {{متن حدیث|حسین منی و انا من حسین}} ==== | ==== معنای {{متن حدیث|حسین منی و انا من حسین}} ==== | ||