قیس بن سعد بن عباده: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{خرد}} {{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; fo...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*وی از اصحاب [[پیامبر]]{{صل}} و پسر سعد بن عبادۀ خزرجی بود، پس از قتل عثمان، از اولین بیعتکنندگان با [[امام علی|علی]]{{ع}} بود و بشدّت به آن حضرت علاقه داشت. اوایل [[خلافت علی]]{{ع}} وی فرمانروای مصر بود. معاویه بسیار کوشید تا او را به طرف خود جذب کند امّا نتوانست. به مدینه آمد، سپس به کوفه رفت. [[امام علی|علی]]{{ع}} او را استاندار آذربایجان ساخت، در [[جنگ صفین]] و [[جنگ نهروان]]، از فرماندهان سپاه [[امام علی|علی]]{{ع}} بود. پس از صلح [[امام حسن]]{{ع}} با [[معاویه]]، به مدینه رفت و تا آخر عمر آنجا بود.<ref> الغدیر، ج ۲ ص ۱۱۰</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۷۴.</ref>. | *وی از اصحاب [[پیامبر]]{{صل}} و پسر سعد بن عبادۀ خزرجی بود، پس از قتل عثمان، از اولین بیعتکنندگان با [[امام علی|علی]]{{ع}} بود و بشدّت به آن حضرت علاقه داشت. اوایل [[خلافت امام علی|خلافت علی]]{{ع}} وی فرمانروای مصر بود. معاویه بسیار کوشید تا او را به طرف خود جذب کند امّا نتوانست. به مدینه آمد، سپس به کوفه رفت. [[امام علی|علی]]{{ع}} او را استاندار آذربایجان ساخت، در [[جنگ صفین]] و [[جنگ نهروان]]، از فرماندهان سپاه [[امام علی|علی]]{{ع}} بود. پس از صلح [[امام حسن]]{{ع}} با [[معاویه]]، به مدینه رفت و تا آخر عمر آنجا بود.<ref> الغدیر، ج ۲ ص ۱۱۰</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۷۴.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۷ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۲:۳۳
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل قیس بن سعد بن عباده (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- وی از اصحاب پیامبر(ص) و پسر سعد بن عبادۀ خزرجی بود، پس از قتل عثمان، از اولین بیعتکنندگان با علی(ع) بود و بشدّت به آن حضرت علاقه داشت. اوایل خلافت علی(ع) وی فرمانروای مصر بود. معاویه بسیار کوشید تا او را به طرف خود جذب کند امّا نتوانست. به مدینه آمد، سپس به کوفه رفت. علی(ع) او را استاندار آذربایجان ساخت، در جنگ صفین و جنگ نهروان، از فرماندهان سپاه علی(ع) بود. پس از صلح امام حسن(ع) با معاویه، به مدینه رفت و تا آخر عمر آنجا بود.[۱][۲].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ الغدیر، ج ۲ ص ۱۱۰
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۷۴.