سوره حمد: تفاوت میان نسخه‌ها

۴ بایت حذف‌شده ،  ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۲
جز
جایگزینی متن - 'رویم' به 'رویم'
جز (جایگزینی متن - 'خدای متعالی' به 'خدای متعال')
جز (جایگزینی متن - 'رویم' به 'رویم')
خط ۵۳: خط ۵۳:
[[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: «سوره حمد سوره‌ای است که ابتدایش «حمد» [[خدا]] و وسطش «[[اخلاص]]» و آخرش [[دعا]] است.
[[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: «سوره حمد سوره‌ای است که ابتدایش «حمد» [[خدا]] و وسطش «[[اخلاص]]» و آخرش [[دعا]] است.


[[نجاری]] از [[ابو سعید بن معلی]]، نقل کرده است که وی گفت: [[نماز]] می‌خواندم که [[پیامبر]] {{صل}} مرا صدا زد. پاسخشان را ندادم. گفتم: ‌ای [[رسول خدا]]! من نماز می‌خواندم. پیامبر {{صل}} فرمود: مگر [[خداوند]] نفرمود: {{متن قرآن|اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان! (ندای) خداوند و پیامبر را هر گاه شما را به چیزی فرا خوانند که به شما زندگی می‌بخشد پاسخ دهید» سوره انفال، آیه ۲۴.</ref>؟ سپس فرمود: آیا تو را پیش از آنکه از [[مسجد]] خارج شوی، از گرانسنگ‌ترین [[سوره]] در قرآن، [[آگاه]] نسازم؟ پس دست مرا گرفت و چون خواستیم که از مسجد بیرون [[رویم]]، گفتم: ‌ای رسول خدا، مگر نگفتید که مرا از گرانسنگ‌ترین سوره قرآن آگاه‌سازی؟ پیامبر فرمود: {{متن قرآن|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref>، [[سوره فاتحه]] همان سبع المثانی و قرآن عظیمی است که به من داده شده است.
[[نجاری]] از [[ابو سعید بن معلی]]، نقل کرده است که وی گفت: [[نماز]] می‌خواندم که [[پیامبر]] {{صل}} مرا صدا زد. پاسخشان را ندادم. گفتم: ‌ای [[رسول خدا]]! من نماز می‌خواندم. پیامبر {{صل}} فرمود: مگر [[خداوند]] نفرمود: {{متن قرآن|اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان! (ندای) خداوند و پیامبر را هر گاه شما را به چیزی فرا خوانند که به شما زندگی می‌بخشد پاسخ دهید» سوره انفال، آیه ۲۴.</ref>؟ سپس فرمود: آیا تو را پیش از آنکه از [[مسجد]] خارج شوی، از گرانسنگ‌ترین [[سوره]] در قرآن، [[آگاه]] نسازم؟ پس دست مرا گرفت و چون خواستیم که از مسجد بیرون رویم، گفتم: ‌ای رسول خدا، مگر نگفتید که مرا از گرانسنگ‌ترین سوره قرآن آگاه‌سازی؟ پیامبر فرمود: {{متن قرآن|الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«سپاس، خداوند، پروردگار جهانیان را» سوره فاتحه، آیه ۲.</ref>، [[سوره فاتحه]] همان سبع المثانی و قرآن عظیمی است که به من داده شده است.


از [[سلمة بن محمد]] نقل است که گفت: «از امام صادق {{ع}} شنیدم که فرمود: کسی که سوره حمد، او را [[شفا]] نبخشد، چیزی او را شفا نمی‌بخشد».
از [[سلمة بن محمد]] نقل است که گفت: «از امام صادق {{ع}} شنیدم که فرمود: کسی که سوره حمد، او را [[شفا]] نبخشد، چیزی او را شفا نمی‌بخشد».
۲۲۶٬۶۷۴

ویرایش