جز
جایگزینی متن - 'کرد' به 'کرد'
جز (جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن') |
جز (جایگزینی متن - 'کرد' به 'کرد') |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
سیابجه پس از پیوستن به اسواران، همراه با اقوام زط، حلیف [[بنی حنظله]] (از [[بنی تمیم]]) شدند. سیابجه و زطها در [[سپاه]] [[ایران]] ابتدا لشکریانی از [[اهل]] سند بودند که گرفتار آمده و [[ایرانیان]] برای آنان [[وظیفه]] تعیین کردند. آنها از جمله کسانی بودند که در همان نخستین جنگهای [[اعراب]] [[مسلمان]] در ایران، [[اسیر]] شده بودند. چون از موقعیت اسواران [[آگاه]] شدند، اسلام آوردند. [[ابوموسی اشعری]] (فرمانروای عمر بن خطاب در [[بصره]] و [[فرمانده]] قوای [[مسلمانان]] [[مأمور]] فتح جنوب [[ایران]]) نیز آنان را مانند اسواران در بصره [[منزل]] داد. گروهی از سیابجه متصدی [[بیت المال]] در بصره بودند. شمار آنها را چهل و برخی چهارصد تن گفتهاند. وقتی [[طلحه]] و [[زبیر]] به قصد [[جنگ جمل]] وارد بصره شدند و [[عثمان بن حنیف انصاری]] از سوی [[حضرت علی]]{{ع}} [[والی بصره]] بود، سیابجه از [[تسلیم]] بیت المال به طلحه و زبیر تا قبل از آمدن [[حضرت]] خودداری ورزیدند. افراد طلحه و زبیر هم [[سحرگاه]] به [[فرماندهی]] [[عبدالله بن زبیر]] به آنها [[شبیخون]] زدند و همه آنان را کشتند. فرماندهی سیابجه در آن موقع با ابوسالمه زطی بود که مردی [[صالح]] بود<ref>فتوح البلدان، ص۵۲۳.</ref>. | سیابجه پس از پیوستن به اسواران، همراه با اقوام زط، حلیف [[بنی حنظله]] (از [[بنی تمیم]]) شدند. سیابجه و زطها در [[سپاه]] [[ایران]] ابتدا لشکریانی از [[اهل]] سند بودند که گرفتار آمده و [[ایرانیان]] برای آنان [[وظیفه]] تعیین کردند. آنها از جمله کسانی بودند که در همان نخستین جنگهای [[اعراب]] [[مسلمان]] در ایران، [[اسیر]] شده بودند. چون از موقعیت اسواران [[آگاه]] شدند، اسلام آوردند. [[ابوموسی اشعری]] (فرمانروای عمر بن خطاب در [[بصره]] و [[فرمانده]] قوای [[مسلمانان]] [[مأمور]] فتح جنوب [[ایران]]) نیز آنان را مانند اسواران در بصره [[منزل]] داد. گروهی از سیابجه متصدی [[بیت المال]] در بصره بودند. شمار آنها را چهل و برخی چهارصد تن گفتهاند. وقتی [[طلحه]] و [[زبیر]] به قصد [[جنگ جمل]] وارد بصره شدند و [[عثمان بن حنیف انصاری]] از سوی [[حضرت علی]]{{ع}} [[والی بصره]] بود، سیابجه از [[تسلیم]] بیت المال به طلحه و زبیر تا قبل از آمدن [[حضرت]] خودداری ورزیدند. افراد طلحه و زبیر هم [[سحرگاه]] به [[فرماندهی]] [[عبدالله بن زبیر]] به آنها [[شبیخون]] زدند و همه آنان را کشتند. فرماندهی سیابجه در آن موقع با ابوسالمه زطی بود که مردی [[صالح]] بود<ref>فتوح البلدان، ص۵۲۳.</ref>. | ||
در جریان جنگ جمل با اینکه سیابجه و زطها حلیف [[بنی تمیم]] به شمار میرفتند و بیشتر بنی تمیم [[دشمن]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بودند؛ آنها جزو [[سربازان]] حضرت علی{{ع}} بودند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۵۱۷.</ref>. بعدها [[معاویه]] گروهی از آنان را به سواحل [[شام]] و [[انطاکیه]] منتقل | در جریان جنگ جمل با اینکه سیابجه و زطها حلیف [[بنی تمیم]] به شمار میرفتند و بیشتر بنی تمیم [[دشمن]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بودند؛ آنها جزو [[سربازان]] حضرت علی{{ع}} بودند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۵۱۷.</ref>. بعدها [[معاویه]] گروهی از آنان را به سواحل [[شام]] و [[انطاکیه]] منتقل کرد و پس از وی، [[ولید بن عبدالملک]] نیز گروهی از آنان را به انطاکیه و نواحی آن منتقل ساخت<ref>فتوح البلدان، ص۵۲۳.</ref>.<ref>[[محمد حسین رجبی دوانی|رجبی دوانی، محمد حسین]]، [[کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی (کتاب)|کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی]] ص ۱۵۰.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||