تعیین جانشین: تفاوت میان نسخه‌ها

# پیامبر {{صل}} در جریان [[عقد اخوت]] و در [[جنگ تبوک]] خطاب به [[علی]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث|يَا عَلِيُّ أَنْتَ مِنِّي‏ بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ‏ مِنْ‏ مُوسَى‏ غَيْرَ أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي}}<ref>این حدیث به حدیث منزلت موسوم است و در بسیاری از کتب اهل‌سنت و شیعه ذکر شده است: ابن‌حنبل، ابوعبدالله احمد بن محمد الشیبانی، مسند، ج۱، ص۱۱۱؛ ابی‌محمد جعفر بن محمد جریر طبری، جامع‌البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۶۸؛ سلیمان قندوزی، ینابیع المودة، ص۱۰۵؛ محمدابراهیم آبتی، تاریخ زندگانی پیامبر اسلام، ص۱۶۲؛ ابوالحسن احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۱۰۶ و....</ref>.

# به هنگام [[نزول]] [[آیه مباهله]]، علی {{ع}}، [[جان]] پیامبر {{صل}} معرفی شده است: {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}}<ref>«بنابراین، پس از دست یافتن تو به دانش، به هر کس که با تو به چالش برخیزد؛ بگو: بیایید تا فرزندان خود و فرزندان شما و زنان خود و زنان شما و خودی‌های خویش و خودی‌های شما را فرا خوانیم آنگاه (به درگاه خداوند) زاری کنیم تا لعنت خداوند را بر دروغگویان نهیم» سوره آل عمران، آیه ۶۱.</ref>. مصداق {{متن قرآن|أَنْفُسَنَا}} در این [[آیه]]، جز علی {{ع}} شخصی دیگری نیست<ref>این مطلب حتی در منابع اهل‌سنت نیز به آن اعتراف شده است: ابن‌حنبل، ابوعبدالله احمد بن محمد الشیبانی، مسند، ج۱، ص۱۸۵ و ابی‌محمد جعفر بن محمد جریر طبری، جامع‌البیان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۱۹۲؛ امین‌الاسلام بن علی فضل بن حسن طبرسی، مجمع‌البیان، ذیل آیه ۶۱ سوره آل عمران.</ref>. [[امام رضا]] {{ع}} نیز در پاسخ [[مأمون]]، به همین نکته [[استدلال]] می‌کند<ref>علاءالدین بن حسام هندی، کنزالعمال، ج۱۱، ص۶۰۷.</ref>.

# [[آیه ولایت]] که در آن ولی و [[سرپرست]] [[مسلمانان]] را فقط [[خدا]] و [[رسول]] و کسانی که [[ایمان]] آورده، [[نماز]] به پا داشته و در حال [[رکوع]] [[زکات]] می‌دهند معرفی نموده است، در مورد امام علی {{ع}} نازل شد<ref>{{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ}} «سرور شما تنها خداوند است و پیامبر او و (نیز) آنانند که ایمان آورده‌اند، همان کسان که نماز برپا می‌دارند و در حال رکوع زکات می‌دهند» سوره مائده، آیه ۵۵. (ر. ک: نورالله حسینی مرعشی تستری، احقاق‌الحق و ازهاق الباطل، ج۲، ص۳۹۹).</ref>.

# [[اقدام]] [[پیامبر]] {{صل}} در [[حجة‌الوداع]] و در مکان [[غدیر خم]] که علی {{ع}} را در برابر انبوه مسلمانان، [[مهاجران]] و [[انصار]] به [[امامت]] و [[رهبری]] [[منصوب]] کرد<ref>الغدیر در این باره به کتب فراوانی از اهل‌سنت به عنوان منبع این واقعه اشاره کرده است: ابوالحسن احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۱۰۷-۱۱۲؛ ابن‌حنبل، ابوعبدالله احمد بن محمد الشیبانی، مسند، ج۴، ص۲۸۱ و....</ref>.