طاغوت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶: خط ۶:
}}
}}


== مقدمه ==
== معناشناسی ==
طاغوت عبارت است از [[شیطان]]، [[کاهن]]، سردمداران [[ضلالت]] و [[گمراهی]]<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۵، ص۹.</ref>، هر [[تجاوزگر]] و [[معبود]] غیرِ [[خدا]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۲۰-۵۲۱.</ref>، [[بت]] و [[صنم]]، [[سلطان]] [[ظالم]] و [[متجاوز]] از حدّ خود به استغنا و [[استکبار]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۷، ص۸۵.</ref>.
طاغوت عبارت است از [[شیطان]]، [[کاهن]]، سردمداران [[ضلالت]] و [[گمراهی]]<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۵، ص۹.</ref>، هر [[تجاوزگر]] و [[معبود]] غیرِ [[خدا]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۲۰-۵۲۱.</ref>، [[بت]] و [[صنم]]، [[سلطان]] [[ظالم]] و [[متجاوز]] از حدّ خود به استغنا و [[استکبار]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۷، ص۸۵.</ref>.


خط ۱۳: خط ۱۳:
در [[قرآن کریم]] [[طاغوت]] [[مظهر]] [[ظلم]]، [[تعدی]]، ضلالت و گمراهی است و [[اهل]] [[ایمان]] از قبول [[سرپرستی]] و [[جنگیدن]] در راه طاغوت و تحاکم به طاغوت به‌شدت [[نهی]] شده‌اند: {{متن قرآن|أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ}}<ref>«خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید» سوره نحل، آیه ۳۶.</ref>.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، «طاغوت»، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۳۹۶-۱۳۹۷.</ref>.
در [[قرآن کریم]] [[طاغوت]] [[مظهر]] [[ظلم]]، [[تعدی]]، ضلالت و گمراهی است و [[اهل]] [[ایمان]] از قبول [[سرپرستی]] و [[جنگیدن]] در راه طاغوت و تحاکم به طاغوت به‌شدت [[نهی]] شده‌اند: {{متن قرآن|أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ}}<ref>«خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید» سوره نحل، آیه ۳۶.</ref>.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، «طاغوت»، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۳۹۶-۱۳۹۷.</ref>.


ویژگی‌های طاغوت:
== ویژگی‌های طاغوت ==
# نه‌تنها تابع [[احکام خدا]] نیست، بلکه در برابر خدا [[عصیان]] و [[طغیان]] هم می‌کند؛
# نه‌تنها تابع [[احکام خدا]] نیست، بلکه در برابر خدا [[عصیان]] و [[طغیان]] هم می‌کند؛
# دارای [[مقام]] یا دستگاهی [[ارزش]] گذار یا آمر و ناهی است؛
# دارای [[مقام]] یا دستگاهی [[ارزش]] گذار یا آمر و ناهی است؛
۱۳۰٬۱۳۵

ویرایش