←امامت در خردسالی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
با [[شهادت امام عسکری]]{{ع}} [[تاریخ زندگانی امام]] [[مهدی]]{{ع}} وارد دوره تازهای شد. اینک فرزند [[امام]]، خود منصبدار [[مقام امامت]] شده و باید قافله پیروانش را به سر [[منزل]] مقصود رهنمون باشد؛ اما غیبتی که از دیرباز قرین مسئله [[مهدویت]] بود، مانعی برای [[ارتباط]] ظاهری و مستقیم امام و [[شیعیان]] بود. پنهانبودنی که شرایط آن عصر آن را [[طلب]] میکرد<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص ۲۸۵.</ref>. | با [[شهادت امام عسکری]]{{ع}} [[تاریخ زندگانی امام]] [[مهدی]]{{ع}} وارد دوره تازهای شد. اینک فرزند [[امام]]، خود منصبدار [[مقام امامت]] شده و باید قافله پیروانش را به سر [[منزل]] مقصود رهنمون باشد؛ اما غیبتی که از دیرباز قرین مسئله [[مهدویت]] بود، مانعی برای [[ارتباط]] ظاهری و مستقیم امام و [[شیعیان]] بود. پنهانبودنی که شرایط آن عصر آن را [[طلب]] میکرد<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص ۲۸۵.</ref>. | ||
== | == امامت در خردسالی == | ||
رسیدن به [[مقام]] امامت در خردسالی، در میان آموزههای [[اعتقادی]] [[امامیه]] امری پذیرفته شده است. بدان روی که این مسئله در [[تاریخ ائمه]] در میان امامیان به [[روزگار]] [[امام جواد]] و [[امام هادی]]{{عم}} مصداق عینی یافته بود، به طور حتم با پشت سرنهادن مباحث باورپذیری، به روزگار [[آغاز غیبت صغرا]] امری نبود که [[امامت حضرت مهدی]]{{ع}} را به چالش کشد. | رسیدن به [[مقام]] امامت در خردسالی، در میان آموزههای [[اعتقادی]] [[امامیه]] امری پذیرفته شده است. بدان روی که این مسئله در [[تاریخ ائمه]] در میان امامیان به [[روزگار]] [[امام جواد]] و [[امام هادی]]{{عم}} مصداق عینی یافته بود، به طور حتم با پشت سرنهادن مباحث باورپذیری، به روزگار [[آغاز غیبت صغرا]] امری نبود که [[امامت حضرت مهدی]]{{ع}} را به چالش کشد. | ||