جنگ بدر: تفاوت میان نسخه‌ها

[[مسلمانان]] تا پیش از جنگ بدر، چند [[سریّه]] و [[غزوه]] داشتند که در سریه نخله یک نفر از [[مشرکان]] را کشته و دو نفر [[اسیر]] و کاروان تجاری را به [[غنیمت]] گرفتند<ref>السیرة النبویه، ج ۲، ص ۲۵۲ ـ ۲۵۴؛ المغازی، ج ۱، ص ۱۳ـ۱۶.</ref>. این [[شکست]] مایه سرافکندگی [[قریش]] در میان [[قبایل]] [[عرب]] شد و در وقوع جنگ بدر نقش داشت.

[[پیامبر اکرم]] {{صل}} زمانی که تعداد کم [[یاران]] خود و [[کثرت]] [[سپاه قریش]] را دید از [[خدا]] کمک خواست، ازاین‌رو در روز بدر هنگامی که لحظاتی خوابش برد، [[خدا]] [[دشمنان]] را در نظر او کم شمار جلوه داد<ref>سوره انفال، آیه۴۳؛ سوره انفال، آیه۴۴.</ref>. البته این اندک نمایی دو جانبه بود<ref>سوره آل عمران، آیه۱۳.</ref> به طوری که برخی از [[صحابه]] می‌گفتند: [[مشرکان]] ۷۰ یا ۱۰۰ نفرند و [[ابوجهل]] نیز وقتی [[مسلمانان]] را دید گفت: [[یاران محمد]] لقمه‌ای بیش نیستند<ref>التبیان، ج ۵، ص ۱۳۱؛ تفسیر ابن‌کثیر، ج ۱، ص ۳۵۸؛ تفسیر قرطبی، ج ۴، ص ۲۶؛ السیرة النبویه، ج ۲، ص ۶۲۳؛ تاریخ طبری، ج ۲، ص ۱۴۷؛ عیون الاثر، ج ۱، ص ۳۳۴.</ref>. این کم نمایی باعث تقویت ارادۀ [[مسلمانان]] شد و [[فرمان]] [[تشویق]] کردن [[مؤمنان]] به [[جنگ]] و [[پایداری]] ۲۰ نفر از [[مسلمانان]] در برابر ۲۰۰ نفر و ۱۰۰ نفر در برابر ۱۰۰۰ نفر از [[مشرکان]] به هنگام جنگ بدر به [[پیامبر]] {{صل}} داده شد<ref>سوره انفال، آیه: ۶۵.</ref>، ولی این [[حکم]] [[تخفیف]] داده شد و [[دستور]] [[پایداری]] ۱۰۰ به ۲۰۰ و ۱۰۰۰ به ۲۰۰۰ در [[آیه]] بعد صادر شد<ref>سوره انفال، آیه: ۶۶.</ref>. [[رسول خدا]] {{صل}} نیز در خطابه‌ای [[مسلمانان]] را به [[جنگ]] [[تشویق]] و به [[ثواب]] [[ترغیب]] و برای [[پیروزی]] [[مسلمانان]] [[دعا]] کرد: "خدایا! اگر این گروه اندک کشته شوند دیگر کسی تو را [[عبادت]] نخواهد کرد"<ref>السیرة النبویه، ج ۲، ص ۲۷۹؛ المغازی، ج ۱، ص ۵۸ ـ ۵۹، ۸۱. </ref>.<ref>ر. ک: [[محمد رضا هدایت‌پناه|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>

در جنگ بدر، ابتدا سه نفر از [[قریش]] به نام‌های عتبه، شیبه ([[برادر]] عتبه) و [[ولید]] ([[فرزند]] عتبه) به میدان آمدند و مبارز‌‌طلبیدند. [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}}، [[عبیده]]، [[حمزه]] و [[حضرت علی]] {{ع}} را به میدان فرستاد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۲۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۴۴۵؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۲.</ref>. [[حمزه]]، عتبه را کشت و [[علی]] {{ع}}، [[ولید]] را و [[عبیده]] با کمک [[حمزه]] و [[علی]] {{ع}} شیبه را کشتند. کشته شدن این سه تن ضربه [[سختی]] به [[قریش]] بود؛ ولی [[ابوجهل]] با [[شعار]] و سخنانش به [[مردم]] [[اطمینان]] می‌داد که [[پیروز]] خواهند شد<ref>سبل الهدی، ج ۴، ص ۳۶؛ السیرة النبویه، ج ۲، ص ۲۸۰.</ref>.<ref>ر. ک: [[حبیب عباسی|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۱۳۷؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>

جنگ بدر با [[شهادت]] ۱۴ تن از [[مسلمانان]] (۶ تن از [[مهاجران]] و ۸ تن از [[انصار]]) و با کشته شدن ۷۰ نفر و [[اسیر]] شدن ۷۰ نفر از [[مشرکان]] به پایان رسید<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶ ۷۰-۷۱۶؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۴۵-۴۶؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۳؛ شیخ طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۱۷۱؛ تقی الدین مقریزی، امتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱، ص۱۱۹.</ref>. [[پیامبر]] {{صل}} [[امر]] فرمود تا چاه‌های بدر را گود کنند و [[جسد]] کشته‌های [[مشرکان]] را در آنها بریزند. آن‌گاه [[رسول خدا]] {{صل}} بر لب [[چاه]] آمد و خطاب به آنان فرمود: "من آنچه را خدایم [[وعده]] داده بود، درست یافتم، آیا شما آنچه را [[خداوند]] [[وعده]] داده بود یافتید؟ "<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۱۲؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۳۹؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۱۲، ص۱۶۲.</ref>. جنگ بدر که بیش از نصف روز طول نکشید یکی از مهم‌ترین رخدادهای [[صدر اسلام]] را رقم زد، چنانکه [[پیامبر]] {{صل}} درباره آن فرمود: "هیچ‌گاه [[شیطان]] کوچک‌تر و در مانده‌تر از روز [[عرفه]] نبوده، مگر در روز بدر"<ref>الموطأ، ج ۱، ص ۴۲۲؛ المصنف، صنعانی ج۴، ص ۳۷۸؛ المغازی، ج ۱، ص ۷۷ ـ ۷۸.</ref>.<ref>ر. ک: [[حبیب عباسی|عباسی، حبیب]]، [[غزوه بدر (مقاله)|غزوه بدر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ص۱۳۸-۱۳۹؛ [[محمد رضا هدایت‌پناه|هدایت‌پناه، محمد جعفر]]، [[بدر / غزوه (مقاله)|بدر / غزوه]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]].</ref>

[[مقام]] «[[بدریون]]» در روایاتِ ناظر به برخی [[آیات]] و نیز سخنان [[صحابه]]، [[جایگاه]] مهم و ویژه‌ای یافت به طوری که برخی که در بدر حاضر نشده بودند [[آرزو]] می‌کردند در جنگ بدر شرکت می‌‌کردند تا همانند آنان [[ثواب]] و [[اجر]] ‌داشتند<ref>تفسیر مجاهد، ج ۱، ص ۱۳۷؛ جامع البیان، مج ۳، ج ۴، ص ۱۴۵ ـ ۱۴۶.</ref>. در [[باور]] [[اهل سنت]]، [[بدریون]] از دیگر [[صحابه]] [[جایگاه]] [[برتری]] دارند و [[گناهان]] گذشته و [[آینده]] بدریان بخشوده شده و [[خداوند]] هیچ یک از [[اصحاب بدر]] را [[عذاب]] نخواهد کرد<ref>جامع البیان، مج ۶، ج ۱۰، ص ۶۱.</ref> و [[بهشت]] بر آنها [[واجب]] شده است<ref>تفسیر عبدالرزاق، ج ۳، ص ۲۸۷؛ صحیح البخاری، ج ۴، ص ۱۹؛ مسند احمد، ج ۱، ص ۸۰.</ref>. البته اشکال‌هایی بر این مطالب وارد است و به نظر می‌رسد برخی خواسته‌اند با بهره‌گیری از مسئله [[مقام]] بدریان، [[مخالفت]] برخی [[صحابه پیامبر]] را در برابر [[امام علی]] {{ع}} در دوران خلافتش را توجیه کنند<ref>جوامع الجامع، ج ۲، ص ۱۸.</ref>.