جز
جایگزینی متن - '، -' به ' -'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - '، -' به ' -') |
||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
#یرخی از علما و بزرگان مینویسد: «بسیاری، از [[مفسران]] و ارباب لغت گفتهاند که: ایکه به معنای درختان درهم پیچیده و یا بیشه است و [[اصحاب الایکه]] همان قوم شعیباند، که در سرزمین پر آب و مشجر، در میان [[حجاز]] و شام [[زندگی]] میکردند»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۳۳۰.</ref>. | #یرخی از علما و بزرگان مینویسد: «بسیاری، از [[مفسران]] و ارباب لغت گفتهاند که: ایکه به معنای درختان درهم پیچیده و یا بیشه است و [[اصحاب الایکه]] همان قوم شعیباند، که در سرزمین پر آب و مشجر، در میان [[حجاز]] و شام [[زندگی]] میکردند»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۳۳۰.</ref>. | ||
#برخی از نویسندگان میگویند: «در کتب [[عهد قدیم]] چندین بار، از ایل یا ایله یا ایلوت نام برده شده است؛ که در ساحل دریای قلزم - دریای سرخ - واقع بوده و اسرائیلیان هنگام خروج، از [[مصر]] از این [[شهر]] گذشتهاند و [[حضرت داوود]]{{ع}} آن را مسخر کرده و در [[زمان]] [[حضرت سلیمان]]{{ع}} آباد شده است. [[مفسرین]] [[اسلامی]] [[قصه]] [[اصحاب سبت]] را مربوط به [[مردم]] قریه ایله میدانند و قریه ایله را نزدیک [[مدین]] نشان میدهند، لکن از اصحاب سبت، در کتب [[عهد عتیق]] اثری نیست و قریه ایله، از جهت [[نقض]] [[قوانین]] سبت در آن اثری ندارد. چون، قریه ایله نزدیک مدین است و در لغت [[عبری]] معنی اصلی ایله درختان بوده و این نام، به صورتهای گوناگون، نیز آمده است؛ میتوان [[حدس]] زد، که [[اصحاب ایکه]] مردم ناحیه ایله /اند که دوران [[ترقی]] و [[انحطاط]] پیاپی دیدهاند.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۴.</ref>. | #برخی از نویسندگان میگویند: «در کتب [[عهد قدیم]] چندین بار، از ایل یا ایله یا ایلوت نام برده شده است؛ که در ساحل دریای قلزم - دریای سرخ - واقع بوده و اسرائیلیان هنگام خروج، از [[مصر]] از این [[شهر]] گذشتهاند و [[حضرت داوود]]{{ع}} آن را مسخر کرده و در [[زمان]] [[حضرت سلیمان]]{{ع}} آباد شده است. [[مفسرین]] [[اسلامی]] [[قصه]] [[اصحاب سبت]] را مربوط به [[مردم]] قریه ایله میدانند و قریه ایله را نزدیک [[مدین]] نشان میدهند، لکن از اصحاب سبت، در کتب [[عهد عتیق]] اثری نیست و قریه ایله، از جهت [[نقض]] [[قوانین]] سبت در آن اثری ندارد. چون، قریه ایله نزدیک مدین است و در لغت [[عبری]] معنی اصلی ایله درختان بوده و این نام، به صورتهای گوناگون، نیز آمده است؛ میتوان [[حدس]] زد، که [[اصحاب ایکه]] مردم ناحیه ایله /اند که دوران [[ترقی]] و [[انحطاط]] پیاپی دیدهاند.»..<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۴.</ref>. | ||
#برخی از [[پژوهشگران]]، در [[ترجمه قرآن]] [[مجید]]، به نقل از [[کشف الاسرار]] نوشته است: «... ایکه، نام ناحیهای هم بوده، عدهای اصحاب ایکه را، همان مردم ناحیه ایکه، ایلام، ایلوت دانستهاند؛ که در [[تورات]] نام آن آمده است و در ساحل شرقی دریای قلزم واقع بوده و چون قریه ایله نزدیک به مدین بوده حدس زدهاند؛ که اصحاب ایکه همانها بودهاند.»..<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۲، ص۳۷۰.</ref>. و برخی از [[دانشمندان]]، در [[تفسیر]] [[سوره مبارکه شعرا]]، در [[تفسیر نمونه]]<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۳۳۰.</ref>، زیر عنوان [[شعیب]] و اصحاب ایکه مرقوم داشته: «این [[پیامبر]] در [[سرزمین]] [[شامات]] و | #برخی از [[پژوهشگران]]، در [[ترجمه قرآن]] [[مجید]]، به نقل از [[کشف الاسرار]] نوشته است: «... ایکه، نام ناحیهای هم بوده، عدهای اصحاب ایکه را، همان مردم ناحیه ایکه، ایلام، ایلوت دانستهاند؛ که در [[تورات]] نام آن آمده است و در ساحل شرقی دریای قلزم واقع بوده و چون قریه ایله نزدیک به مدین بوده حدس زدهاند؛ که اصحاب ایکه همانها بودهاند.»..<ref>زین العابدین، رهنما، ترجمه قرآن مجید، ج۲، ص۳۷۰.</ref>. و برخی از [[دانشمندان]]، در [[تفسیر]] [[سوره مبارکه شعرا]]، در [[تفسیر نمونه]]<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۳۳۰.</ref>، زیر عنوان [[شعیب]] و اصحاب ایکه مرقوم داشته: «این [[پیامبر]] در [[سرزمین]] [[شامات]] و ایکه - بر وزن لیله - [[آبادی]] معروفی نزدیک مدین - [[زندگی]] داشت. [[آیه]] ۷۹ [[سوره حجر]]، [[گواه]] بر این است، که سرزمین ایکه، در مسیر راه مردم [[حجاز]]، به سوی [[شام]] بوده است». | ||
#در مورد مدین برخی از پژوهشگران، زیر عنوان شعیب مینویسند: «[[اهل مدین]]، [[عرب]] بودند و در سرزمین معان، از طرف شام میزیستهاند.»..<ref>صدر الدین بلاغی، قصص قرآن، ص۱۲۰.</ref>. | #در مورد مدین برخی از پژوهشگران، زیر عنوان شعیب مینویسند: «[[اهل مدین]]، [[عرب]] بودند و در سرزمین معان، از طرف شام میزیستهاند.»..<ref>صدر الدین بلاغی، قصص قرآن، ص۱۲۰.</ref>. | ||
#برخی از پژوهشگران، در [[تاریخ انبیاء]]، در مورد [[حضرت شعیب]] مینویسد: «[[قوم شعیب]]، شعبه و تیرهای، از [[قوم ابراهیم]]{{ع}} بودند و در [[تورات]] به مدیان تعبیر شاه، [[مسکن]] آنها، در [[خاک]] [[حجاز]]، به طرف [[شام]]، در [[سرزمین]] /قفط در خشکی [[آفریقا]] بود»<ref>حسین، عمادزاده. تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۴۷۱.</ref>. | #برخی از پژوهشگران، در [[تاریخ انبیاء]]، در مورد [[حضرت شعیب]] مینویسد: «[[قوم شعیب]]، شعبه و تیرهای، از [[قوم ابراهیم]]{{ع}} بودند و در [[تورات]] به مدیان تعبیر شاه، [[مسکن]] آنها، در [[خاک]] [[حجاز]]، به طرف [[شام]]، در [[سرزمین]] /قفط در خشکی [[آفریقا]] بود»<ref>حسین، عمادزاده. تاریخ انبیا از آدم تا خاتم، ص۴۷۱.</ref>. | ||