پرش به محتوا

اسرائیلیات: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'سال' به 'سال'
جز (جایگزینی متن - 'بنده خدا' به 'بنده خدا')
جز (جایگزینی متن - 'سال' به 'سال')
 
خط ۶۲: خط ۶۲:


== اخبار [[وهب بن منبه]] ==
== اخبار [[وهب بن منبه]] ==
[[ابوعبدالله وهب بن منبّه بن کامل یمنی]]<ref>وهب بن منبّه دیگری نیز در کتاب‌های رجال آمده که اهل مدینه و از انصار بوده و جدّ او «حزن» است (ر. ک: ابو حاتم، کتاب الثقات، ج۵، ص۴۸۸).</ref> را گفته‌اند در آخر [[خلافت عثمان]] [[سال]] ۳۴ ه‍‌. ق به [[دنیا]] آمد و در سال ۱۱۰ یا ۱۱۳، ۱۱۴ ه‍‌. ق [[وفات]] کرد<ref>ر. ک: ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۵۴۴، ۵۴۵، ۵۵۶ و ۵۵۷.</ref>. [[ابن جوزی]] دربارۀ وی گفته است: بعد از اینکه مدتی [[یهودی]] بوده، [[مسلمان]] شده است، و او را از کسانی که در [[فضیلت]] [[اعمال]]، [[حدیث]] می‌ساخته به شمار آورده است<ref>ابن جوزی، الموضوعات، ج۱، ص۸.</ref>. وی نزد رجال‌شناسان [[شیعه]] [[ضعیف]] است و حدیث‌هایش قابل [[اعتماد]] نیست<ref>نجاشی خبر داده است: محمد بن حسن بن ولید روایاتی را که محمد بن احمد بن یحیی بن عمران اشعری ثقه و مورد اعتماد از وهب بن منبّه نقل کرده، معتبر ندانسته و آنها را [از روایات معتبر] استثنا کرده است (ر. ک: رجال النجاشی، ص۳۴۸، رقم ۹۳۹) شیخ طوسی نیز چنین استثنایی را از ابو جعفر ابن بابویه خبر داده است (ر. ک: الفهرست، ص۱۴۵، رقم ۶۱۲).</ref>، ولی سخن رجال‌شناسان [[اهل تسنن]] درباره وی مختلف است. [[ذهبی]] و [[ابن حجر]] [[گواهی]] به [[ثقه]] بودن وی را از [[عجلی]]، [[ابو زرعه]] و [[نسائی]] نقل کرده‌اند <ref>ر. ک: ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۵۴۵؛ ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج۱۱، ص۱۴۷.</ref>، ولی از [[احمد بن حنبل]] نقل شده که به مردی از [[اهل]] [[خراسان]] گفت: از محمد بن ازهر جوزجانی [[حدیث]] ننویسید تا [[توبه]] کند و از [[دروغگویان]]، [[تفسیر]] کلبی و از [[عبد المنعم]] [[احادیث]] وهب منبه را نقل نکند<ref>ر. ک: ابن حنبل، العلل و معرفة الرجال، ج۳، ص۲۶۱، رقم ۵۱۵۳.</ref>. ذهبی در معرفی وی گفته است: ثقه و [[راستگو]] و نقل وی از کتاب‌های [[اسرائیلی]] زیاد است.... فلاس به [[تنهایی]] او را [[تضعیف]] کرده، ولی گروهی او را توثیق کرده‌اند<ref>ذهبی، میزان الاعتدال، ج۴، ص۳۵۲، ۳۵۳، رقم ۹۴۳۳.</ref>.
[[ابوعبدالله وهب بن منبّه بن کامل یمنی]]<ref>وهب بن منبّه دیگری نیز در کتاب‌های رجال آمده که اهل مدینه و از انصار بوده و جدّ او «حزن» است (ر. ک: ابو حاتم، کتاب الثقات، ج۵، ص۴۸۸).</ref> را گفته‌اند در آخر [[خلافت عثمان]] سال ۳۴ ه‍‌. ق به [[دنیا]] آمد و در سال ۱۱۰ یا ۱۱۳، ۱۱۴ ه‍‌. ق [[وفات]] کرد<ref>ر. ک: ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۵۴۴، ۵۴۵، ۵۵۶ و ۵۵۷.</ref>. [[ابن جوزی]] دربارۀ وی گفته است: بعد از اینکه مدتی [[یهودی]] بوده، [[مسلمان]] شده است، و او را از کسانی که در [[فضیلت]] [[اعمال]]، [[حدیث]] می‌ساخته به شمار آورده است<ref>ابن جوزی، الموضوعات، ج۱، ص۸.</ref>. وی نزد رجال‌شناسان [[شیعه]] [[ضعیف]] است و حدیث‌هایش قابل [[اعتماد]] نیست<ref>نجاشی خبر داده است: محمد بن حسن بن ولید روایاتی را که محمد بن احمد بن یحیی بن عمران اشعری ثقه و مورد اعتماد از وهب بن منبّه نقل کرده، معتبر ندانسته و آنها را [از روایات معتبر] استثنا کرده است (ر. ک: رجال النجاشی، ص۳۴۸، رقم ۹۳۹) شیخ طوسی نیز چنین استثنایی را از ابو جعفر ابن بابویه خبر داده است (ر. ک: الفهرست، ص۱۴۵، رقم ۶۱۲).</ref>، ولی سخن رجال‌شناسان [[اهل تسنن]] درباره وی مختلف است. [[ذهبی]] و [[ابن حجر]] [[گواهی]] به [[ثقه]] بودن وی را از [[عجلی]]، [[ابو زرعه]] و [[نسائی]] نقل کرده‌اند <ref>ر. ک: ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۵۴۵؛ ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج۱۱، ص۱۴۷.</ref>، ولی از [[احمد بن حنبل]] نقل شده که به مردی از [[اهل]] [[خراسان]] گفت: از محمد بن ازهر جوزجانی [[حدیث]] ننویسید تا [[توبه]] کند و از [[دروغگویان]]، [[تفسیر]] کلبی و از [[عبد المنعم]] [[احادیث]] وهب منبه را نقل نکند<ref>ر. ک: ابن حنبل، العلل و معرفة الرجال، ج۳، ص۲۶۱، رقم ۵۱۵۳.</ref>. ذهبی در معرفی وی گفته است: ثقه و [[راستگو]] و نقل وی از کتاب‌های [[اسرائیلی]] زیاد است.... فلاس به [[تنهایی]] او را [[تضعیف]] کرده، ولی گروهی او را توثیق کرده‌اند<ref>ذهبی، میزان الاعتدال، ج۴، ص۳۵۲، ۳۵۳، رقم ۹۴۳۳.</ref>.


همچنین ذهبی در اثر دیگر خود دربارۀ وی گفته است [[روایات]] [[مسند]] وی اندک و زیادی [[علم]] او در [[اسرائیلیات]] و از نوشته‌های [[اهل کتاب]] است و از وی نقل کرده که گفت: سی کتابی را که بر سی [[پیامبر]] نازل شده، خوانده‌ام و در خبر دیگر آمده که گفت: نود و چند کتاب از کتاب‌های [[خدا]] را خوانده‌ام که هفتادتای آنها در کنیسه‌ها (معبدها) است و بیست‌تای آنها را جز افرادی اندک نمی‌دانند<ref>همو، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۵۴۵، ۵۴۷ و ۵۵۱.</ref>.
همچنین ذهبی در اثر دیگر خود دربارۀ وی گفته است [[روایات]] [[مسند]] وی اندک و زیادی [[علم]] او در [[اسرائیلیات]] و از نوشته‌های [[اهل کتاب]] است و از وی نقل کرده که گفت: سی کتابی را که بر سی [[پیامبر]] نازل شده، خوانده‌ام و در خبر دیگر آمده که گفت: نود و چند کتاب از کتاب‌های [[خدا]] را خوانده‌ام که هفتادتای آنها در کنیسه‌ها (معبدها) است و بیست‌تای آنها را جز افرادی اندک نمی‌دانند<ref>همو، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۵۴۵، ۵۴۷ و ۵۵۱.</ref>.
۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش