بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «== مقدمه == {{همچنین|موانع آزادی}} آزادی نیز همچون دیگر مقولههای اساسی با آسیبها و چالشهایی روبهروست که ناشی از عدم رعایت حدود آزادی در عرصه اجتماعی است. مهمترین این آسیبها و چالشها عبارتاند از: == نخست: هرج و مرج == از آنجا که آزاد...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
در بدنه [[اجتماع]] نیز اگر همگان به [[آزادی]] در چارچوب [[قانون]] [[باور]] داشته باشند، [[سوء]] استفاده از آزادی به مثابه یک [[ناهنجاری]] [[اجتماعی]] [[نکوهش]] میشود. در این زمینه، مهمترین نقش را [[قانون اساسی]] ایفا میکند<ref>رقیه تمیمی، بررسی مفهوم آزادی و قانون در اندیشههای امام خمینی، جان لاک و منتسکیو، ص۳۰۷.</ref>. [[امام خمینی]] [[معتقد]] است قانون اساسی به مثابه یک [[بیانیه]] قانونی<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۱، ص۳۶۲.</ref>، [[حقوق اساسی]]، عمومی و طبیعی [[مردم]] را تبیین میکند و [[حافظ]] این [[حقوق]] و ضامن آزادیهای مرتبط با آنهاست<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳۱۰؛ ج۱۴، ص۴۱۴.</ref>. مجری آن نیز [[حکومتی]] است که [[اقتدار]] خود را از قانون کسب کرده است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۱، ص۲۲.</ref>. ایشان با تأکید بر نقش قانون<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۴، ص۴۰۶-۴۰۷.</ref>، آن را یک آموزه سارگار با [[اسلام]] میداند و مفهوم [[حکومت]] را به «[[تبعیت]] از قانون» پیوند میزند<ref>امام خمینی، ولایت فقیه، حکومت اسلامی، ص۴۴ – ۴۵؛ کشف اسرار، ص۲۹۴ – ۲۹۵.</ref>. ایشان پس از بیان مصادیق آزادی غیرقانونی مانند [[مخالفت]] با اسلام، مخالفت با [[مصالح]] [[کشور]] و مخالفت با [[عفت]] عمومی، درباره پیامدهای زیانبار آن، به ویژه [[هرج و مرج]] اجتماعی هشدار میدهد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۵، ص۴۱۷.</ref> و از مطبوعات، [[رسانهها]] و [[احزاب]] میخواهد مراقب باشند تا مصالح کلی، [[شئون]] اسلام و [[جامعه مسلمان]] را به خطر نیندازند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۴۹۴؛ ج۱۰، ص۲۱۳-۲۱۴؛ ج۱۲، ص۲۹۰-۲۹۳.</ref>.<ref>[[حمید فاضل قانع|فاضل قانع، حمید]]، [[آزادی - فاضل قانع (مقاله)| مقاله «آزادی»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی]]، ج۱، ص.</ref> | در بدنه [[اجتماع]] نیز اگر همگان به [[آزادی]] در چارچوب [[قانون]] [[باور]] داشته باشند، [[سوء]] استفاده از آزادی به مثابه یک [[ناهنجاری]] [[اجتماعی]] [[نکوهش]] میشود. در این زمینه، مهمترین نقش را [[قانون اساسی]] ایفا میکند<ref>رقیه تمیمی، بررسی مفهوم آزادی و قانون در اندیشههای امام خمینی، جان لاک و منتسکیو، ص۳۰۷.</ref>. [[امام خمینی]] [[معتقد]] است قانون اساسی به مثابه یک [[بیانیه]] قانونی<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۱، ص۳۶۲.</ref>، [[حقوق اساسی]]، عمومی و طبیعی [[مردم]] را تبیین میکند و [[حافظ]] این [[حقوق]] و ضامن آزادیهای مرتبط با آنهاست<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳۱۰؛ ج۱۴، ص۴۱۴.</ref>. مجری آن نیز [[حکومتی]] است که [[اقتدار]] خود را از قانون کسب کرده است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۱، ص۲۲.</ref>. ایشان با تأکید بر نقش قانون<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۴، ص۴۰۶-۴۰۷.</ref>، آن را یک آموزه سارگار با [[اسلام]] میداند و مفهوم [[حکومت]] را به «[[تبعیت]] از قانون» پیوند میزند<ref>امام خمینی، ولایت فقیه، حکومت اسلامی، ص۴۴ – ۴۵؛ کشف اسرار، ص۲۹۴ – ۲۹۵.</ref>. ایشان پس از بیان مصادیق آزادی غیرقانونی مانند [[مخالفت]] با اسلام، مخالفت با [[مصالح]] [[کشور]] و مخالفت با [[عفت]] عمومی، درباره پیامدهای زیانبار آن، به ویژه [[هرج و مرج]] اجتماعی هشدار میدهد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۵، ص۴۱۷.</ref> و از مطبوعات، [[رسانهها]] و [[احزاب]] میخواهد مراقب باشند تا مصالح کلی، [[شئون]] اسلام و [[جامعه مسلمان]] را به خطر نیندازند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۴۹۴؛ ج۱۰، ص۲۱۳-۲۱۴؛ ج۱۲، ص۲۹۰-۲۹۳.</ref>.<ref>[[حمید فاضل قانع|فاضل قانع، حمید]]، [[آزادی - فاضل قانع (مقاله)| مقاله «آزادی»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی]]، ج۱، ص.</ref> | ||
== پنجم: [[فساد]] و [[انحرافات اجتماعی] | == پنجم: [[فساد]] و [[انحرافات اجتماعی]] == | ||
بروز فساد و انحرافات اجتماعی یکی از آسیبهای فراروی آزادی به شمار میآید. از اینرو، فساد و انحرافات، مرز بهرهبرداری از آزادی در جامعه دانسته میشود. از این دیدگاه، اگرچه اسلام بیش از هر چیزی به آزادی [[عنایت]] دارد ولی هر چیزی که [[مخالف]] با [[عفت]] عمومی باشد را مخالف آزادی میداند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۷، ص۱۳۹؛ ج۱۱، ص۱۳۱.</ref>. اسلام آزادی را به رسمیت میشناسد، اما آزادی [[بیبندوباری]] را خیر<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۶۵؛ [[سید علی حسینی خامنهای|حسینی خامنهای، سید علی]]، بیانات، ۲۳/۲/۱۳۷۹.</ref>. به دیگر سخن، اسلام مخالف فساد است و همه آزادیهایی را که به فساد منجر نشود پذیرفته است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۳۹، ۳۵۴، ۵۱۵-۵۱۷.</ref>. و در نتیجه، آن آزادی که به فساد و [[تباهی]] ملت و [[کشور]] منتهی بشود، مردود است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳۴۴؛ ج۱۰، ص۱۸۸.</ref>. | بروز فساد و انحرافات اجتماعی یکی از آسیبهای فراروی آزادی به شمار میآید. از اینرو، فساد و انحرافات، مرز بهرهبرداری از آزادی در جامعه دانسته میشود. از این دیدگاه، اگرچه اسلام بیش از هر چیزی به آزادی [[عنایت]] دارد ولی هر چیزی که [[مخالف]] با [[عفت]] عمومی باشد را مخالف آزادی میداند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۷، ص۱۳۹؛ ج۱۱، ص۱۳۱.</ref>. اسلام آزادی را به رسمیت میشناسد، اما آزادی [[بیبندوباری]] را خیر<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۶۵؛ [[سید علی حسینی خامنهای|حسینی خامنهای، سید علی]]، بیانات، ۲۳/۲/۱۳۷۹.</ref>. به دیگر سخن، اسلام مخالف فساد است و همه آزادیهایی را که به فساد منجر نشود پذیرفته است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۳۹، ۳۵۴، ۵۱۵-۵۱۷.</ref>. و در نتیجه، آن آزادی که به فساد و [[تباهی]] ملت و [[کشور]] منتهی بشود، مردود است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳۴۴؛ ج۱۰، ص۱۸۸.</ref>. | ||