←سخنرانی زیاد بن ابیه در بصره و جنایتهای وی
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == عبدالله بن اهتم، کارگزار کرمان== بنا بر نقل بلاذری، حضرت امیر{{ع}} عبدالله بن اهتم را کارگزار کرمان قرار داد<ref>بلاذُری، أنساب الاشراف، ج۲، ص۱۷۶.</ref>. تنها بلاذری وی را...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
زمانی که [[زیاد بن ابیه]] از طرف [[معاویه]] [[والی بصره]] شد، در ابتدای ورود به بصره، خطبهای بدون ذکر [[نام خدا]] و یاد [[پیامبر]] ایراد کرد که به [[خطبه]] «بترا» معروف شد. بعد از اتمام سخنان زیاد، عبدالله بن اهتم، گفتههای وی را [[تأیید]] کرد. از آنجا که زیاد مدتی کارگزار حضرت بود و بعدها به دربار معاویه رفت و مرتکب جنایتهای زیادی شد، بد نیست که این جا خطبه و [[سخنرانی]] وی را ذکر کرده، قسمتی از جنایتهایش را بیان کنیم.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 540-541.</ref> | زمانی که [[زیاد بن ابیه]] از طرف [[معاویه]] [[والی بصره]] شد، در ابتدای ورود به بصره، خطبهای بدون ذکر [[نام خدا]] و یاد [[پیامبر]] ایراد کرد که به [[خطبه]] «بترا» معروف شد. بعد از اتمام سخنان زیاد، عبدالله بن اهتم، گفتههای وی را [[تأیید]] کرد. از آنجا که زیاد مدتی کارگزار حضرت بود و بعدها به دربار معاویه رفت و مرتکب جنایتهای زیادی شد، بد نیست که این جا خطبه و [[سخنرانی]] وی را ذکر کرده، قسمتی از جنایتهایش را بیان کنیم.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 540-541.</ref> | ||
==سخنرانی زیاد بن ابیه در بصره و جنایتهای وی== | ==سخنرانی [[زیاد بن ابیه]] در [[بصره]] و جنایتهای وی== | ||
معاویه، زیاد را که در [[کوفه]] بود و [[فکر]] [[امارت]] را در سر داشت، به [[امارت بصره]] برگزید و او را به آنجا گسیل داشت و بصره، [[خراسان]]، [[سیستان]]، [[هندوستان]]، [[بحرین]] و [[عمان]] را به او واگذاشت. زیاد در آخر ماه ربیع الاخر سال چهل و پنج، در حالی که [[فسق]] و [[فجور]] و [[هرج و مرج]] در [[شهر]] آشکار شده بود، وارد بصره شد. | معاویه، زیاد را که در [[کوفه]] بود و [[فکر]] [[امارت]] را در سر داشت، به [[امارت بصره]] برگزید و او را به آنجا گسیل داشت و بصره، [[خراسان]]، [[سیستان]]، [[هندوستان]]، [[بحرین]] و [[عمان]] را به او واگذاشت. زیاد در آخر ماه ربیع الاخر سال چهل و پنج، در حالی که [[فسق]] و [[فجور]] و [[هرج و مرج]] در [[شهر]] آشکار شده بود، وارد بصره شد. | ||