عفت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

یکی از اوصاف اخلاقی مردان و [[زنان]]، [[عفت]] و [[پاکدامنی]] است. [[عفت]] نوعی [[خویشتن داری]] و [[تربیت نفس]] و [[آموزش]] نسبت به [[گناه]] جنسی برای [[زنان]] و مردان و رعایت [[پرهیز]] از امور [[زشت]] و [[پست]] و یا [[ناپسند]] است. چنان‌که در لغت آمده: العِفَّةُ: حصول حالتی برای نفس که [[امتناع]] از [[غلبه]] [[شهوت]] بر خود می‌کند<ref>مفردات فی غریب القرآن، ص۵۷۳.</ref>. در مقاییس اللغه آمده: عفّ: کفّ و باز داشتن نفس از هر [[عمل]] [[قبیح]] است. یا به تعبیر دیگر: کفِّ نفس از تمامی کارهای ناسزاوار است که هم شامل مرد و هم [[زنان]] می‌شود. در لسان العرب نیز آمده: العفّة: کفّ از چیزهایی که [[حلال]] نیست و [[زیبا]] و [[ناپسند]] و خواسته‌های [[پست]] است. {{عربی|مّا لا یحلّ و لا یَجمَلُ و الأطماع الدنیّة}} و در [[حدیث نبوی]] است: {{متن حدیث|مَنْ يَسْتَعْفِفْ يُعِفَّهُ اللَّهُ}}، هرکسی [[خویشتن‌داری]] کند، [[خدا]] هم برایش [[پرده‌پوشی]] می‌کند و استعفاف: هم طلب [[عفاف]]، و کفّ از [[حرام]] و سؤال و گدایی از [[مردم]] است<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۸، ص۱۸۰.</ref>.