عتبه بوسی‌: تفاوت میان نسخه‌ها

* [[علامه مجلسی]] [[سخن]] [[شهید اول]] را در این مورد به عنوان یکی از [[آداب]] [[زیارت]] [[نقل]] می‌کند، سپس می‌‌افزاید که [[دلیل]] مستندی برای [[استحباب]] بوسیدن آستان و درگاه نداریم، ولی [[سجود]] برای [[خدا]] به عنوان [[شکر الهی]] بر این [[توفیق]]، مانعی ندارد<ref>بحارالأنوار، ج ۹۷، ص ۱۳۴و ۱۳۶..</ref> البته باید توجه داشت که بوسیدن [[زمین]] و درگاه به عنوان [[احترام]] و [[شکر]]، نباید به عنوان [[سجده]] بر [[امام]] تلقّی شود و بهانه‌ای به دستِ [[مخالفان]] افتد تا چنین وانمود کنند که [[شیعیان]] در پیشگاه [[امامان]] خود [[سجده]] می‌‌کنند، درحالی که [[سجده]] بر غیر [[خدا]] جایز نیست!! بوسیدن [[زمین]] به شکرانه [[توفیق الهی]] و بر [[نعمت]] [[زیارت]]، غیر از [[سجده]] به یک [[انسان]] است. صورت بر [[زمین]] نهادن یا بوسه بر آستان زدن، نهایت [[ادب]] و ارادت و [[محبت]] نسبت به یکی از اولیای [[مقرّب]] درگاه خداست و هیچ ربطی به [[شرک]] و [[پرستش]] غیرخدا ندارد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۶، ۳۴۷.</ref>.