تولی: تفاوت میان نسخه‌ها

صر حاضر به دلیل آنکه عصر [[امامت]] و ولایت [[امام مهدی]]{{ع}} است، از یک سو باید به ریسمان ولایت مهدوی چنگ زد و همۀ مناسبات فردی و [[اجتماعی]] خود را بر اساس خواست و [[رضایت]] او سامان داد و از سوی دیگر باید از تمسک به ولایت [[دشمنان]] آن حضرت خودداری کرد و از هر آنچه در تقابل با این ولایت است [[بیزاری]] جست. این موضوع، مبنا و اساس [[انتظار]] در [[تفکر]] [[شیعه]] است و بدون تردید امروز [[فرهنگ]] و [[تمدن]] برخاسته از "[[اومانیسم]]"، "[[سکولاریسم]]" و "[[لیبرالیسم]]" غربی که با [[خوی]] استکباری و برتری‌‌طلبی خود در پی [[حاکمیت]] بخشیدن ولایتش بر سراسر [[جهان]] است در تقابل جدی با [[فرهنگ]] ولایت‌‌محور [[شیعی]] و آرمان "حقیقت مدار"، "معنویت‌‌گرا" و "عدالت محور" مهدوی قرار دارد، بنابراین همۀ کسانی که طالب [[هدایت]] و رستگاری‌‌اند ضروری است که [[دوستان]] و [[دشمنان]] [[اهل]] [[ایمان]] را بشناسند؛ لذا تنها کسانی را می‌‌توان از جمله [[منتظران واقعی]] دانست که در دوران غیبت [[تولی و تبری]] را به مفهوم کامل آن، پیشۀ خود سازند<ref>ر.ک: [[ابراهیم شفیعی سروستانی|شفیعی سروستانی، ابراهیم]]، [[چشم به راه (کتاب)|چشم به راه]]، ص۸۵ ـ۹۴.</ref>.