عمل صحابه: تفاوت میان نسخه‌ها

== حجیت عمل صحابه ==

{{همچنین|عدالت صحابه}}

[[ابن قیم]] می‌نویسد:

فتوای صحابه نزد [[امام]] [[احمد بن حنبل]]، یکی از پنج اصل [[احکام]] است. بنابراین اگر [[عمل صحابه]] با عموم [[قرآن]] ناسازگار باشد، بر تخصیص آن دلالت می‌کند و گفته صحابه به منزله عمل اوست.

احمد بن حنبل می‌گوید:

گفته [[صحابی]] به منزله عمل اوست». بنابراین، گفته صحابی عمومات قرآن را تخصیص، و مطلقش را تقیید می‌زند. گویی گفتار صحابه [[تشریع]] و [[وحی]] آسمانی است که هرگز [[باطل]] به آن راه ندارد. گفتار هر صحابی همین جایگاه را داراست. به [[گمان]] [[اهل سنت]] همه آنان ستارگانی هستند که به هر یک [[اقتدا]] کنی، [[هدایت]] می‌شوی، ازین رو، [[مرجعیت همه صحابه]] نزد اهل سنت، پذیرفته است؛ یعنی هر یک از صحابه بدون استثنا، مرجعی مستقل و [[منزه]] از [[دروغ]] به شمار می‌رود که گفتارش [[حق]] است؛ زیرا از [[اهل بهشت]] شمرده می‌شود و هر کس درباره آنان یا یکی از آنان [[شک]] کند، [[زندیق]] است؛ چنان که نباید با او چیزی خورد یا نوشید یا بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند. پس از پایان یافتن دوره صحابه، [[تابعین]] جای ایشان را می‌گیرند و پس از تابعین، [[علما]] و [[دانشمندان اهل سنت]] و [[احزاب]] ایشان، بر جای تابعین می‌نشینند.<ref>[[سلیمان امیری|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]]، ص۷۸.</ref>