←برتری آخرت
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۲۴: | خط ۱۲۴: | ||
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: مَنْ عَمَّرَ دُنْيَاهُ خَرَّبَ مَآلَهُ، مَنْ عَمَّرَ آخِرَتَهُ بَلَغَ آمَالَهُ}}<ref>غرر الحکم، ح(۸۳۴۷ - ۸۳۴۸).</ref>. | {{متن حدیث|عنه{{ع}}: مَنْ عَمَّرَ دُنْيَاهُ خَرَّبَ مَآلَهُ، مَنْ عَمَّرَ آخِرَتَهُ بَلَغَ آمَالَهُ}}<ref>غرر الحکم، ح(۸۳۴۷ - ۸۳۴۸).</ref>. | ||
امام علی{{ع}}: هر که دنیای خویش را آباد سازد، [[آخرت]] خود را ویران میکند و هر که آخرت خویش را آباد سازد به آرزوهای خود میرسد.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۶۱.</ref>. | امام علی{{ع}}: هر که دنیای خویش را آباد سازد، [[آخرت]] خود را ویران میکند و هر که آخرت خویش را آباد سازد به آرزوهای خود میرسد.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۶۱.</ref>. | ||
==یاد [[آخرت]]== | |||
{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يُبْغِضُ كُلَّ عَالِمٍ بِالدُّنْيَا جَاهِلٍ بِالْآخِرَةِ}}<ref>کنز العمال، ح۲۸۹۸۲.</ref>. | |||
[[پیامبر خدا]]{{صل}}: [[خداوند تبارک و تعالی]] کسی را که دنیاشناس و آخرت نشناس باشد، [[دشمن]] میدارد. | |||
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: ذِكْرُ الْآخِرَةِ دَوَاءٌ وَ شِفَاءٌ، ذِكْرُ الدُّنْيَا أَدْوَأُ الْأَدْوَاءِ}}<ref>غرر الحکم، ح(۵۱۷۵ - ۵۱۷۶).</ref>. | |||
[[امام علی]]{{ع}}: یاد آخرت دارو و درمان است، یاد [[دنیا]] بدترین درد و [[بیماری]]. | |||
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: مَنْ أَكْثَرَ مِنْ ذِكْرِ الْآخِرَةِ قَلَّتْ مَعْصِيَتُهُ}}<ref>غرر الحکم، ح۸۷۶۹.</ref>. | |||
امام علی{{ع}}: هر کس که زیاد به یاد آخرت باشد، کمتر [[گناه]] میکند. | |||
{{متن حدیث|عنه{{ع}} -في ذكر [[عمرو بن العاص]]-: أَمَا وَ اللَّهِ إِنِّي لَيَمْنَعُنِي مِنَ اللَّعِبِ ذِكْرُ الْمَوْتِ وَ إِنَّهُ لَيَمْنَعُهُ مِنْ قَوْلِ الْحَقِّ نِسْيَانُ الْآخِرَةِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۴.</ref>. | |||
امام علی{{ع}} -درباره [[عمرو بن عاص]]- فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، [[یاد مرگ]]، مرا از [[شوخی]] و [[بازی]] باز میدارد و [[فراموشی]] آخرت، او را از گفتن [[حق]] باز میدارد.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۶۱.</ref>. | |||
==کار برای آخرت== | |||
{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: اعْمَلْ لِدُنْيَاكَ كَأَنَّكَ تَعِيشُ أَبَداً وَ اعْمَلْ لآِخِرَتِكَ كَأَنَّكَ تَمُوتُ غَداً}}<ref>تنبیه الخواطر، ج۲، ص۲۳۴.</ref>. | |||
پیامبر خدا{{صل}}: برای دنیای خود چنان کار کن که گویی تا ابد زندهای، و برای آخرتت چنان کار کن که گویی همین فردا خواهی مرد. | |||
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: جَاهِدْ نَفْسَكَ وَ اعْمَلْ لِلْآخِرَةِ جُهْدَكَ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۴۰۶.</ref>. | |||
امام علی{{ع}}: با نفس خویش بستیز و توان و [[کوشش]] خود را برای آخرت به کار گیر. | |||
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اصْرِفْ إِلَى الْآخِرَةِ وَجْهَكَ وَ اجْعَلْ لِلَّهِ جِدَّكَ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۴۰۷.</ref>. | |||
امام علی{{ع}}: به آخرت روی آر و توان و کوشش خود را برای خدا قرار ده. | |||
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: إِنَّكَ مَخْلُوقٌ لِلْآخِرَةِ فَاعْمَلْ لَهَا، إِنَّكَ لَمْ تُخْلَقْ لِلدُّنْيَا فَازْهَدْ فِيهَ}}<ref>غرر الحکم، ح(۳۸۱۰ - ۳۸۱۱).</ref>. | |||
امام علی{{ع}}: تو برای آخرت [[آفریده]] شدهای؛ پس، برای آن کار کن. برای دنیا آفریده نشدهای؛ پس، از آن روی برتاب. | |||
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: إِنَّكُمْ إِلَى الِاهْتِمَامِ بِمَا يَصْحَبُكُمْ إِلَى الْآخِرَةِ أَحْوَجُ مِنْكُمْ إِلَى كُلِّ مَا يَصْحَبُكُمْ مِنَ الدُّنْيَا}}<ref>غرر الحکم، ح۳۸۳۰.</ref>. | |||
امام علی{{ع}}: شما به [[همت]] گماردن درباره آنچه تا آخرت همراهیتان میکند، نیازمندترید تا به همه آنچه در [[دنیا]] ملازم و همراه شماست. | |||
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: فَلْيَصْدُقْ رَائِدٌ أَهْلَهُ وَ لْيُحْضِرْ عَقْلَهُ وَ لْيَكُنْ مِنْ أَبْنَاءِ الْآخِرَةِ فَمِنْهَا قَدِمَ وَ إِلَيْهَا يَنْقَلِبُ}}<ref>غرر الحکم، ح۶۵۵۸.</ref>. | |||
[[امام علی]]{{ع}}: پیشرو<ref>در متن حدیث، کلمه «رائد» آمده است. رائد، به کسی میگویند که صحرانشینان در هنگام کوچ، او را جلوتر میفرستند تا منزلی پر آب و علف یا جایی امن برایشان بیابد و به آنها خبر دهد. م.</ref> باید به افراد خود راست بگوید، و باید [[خرد]] خویش را به کار گیرد، و باید از [[فرزندان]] [[آخرت]] باشد؛ زیرا از آنجا آمده و بدانجا باز میگردد. | |||
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: كُنْ فِي الدُّنْيَا بِبَدَنِكَ وَ فِي الْآخِرَةِ بِقَلْبِكَ وَ عَمَلِكَ}}<ref>غرر الحکم، ح۷۱۶۴.</ref>. | |||
امام علی{{ع}}: با پیکر خود در دنیا باش و با [[دل]] و عملت در آخرت. | |||
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: كَيْفَ يَعْمَلُ لِلْآخِرَةِ الْمَشْغُولُ بِالدُّنْيَا؟!}}<ref>غرر الحکم، ح۶۹۷۶.</ref>. | |||
امام علی{{ع}}: کسی که سرگرم دنیاست، چگونه میتواند برای آخرت کار کند؟ | |||
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: لَا يَنْفَعُ الْعَمَلُ لِلْآخِرَةِ مَعَ الرَّغْبَةِ فِي الدُّنْيَا}}<ref>غرر الحکم، ح۱۰۸۲۹.</ref>. | |||
امام علی{{ع}}: با [[رغبت]] به دنیا، کار برای آخرت بیفایده است. | |||
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اجْعَلْ هَمَّكَ لِمَعَادِكَ تَصْلُحْ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۳۰۸.</ref>. | |||
امام علی{{ع}}: [[کوشش]] و [[همت]] خود را برای آخرتت صرف کن، تا سامان یابی. | |||
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اسْتَفْرِغْ جُهْدَكَ لِمَعَادِكَ تَصْلُحْ مَثْوَاكَ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۴۱۱.</ref>. | |||
امام علی{{ع}}: کوشش خود را برای معادت به کار گیر، تا قرارگاهت را سامان دهی.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۶۲.</ref>. | |||
==دستهبندی آخرت در حدیث== | ==دستهبندی آخرت در حدیث== | ||