|
|
| خط ۷۴: |
خط ۷۴: |
| ==== امنیت ملی ==== | | ==== امنیت ملی ==== |
| امنیت ملی عبارت از [[احساس]] [[آزادی]] [[کشور]] در تعقیب هدفهای ملی و فقدان [[ترس]] و خطر جدی از خارج، نسبت به منافع اساسی و حیاتی کشور<ref>فرهنگ علوم سیاسی، ص۱۷۳.</ref> است. مفهوم امنیت ملی در این تعریف به معنای آزادی، [[هدفها]] و منافع ملی و حیاتی کشور بستگی دارد. از این رو هر کشور به تناسب برداشت خاصی که از این مفاهیم دارد امنیت ملی خود را به نوع خاصی [[تفسیر]] میکند، تا آنجا که گاه قلمرو امنیت ملی، سلب امنیت از کشورهای دیگر را نیز شامل میشود. به همین دلیل امنیت ملی آمری نسبی تلقی میشود و بر اساس اندیشههای خاصی که در زمینه مفاهیم ذکر شده در اذهان شکل میگیرد، به صورت [[ذهنی]] و در رابطه با [[قدرت]] نمود پیدا میکند، و همین پیچیدگیهای ذهنی است که امنیت را در عمل یا به عامل [[تجاوز]] تبدیل میکند و یا آن را در برابر تجاوز آسیبپذیر میکند<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۱]]، ص ۳۲۱.</ref>. | | امنیت ملی عبارت از [[احساس]] [[آزادی]] [[کشور]] در تعقیب هدفهای ملی و فقدان [[ترس]] و خطر جدی از خارج، نسبت به منافع اساسی و حیاتی کشور<ref>فرهنگ علوم سیاسی، ص۱۷۳.</ref> است. مفهوم امنیت ملی در این تعریف به معنای آزادی، [[هدفها]] و منافع ملی و حیاتی کشور بستگی دارد. از این رو هر کشور به تناسب برداشت خاصی که از این مفاهیم دارد امنیت ملی خود را به نوع خاصی [[تفسیر]] میکند، تا آنجا که گاه قلمرو امنیت ملی، سلب امنیت از کشورهای دیگر را نیز شامل میشود. به همین دلیل امنیت ملی آمری نسبی تلقی میشود و بر اساس اندیشههای خاصی که در زمینه مفاهیم ذکر شده در اذهان شکل میگیرد، به صورت [[ذهنی]] و در رابطه با [[قدرت]] نمود پیدا میکند، و همین پیچیدگیهای ذهنی است که امنیت را در عمل یا به عامل [[تجاوز]] تبدیل میکند و یا آن را در برابر تجاوز آسیبپذیر میکند<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۱]]، ص ۳۲۱.</ref>. |
|
| |
| ====[[امنیت اعتقادی]] و ایمانی ====
| |
| [[امنیت در عقیده]] و [[ایمان]]، به دو جنبه درونی و بیرونی قابل تقسیم است:
| |
|
| |
| =====جنبه درونی (همراهی با [[آرامش]] [[اطمینان]])=====
| |
| در این جنبه تأکید بر بعد درونی و روانی امنیت اعتقادی است.
| |
|
| |
| امنیت اعتقادی در بعد درونی، به معنای [[احساس]] [[ایمنی]] و آرامش درونی ناشی از [[باورها]] و [[اعتقادات دینی]] است. امنیت اعتقادی زمانی شکل میگیرد که فرد یا [[جامعه]] به باورها و [[ارزشهای دینی]] [[معتقد]] باشد و بر اساس آن [[زندگی]] کند.
| |
|
| |
| برخی از مهمترین ویژگیهای امنیت اعتقادی عبارتند از:
| |
| * [[اعتقاد راسخ به خدا]] و [[اصول دین]]
| |
| * [[پایبندی به احکام]] و [[ارزشهای الهی]]
| |
| * اطمینان به [[عدالت]] و [[رحمت خداوند]]
| |
| * [[احساس آرامش]] در برابر [[سختیها]] با [[توکل به خدا]]
| |
| * [[رضایت از قضا و قدر الهی]]
| |
| * [[دوری از شبهات]] و [[تردیدهای اعتقادی]]
| |
|
| |
| امنیت اعتقادی منشأ اثرات مثبتی همچون [[آرامش روحی]]، [[امیدواری]]، [[هدفمندی]] در زندگی، مصونیت در برابر [[انحرافات اخلاقی]] و پایبندی به [[ارزشهای اخلاقی]] است. تقویت امنیت اعتقادی در جامعه مستلزم [[ترویج]] [[معارف دینی]] و [[الگوسازی]] از سوی [[پیامبران]]، [[امامان]]، [[مراجع]] و [[رهبران دینی]] است.
| |
|
| |
| =====جنبه بیرونی (مصونیت در برابر [[تهدیدات]] و [[انحرافات]])=====
| |
| در این جنبه تأکید بر [[حفظ اعتقادات]] در برابر تهدیدات و انحرافات است.
| |
|
| |
| هر [[انسانی]] باید از امنیت در عقیده برخوردار باشد. [[اسلام]] با [[راهزنان]] اعتقادات [[مردم]] برخورد شدید دارد و از آن به عنوان «ایجاد [[فساد در زمین]]» یاد میکند {{متن قرآن|الْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ}}<ref>«(بدانید که) آشوب (شرک) از کشتار بدتر است» سوره بقره، آیه ۱۹۱.</ref>.<ref>نهجالبلاغه، خطبه ۱۳۱ و نامه ۵۳؛ اصول کافی، ج۲، ص۲۷۳-۲۷۴؛ وسائلالشیعه، ج۱۱، ص۴۲۴؛ سفینةالبحار، ج۱، ص۴۱؛ تحریرالوسیله، ج۱، ص۴۹۱.</ref> و نخستین [[نشانه]] [[استضعاف]] را فشار و تأثیر عوامل اثرگذرانده در [[انحراف اعتقادی]] و یا موانع [[آزادی]] اعتقاد میداند که پاگرفتن این نوع استضعاف، مراحل [[سیاسی]]، [[اقتصادی]]، [[فرهنگی]] و نظامی را نیز به دنبال دارد<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۱]]، ص۳۲۳.</ref>.
| |
|
| |
|
| ==== امنیت جانی ==== | | ==== امنیت جانی ==== |
