امنیت فرهنگی: تفاوت میان نسخه‌ها

«[[فرهنگ]]» منظومه‌ای پذیرفته‌شده در [[جامعه]] از شایسته‌ها و ناشایسته‌ها یا هنجارها و ناهنجارهاست و «امنیت فرهنگی» به معنای مصونیت افراد و جامعه از تهدیدهایی که منجر به [[فساد اخلاقی]] و زیر پا گذاشتن [[ارزش‌های دینی]] [[اخلاقی]] می‌شود. امنیت فرهنگی شامل [[محافظت]] از عناصری نظیر [[آداب]]، [[اعتقادات]]، [[هویت ملی]] و [[ارزش‌های اخلاقی]] در برابر تعرضات داخلی و خارجی است. تقویت [[معنویت]] و ارزش‌های دینی-اخلاقی بخش مهمی از [[حفظ]] امنیت فرهنگی به شمار می‌رود. همچنین [[رسانه‌ها]] می‌توانند با خنثی‌سازی [[تبلیغات]] منفی، به حفظ امنیت فرهنگی کمک کنند. البته منظور از امنیت فرهنگی در [[اسلام]]، [[نفی]] و [[انکار]] سایر [[فرهنگ‌ها]] نیست. بلکه اسلام با تمام فرهنگ‌هایی که منطبق با [[فطرت]] و [[کرامت انسانی]] باشند، [[احترام متقابل]] دارد و خواهان [[گفتگو]] و تعامل با آنهاست. یک جامعه زمانی از امنیت فرهنگی برخوردار است که در برابر [[تهاجم فرهنگی]]، القای مفاهیم غلط اخلاقی و تزریق [[شبهات]] هویتی مصون بماند. همچنین، [[فساد اخلاقی]] مهم‌ترین [[تهدید]] [[فرهنگی]] است و باید با بازگشت به [[ارزش‌های اصیل دینی]] با این فساد مقابله کرد. ترویج [[مکارم اخلاق]]، [[معنویت]] و [[ارزش‌های دینی]]، نیز از راه‌های تأمین امنیت فرهنگی است.