احیای قلب: تفاوت میان نسخه‌ها

==مقدمه==

«[[احیا]]» به معنای «[[زنده کردن]]»، اختصاص به مسأله بازگرداندن نفس به [[جسم]] و روان به تن ندارد، بلکه همان طوری که در [[فرهنگ]] احیای [[شب‌های قدر]] [[ماه رمضان]] روشن است، بیشترین تاثیر را در زنده کردن مردگانی دارد که به ظاهر زنده و در [[باطن]] گرفتار [[مرگ]] [[حقیقی]] هستند؛ زیرا زنده بودن آثاری دارد که در این به ظاهر زندگان دیده نمی‌شود.

===غافلان===

از نظر [[آموزه‌های اسلامی]] [[غفلت]] زدگان نیز مردگان [[حقیقی]] زنده نما در میان [[مردمان]] هستند؛ زیرا شخص غلفت زده، قلبش مرده است. امیرمؤمنان علی{{ع}} می‌فرماید: «هر کس غفلت بر او [[غلبه]] کند، قلبش می‌میرد».<ref>نهج‌البلاغه، خ ۸۶، ص۲۱۴</ref>؛ همچنین امام باقر{{ع}} می‌فرماید: «از غفلت بپرهیز، چون در غفلت، قساوت قلب است».<ref>شرح غررالحکم، ج ۵، ص۲۹۳</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>.